1 Siehe, eines jeden Hoffnung wird betrogen: wird man nicht schon bei seinem Anblick niedergeworfen? Niemand ist so kühn, daß er ihn aufreize. Und wer ist es, der sich vor mein Angesicht stellen dürfte? 2 Wer hat mir zuvor gegeben? und ich werde ihm vergelten. Was unter dem ganzen Himmel ist, ist mein. 3 Nicht schweigen will ich von seinen Gliedern und von seiner Kraftfülle Eig. von dem, was seine Kraftfülle betrifft und von der Schönheit seines Baues. 4 Wer deckte die Oberfläche seines Gewandes auf? In sein Doppelgebiß, wer dringt da hinein? 5 Wer tat die Pforte Eig. die Türflügel seines Angesichts auf? Der Kreis seiner Zähne ist ein Schrecken. 6 Ein Stolz sind seine starken Schilder, O. die Rinnen seiner Schilder jedes einzelne verschlossen mit festem Siegel. 7 Eines fügt sich ans andere, und keine Luft dringt dazwischen; 8 Stück an Stück hangen sie fest zusammen, greifen ineinander und trennen sich nicht. 9 Sein Niesen strahlt Licht aus, und seine Augen sind gleich den Wimpern der Morgenröte. 10 Aus seinem Rachen gehen Fackeln, sprühen feurige Funken hervor.
11 Aus seinen Nüstern fährt Rauch, wie aus einem siedenden Topfe und Kessel. O. und brennende Binsen12 Sein Hauch entzündet Kohlen, und eine Flamme fährt aus seinem Rachen. 13 In seinem Halse wohnt Stärke, und die Angst hüpft vor ihm her. 14 Die Wampen seines Fleisches schließen an, sind ihm fest angegossen, unbeweglich. 15 Sein Herz ist hart Eig. fest, zähe wie Stein, und hart wie ein unterer Mühlstein. 16 Vor seinem Erheben fürchten sich Starke, vor Verzagtheit geraten sie außer sich. 17 Trifft man ihn mit dem Schwerte, es hält nicht stand, noch Speer, noch Wurfspieß, noch Harpune. O. Wurfpfeil18 Das Eisen achtet er für Stroh, das Erz für faules Holz. 19 Der Pfeil jagt ihn nicht in die Flucht, Schleudersteine verwandeln sich ihm in Stoppeln. 20 Wie Stoppeln gilt ihm die Keule, und er verlacht das Sausen des Wurfspießes. 21 Unter ihm sind scharfe Eig. schärfste Scherben; einen Dreschschlitten breitet er hin auf den Schlamm. 22 Er macht die Tiefe sieden wie einen Topf, macht das Meer wie einen Salbenkessel. 23 Hinter ihm leuchtet der Pfad, man könnte die Tiefe für graues Haar halten. 24 Auf Erden ist keiner ihm gleich, der geschaffen ist ohne Furcht. 25 Alles Hohe sieht er an; er ist König über alle wilden Tiere. S. die Anm. zu Kap. 28,826 27 28 29 30 31 32 33 34
1 "E taea rānei a Rewiatana te kukume mai e koe ki te matau?
Te pēhi rānei i tōna arero ki te aho?
2 E whakanohoia rānei e koe he aho ki tōna ihu?
E pokaia rānei e koe tōna kauae ki te matau?
3 E maha rānei āna īnoi ki a koe?
E kōrero ngāwari rānei ia ki a koe?
4 E whakarite kawenata rānei ia ki a koe?
E riro ai ia i a koe hei pononga oti tonu mai?
5 Ka rite rānei ia ki te manu hei mea tākaro māu?
E herea rānei ia e koe hei mea mā āu kōtiro?
6 E waiho rānei ia hei taonga hokohoko mā ngā rōpū tāngata hī ika?
E wehewehea atu rānei mā ngā kaihokohoko?
7 E kapi rānei tōna kiri i o tao?
Tōna pane i ngā wero ika?
8 Kia pā tōu ringa ki a ia;
maharatia te whawhai, ā, kei pēnā ā mua.
9 Nanā, he hori kau te manako ki a ia;
e kore rānei tētahi e hinga noa ki te kite kau atu i a ia?
10 Kāhore he tangata e māia rawa hei whakaoho i a ia;
nā, ko wai e tū ki tōku aroaro?
11 Ko wai te tangata nāna te mea kua takoto wawe ki ahau, e whakautu ai ahau ki a ia?
Ahakoa he aha te mea i raro i ngā rangi, puta noa, nāku katoa.
12 "E kore e hunā e ahau te kōrero mō ōna wāhi, mō tōna kaha,
mō te ātaahua hoki o tōna hanganga.
13 Mā wai e tīhore a waho o tōna kākahu?
Ko wai e tae ki tāna paraire rererua?
14 Mā wai e whakatuwhera ngā tatau o tōna mata?
He wehi kei ōna niho ā taka noa.
15 Ko tāna e whakamanamana ai ko ōna unahi pakari;
tūtaki rawa pērā i te hīri piri tonu.
16 Nā, i te tata tonu o tētahi ki tētahi,
e kore te hau e puta i waenga.
17 Piri tonu rātou ki a rātou anō, mau tonu,
e kore anō e taea te wehe.
18 Ka tihe ia, ka kōwhā mai te mārama;
ā, ko te rite i ōna kanohi kei ngā kamo o te ata.
19 E puta ana mai i tōna māngai he rama mura,
mokowhiti ana ngā kora ahi.
20 Puta ana te paowa i ōna pongaponga,
me te mea nō te kōhua e koropupū ana, nō te otaota e kāia ana.
21 Ngiha ana ngā waro i tōna hā,
rere atu ana te mura i tōna māngai.
22 Kei tōna kakī te kaha e noho ana,
e tuapa ana te pāwera i tōna aroaro.
23 Ko ōna kikokiko tāwerewere piri tonu;
mārō tonu ki runga ki a ia, e kore e taea te whakakorikori.
24 Pakari tonu tōna ngākau ānō he kāmaka;
āe rā, mārō tonu ānō ko tō raro kōhatu huri.
25 Ka whakarewa ia i a ia ki runga ka wehi ngā tāngata nunui;
nā te pororaru ka pōrangi noa iho rātou.
26 Ki te whai tētahi i a ia ki te hoari, e kore e taea;
ahakoa e te tao, e te pere, e te koikoi rānei.
27 Ki tōna whakaaro he kakau wīti te rino,
he rākau popopopo te parāhi.
28 E kore ia e tahuti i te pere;
ki a ia ka meinga noatia ngā kōhatu o te kōtaha hei pāpapa.
29 Kīia ake e ia ngā patu hei pāpapa
e kataina ana e ia te huhū o te tao.
30 Ko raro ōna e rite ana ki te kōhatu koikoi;
e whārikitia ana e ia a runga o te paru ānō he patunga wīti.
31 E meinga ana e ia te rire kia koropupū ānō he kōhua,
me te moana kia rite ki te hinu.
32 E hangaia ana e ia he huarahi mārama i muri i a ia;
tērā e maharatia he hina te moana.
33 I te whenua nei kāhore he mea hei rite mōna,
he mea i hangā nei kāhore ōna wehi.
34 E titiro ana ia ki ngā mea tiketike katoa;
he kīngi ia mō ngā tama katoa a te whakapehapeha."