1 Gott, dee en verhäaje Tieden maunchmol un opp veschiedne Wäaj jerät haft to de Vodasch derch de Profeeten, 2 haft en dise latste Doag to ons jerät derch sienen Sän, dän Hee jesat haft, Oaw to sennen äwa aules, derch dän Hee uk de Welten muak; 3 woona de Utstrolunk von siene Harlichkjeit es un de Utdruck von sien Wäsent un drajcht aules derch daut Wuat von siene Krauft, un aus Hee onse Sinden-Reinjunk jemoakjt haud derch sikj selfst, haft Hee sikj doljesat aun de rajchte Haunt vonne Majestät em Huagen 4 un es väl bäta jeworden aus de Enjel, endäm Hee eenen sooväl hechren Nomen jeorwen haft aus dee.

5 Wiels to woonem von de Enjel haft Hee jeemols jesajcht: "Du best mien Sän, vondoag hab Ekj Die jebuaren"? Un wada: "Ekj woa fa Am een Voda sennen, un Hee woat fa Mie een Sän sennen"? 6 Un wada, aus Hee dän Ieeschtjebuarnen enne Welt nenbrocht, säd Hee: "Un aul Gott siene Enjel sellen Am aunbäden". 7 Un von de Enjel sajcht Hee: "Hee moakt siene Enjel to Jeista un siene Deena to ne Fiaflaum", 8 oba to däm Sän: "Dien Troon, Oo Gott, blift fa emma un emma; een Zepta von Opprechtichkjeit es daut Zepta von dien Rikj. 9 Du hast Jerajchtichkjeit jeleeft un Jesazloosichkjeit jehaust; doawäajen haft Gott, dien Gott, Die jesaulft met Freideneelj bowa diene Jesalschoft". 10 Un: "Du, Har, hast em Aunfank de Ieed jejrint, un de Himmels sent Woakjen von diene Henj. 11 Dee woaren vegonen, oba Du blifst. Un dee aula woaren oolt soo aus een Kjleet; 12 un soo aus een Mauntel woascht Du äant tooprollen, un dee woaren ve-endat. Du oba best deeselwja, un diene Joaren woaren nich opphieren". 13 Oba to woonem von de Enjel haft Hee jeemols jesajcht: "Sat die to miene rajchte Haunt, bat Ekj diene Fiend fa diene Feet to eene Footbenkj hanlaj"? 14 Sent dee nich aula deenstboare Jeista, rutjeschekjt, dee toom Deenst, waut de Seelichkjeit oawen woaren?