1 Davut oğlu İsrail Kralı Süleymanın özdeyişleri:2 Bu özdeyişler, bilgeliğe ve terbiyeye ulaşmak, 2 Akıllıca sözleri anlamak,3 Başarıya götüren terbiyeyi edinip 2 Doğru, haklı ve adil olanı yapmak,4 Saf kişiyi ihtiyatlı, 2 Genç adamı bilgili ve sağgörülü kılmak içindir.5 Özdeyişlerle benzetmeleri, 2 Bilgelerin sözleriyle bilmecelerini anlamak için 2 Bilge kişi dinlesin ve kavrayışını artırsın, 2 Akıllı kişi yaşam hüneri kazansın.7 RAB korkusudur bilginin temeli. 2 Ahmaklarsa bilgeliği ve terbiyeyi küçümser.8 Oğlum, babanın uyarılarına kulak ver, 2 Annenin öğrettiklerinden ayrılma.9 Çünkü bunlar başın için sevimli bir çelenk, 2 Boynun için gerdanlık olacaktır.10 Oğlum, seni ayartmaya çalışan günahkârlara teslim olma.11 Şöyle diyebilirler: 2 ‹‹Bizimle gel, 2 Adam öldürmek için pusuya yatalım, 2 Zevk uğruna masum kişileri tuzağa düşürelim.12 Onları ölüler diyarı gibi diri diri, 2 Ölüm çukuruna inenler gibi 2 Bütünüyle yutalım.13 Bir sürü değerli mal ele geçirir, 2 Evlerimizi ganimetle doldururuz.14 Gel, sen de bize katıl, 2 Tek bir kesemiz olacak.››15 Oğlum, böyleleriyle gitme, 2 Onların tuttuğu yoldan uzak dur.16 Çünkü ayakları kötülüğe koşar, 2 Çekinmeden kan dökerler.17 Kuşların gözü önünde ağ sermek boşunadır.18 Başkasına pusu kuran kendi kurduğu pusuya düşer. 2 Yalnız kendi canıdır tuzağa düşürdüğü.19 Haksız kazanca düşkün olanların sonu böyledir. 2 Bu düşkünlük onları canlarından eder.20 Bilgelik dışarıda yüksek sesle haykırıyor, 2 Meydanlarda sesleniyor.21 Kalabalık sokak başlarında bağırıyor, 2 Kentin giriş kapılarında sözlerini duyuruyor:22 ‹‹Ey budalalar, budalalığı ne zamana dek seveceksiniz? 2 Alaycılar ne zamana dek alay etmekten zevk alacak? 2 Akılsızlar ne zamana dek bilgiden nefret edecek?23 Uyardığımda yola gelin, o zaman size yüreğimi açar, 2 Sözlerimi anlamanıza yardım ederim.24 Ama sizi çağırdığım zaman beni reddettiniz. 2 Elimi uzattım, umursayan olmadı.25 Duymazlıktan geldiniz bütün öğütlerimi, 2 Uyarılarımı duymak istemediniz.26 Bu yüzden ben de felaketinize sevineceğim. 2 Belaya uğradığınızda, 2 Bela üzerinize bir fırtına gibi geldiğinde, 2 Bir kasırga gibi geldiğinde felaketiniz, 2 Sıkıntıya, kaygıya düştüğünüzde, 2 Sizinle alay edeceğim.28 O zaman beni çağıracaksınız, 2 Ama yanıtlamayacağım. 2 Var gücünüzle arayacaksınız beni, 2 Ama bulamayacaksınız.29 Çünkü bilgiden nefret ettiniz. 2 RABden korkmayı reddettiniz.30 Öğütlerimi istemediniz, 2 Uyarılarımın tümünü küçümsediniz.31 Bu nedenle tuttuğunuz yolun meyvesini yiyeceksiniz, 2 Kendi düzenbazlığınıza doyacaksınız.32 Bön adamlar dönekliklerinin kurbanı olacak. 2 Akılsızlar kaygısızlıklarının içinde yok olup gidecek.33 Ama beni dinleyen güvenlik içinde yaşayacak, 2 Kötülükten korkmayacak, huzur bulacak.››

1 Provérbios de Salomão, filho de Davi, rei de Israel,2 para conhecer a sabedoria e a instrução, para compreender as palavras sensatas,3 para adquirir as lições do bom senso, da justiça, da eqüidade e da retidão;4 para dar aos simples o discernimento, ao adolescente a ciência e a reflexão.5 Que o sábio escute, e aumentará seu saber, e o homem inteligente adquirirá prudência6 para compreender os provérbios, as alegorias, as máximas dos sábios e seus enigmas.7 O temor do Senhor é o princípio da sabedoria. Os insensatos desprezam a sabedoria e a instrução.8 Ouve, meu filho, a instrução de teu pai: não desprezes o ensinamento de tua mãe.9 Isto será, pois, um diadema de graça para tua cabeça e um colar para teu pescoço.10 Meu filho, se pecadores te quiserem seduzir, não consintas;11 se te disserem: Vem conosco, faremos emboscadas, para {derramar} sangue, armaremos ciladas ao inocente, sem motivo,12 como a região dos mortos devoremo-lo vivo, inteiro, como aquele que desce à cova.13 Nós acharemos toda a sorte de coisas preciosas, nós encheremos nossas casas de despojos.14 Tu desfrutarás tua parte conosco, uma só será a bolsa comum de todos nós!15 Oh, não andes com eles, afasta teus passos de suas sendas,16 porque seus passos se dirigem para o mal, e se apressam a derramar sangue.17 Debalde se lança a rede diante daquele que tem asas.18 Eles mesmos armam emboscadas contra seu próprio sangue e se enganam a si mesmos.19 Tal é a sorte de todo homem ávido de riqueza: arrebata a vida àquele que a detém.20 A Sabedoria clama nas ruas, eleva sua voz na praça,21 clama nas esquinas da encruzilhada, à entrada das portas da cidade ela faz ouvir sua voz: e até quando os que zombam se comprazerão na zombaria?22 Até quando, insensatos, amareis a tolice, e os tolos odiarão a ciência?23 Convertei-vos às minhas admoestações, espalharei sobre vós o meu espírito, ensinar-vos-ei minhas palavras.24 Uma vez que recusastes o meu chamado e ninguém prestou atenção quando estendi a mão,25 uma vez que negligenciastes todos os meus conselhos e não destes ouvidos às minhas admoestações,26 também eu me rirei do vosso infortúnio e zombarei, quando vos sobrevier um terror,27 quando vier sobre vós um pânico, como furacão; quando se abater sobre vós a calamidade, como a tempestade; e quando caírem sobre vós tribulação e angústia.28 Então me chamarão, mas não responderei; procurar-me-ão, mas não atenderei.29 Porque detestam a ciência sem lhe antepor o temor do Senhor,30 porque repelem meus conselhos com desprezo às minhas exortações;31 comerão do fruto dos seus erros e se saciarão com seus planos,32 porque a apostasia dos tolos os mata e o desleixo dos insensatos os perde.33 Aquele que me escuta, porém, habitará com segurança, viverá tranqüilo, sem recear dano algum.