Jeremias 20

1 Kiam la pastro Paŝĥur, filo de Imer, la ĉefa oficisto en la domo de la Eternulo, aŭdis, kiel Jeremia profetis ĉion diritan, 2 Paŝĥur batis la profeton Jeremia, kaj metis lin en karceron, kiu estis en la supra Pordego de Benjamen ĉe la domo de la Eternulo. 3 La sekvantan tagon Paŝĥur ellasis Jeremian el la karcero; tiam Jeremia diris al li: La Eternulo nomas vin ne Paŝĥur, sed Teruro-ĉirkaŭe. 4 Ĉar tiele diras la Eternulo: Jen Mi faros vin teruro por vi mem kaj por ĉiuj viaj amikoj, kaj ili falos de la glavo de siaj malamikoj; viaj okuloj tion vidos; kaj la tutan Judujon Mi transdonos en la manojn de la reĝo de Babel, kiu ekzilos ilin en Babelon kaj mortigos ilin per la glavo. 5 Kaj la tutan havon de ĉi tiu urbo kaj ĝian tutan laborakiron kaj ĉiujn ĝiajn valoraĵojn kaj ĉiujn trezorojn de la reĝoj de Judujo Mi transdonos en la manon de iliaj malamikoj, kiuj prirabos kaj prenos kaj forportos ilin en Babelon. 6 Kaj vi, Paŝĥur, kaj ĉiuj loĝantoj de via domo iros en kaptitecon, venos Babelon, kaj tie vi mortos, kaj tie vi estos enterigitaj, vi kaj ĉiuj viaj amikoj, al kiuj vi profetis malvere.

7 Ho Eternulo, Vi fortiris min post Vi, kaj mi lasis fortiri min; Vi estas pli forta ol mi kaj venkis min; kaj mi fariĝis objekto de ĉiutaga mokado, ĉiu mokas min. 8 Ĉar de la tempo, kiam mi ekparolis, kriis pri maljusteco, vokis pri rabado, la vorto de la Eternulo fariĝis por mi kaŭzo de honto kaj de ĉiutaga mokado. 9 Mi diris al mi: Mi ne rememorigos pri Li, mi ne plu parolos en Lia nomo; sed tio fariĝis en mia koro kiel flamanta fajro, penetrinta en miajn ostojn, kaj mi laciĝis de retenado kaj ne plu povis elteni. 10 Ĉar mi aŭdas la insultadon de multaj kaj minacadon ĉirkaŭe: Akuzu, ni akuzu lin! Ĉiuj, kiuj vivas pace kun mi, observas min de flanke: Eble li forlogiĝos, tiam ni venkos lin kaj venĝos al li. 11 Sed la Eternulo estas kun mi kiel potenca heroo, tial miaj persekutantoj falos kaj ne venkos; ili estos forte hontigitaj pro tio, ke ili agis tiel malprudente; la honto estos eterna, ne forgesiĝos. 12 Ho Eternulo Cebaot, kiu elprovas virtulon kaj vidas la internon kaj la koron! faru, ke mi vidu Vian venĝon sur ili, ĉar al Vi mi transdonis mian proceson. 13 Kantu al la Eternulo, gloru la Eternulon; ĉar Li savas la animon de malriĉulo el la mano de malbonaguloj.

14 Malbenita estu la tago, en kiu mi naskiĝis; la tago, en kiu mia patrino min naskis, ne estu benita. 15 Malbenita estu la homo, kiu sciigis al mia patro kaj diris: Virseksa infano estas naskita al vi, kaj per tio li faris al li grandan ĝojon. 16 Tiu homo estu kiel la urboj, kiujn la Eternulo senkompate ruinigis; li aŭdu kriadon matene kaj ploregadon tagmeze. 17 Kial mi ne estis mortigita en la utero, ke mia patrino estu mia tombo kaj ŝia ventro restu graveda por ĉiam? 18 Kial mi eliris el la utero, por vidi malfacilan penadon kaj mizeron kaj por ke mia vivo pasu en honto?

Jeremia och prästen Pashur

1 *1 Krön 24:14, Esra 2:37f, Jer 38:1. När prästen Pashur, Immers son, som var överuppsyningsman i Herrens hus, hörde Jeremia profetera dessa ord, 2 *Jer 29:26, 37:15, 38:7f, Joh 18:22, Apg 23:2, 2 Kor 11:24f. lät han misshandla profeten Jeremia och satte honom i stocken i Övre Benjaminsporten till Herrens hus.

3 *Jer 6:25. Men när Pashur dagen därpå släppte Jeremia ur stocken, sade Jeremia till honom: "Herren kallar dig inte Pashur utan Magor-Missabib*20:3Magor-MissabibBetyder "skräck från alla håll"., 4 för så säger Herren: Jag ska göra dig till en skräck för både dig själv och alla dina vänner. De ska falla för sina fienders svärd och dina ögon ska se det. Hela Juda ska jag ge i den babyloniske kungens hand, och han ska föra bort dem till Babel och döda dem med svärd. 5 *2 Kung 20:17, Jes 39:6, Jer 15:13, 17:3. Alla rikedomar, ägodelar och dyrbarheter i denna stad och Juda kungars alla skatter ska jag ge i deras fienders hand. De ska ta det som byte och föra det till Babel.

6 *Amos 7:17. Och du själv, Pashur, ska gå i fångenskap med alla som bor i ditt hus. Du ska komma till Babel, där ska du dö, och där ska du begravas med alla dina vänner som du har profeterat lögn för."

Profetens klagan inför Herren

7 *Jer 1:6f, Klag 3:14, 63. Du, Herre, övertalade mig,

och jag lät mig övertalas.

Du grep mig

och besegrade mig.

Jag har blivit till ständigt åtlöje,

alla hånar mig.

8 Så ofta jag talar måste jag klaga,

ropa över våld och förtryck,

för Herrens ord drar spott och spe

över mig dagen lång.

9 *Job 32:18, Apg 4:20, 1 Kor 9:16. Men jag tänkte:

Jag vill glömma honom

och inte mer tala i hans namn.

Då blev det som en brinnande eld

i mitt hjärta, instängd i mitt inre.

Jag ansträngde mig

att hålla den inne

men lyckades inte.

10 *Neh 6:9, Ps 31:14. Jag hör många förtala mig,

det är skräck från alla håll:

"Ange honom!"

"Ja, vi ska ange honom!"

Alla som stått mig nära

väntar på att jag ska falla.

"Kanske låter han lura sig,

så kan vi besegra honom

och ta hämnd på honom."

11 *Jer 1:8, 19, 15:20, 17:18, 23:40. Men Herren är med mig

som en mäktig hjälte.

Därför ska mina förföljare falla

och inte besegra mig.

De ska stå där med stor skam,

för de har handlat utan förstånd.

De ska drabbas av evig vanära

som inte ska glömmas.

12 *1 Sam 16:7, Ps 7:10, 139:23, Jer 11:20, 12:3, 17:10.Herre Sebaot,

du prövar den rättfärdige,

du ser hjärtan och njurar*20:12hjärtan och njurarEn bild för människans innersta (jfr Ps 139:13, Upp 2:23)..

Låt mig se din hämnd på dem,

för jag har överlämnat min sak

till dig.

13 Sjung till Herren, lova Herren,

för han räddar den fattiges själ

ur de ondas hand.

14 *Job 3:1f, 10:18, Jer 15:10. Förbannad*20:14FörbannadJfr Jobs klagan (Job 3). är den dag

då jag föddes!

Låt inte dagen då min mor

födde mig bli välsignad!

15 Förbannad är den man

som meddelade min far:

"Du har fått en son!"

och gjorde honom mycket glad.

16 *1 Mos 19:24f, Jes 13:19, Jer 50:40, Hes 16:49f, Hos 11:8, Amos 4:11, Luk 17:29, Jud v 7. Låt det gå den mannen

som det gick för de städer

som Herren förstörde

utan att ångra det.

Låt honom få höra sorgerop

på morgonen

och stridsrop mitt på dagen,

17 eftersom han inte dödade mig

i moderlivet

så att min mor fick bli min grav

och hennes moderliv havande

för alltid.

18 Varför kom jag ut ur moderlivet

för att se möda och bedrövelse

och sluta mina dagar i skam?