Jeremias 8

1 En tiu tempo, diras la Eternulo, oni elĵetos el iliaj tomboj la ostojn de la reĝoj de Judujo kaj la ostojn de ĝiaj princoj kaj la ostojn de la pastroj kaj la ostojn de la profetoj kaj la ostojn de la loĝantoj de Jerusalem; 2 kaj oni disĵetos ilin antaŭ la suno kaj antaŭ la luno kaj antaŭ la tuta armeo de la ĉielo, kiujn ili amis, al kiuj ili servis, kiujn ili sekvis, kiujn ili serĉis, kaj al kiuj ili adorkliniĝis; oni ne kolektos ilin kaj ne enterigos ilin, sed ili estos kiel sterko sur la supraĵo de la tero. 3 Kaj preferos la morton ol la vivon ĉiuj restintoj, kiuj restos el tiu malbona gento, kiuj restos en ĉiuj lokoj, sur kiujn Mi dispelis ilin, diras la Eternulo Cebaot.

4 Kaj diru al ili: Tiele diras la Eternulo: Ĉu se oni falis, oni ne leviĝas? ĉu se oni devojiĝis, oni ne volas reveni? 5 Kial do ĉi tiu popolo en Jerusalem defalis per defalo obstina? ili forte sin tenas je la malveraĵo kaj ne volas sin konverti. 6 Mi atentis kaj aŭskultis, sed ili parolas nenion ĝustan; neniu pentas sian malbonecon, dirante: Kion mi faris? Ĉiu fordonis sin al sia kurado, kiel ĉevalo, kiu flugrapide kuras en la batalon. 7 Eĉ cikonio sub la ĉielo scias sian tempon, turto, hirundo, kaj gruo observas la tempon, kiam ili devas veni; sed Mia popolo ne scias la leĝon de la Eternulo. 8 Kiel vi diras: Ni estas saĝuloj, kaj ni havas antaŭ ni la instruon de la Eternulo? Ĝi fariĝis ja mensogaĵo per la mensoga skribilo de la skribistoj. 9 Per honto kovris sin la saĝuloj, konfuziĝis kaj implikiĝis; jen ili forrifuzis la vorton de la Eternulo, kian do saĝecon ili havas? 10 Tial Mi fordonos iliajn edzinojn al aliuloj, iliajn kampojn al venkintoj; ĉar de malgrandulo ĝis grandulo ili ĉiuj estas profitavidaj, de profeto ĝis pastro ili ĉiuj faras malhonestaĵon. 11 Kaj la vundojn de la filino de Mia popolo ili kuracas per facilanimigo, dirante, ke ĉio estas en bona stato, kvankam ne estas bona stato. 12 Ĉu ili hontas, ke ili faras abomenindaĵon? ili tute ne hontas, ili eĉ ne povoscias ruĝiĝi; tial ili falos inter la falantoj, ili renversiĝos, kiam Mi vizitos ilin, diras la Eternulo. 13 Mi plene ŝirkolektos ilin, diras la Eternulo; ne restos beroj sur la vinberbranĉo nek figoj sur la figarbo, kaj la folioj forvelkos, kaj Mi donos al ili plenan pereon. 14 Por kio ni sidas? kolektiĝu, kaj ni iru en la fortikigitajn urbojn, kaj ni tie pereu; ĉar la Eternulo, nia Dio, pereigas nin kaj trinkigas al ni akvon maldolĉan pro tio, ke ni pekis antaŭ la Eternulo. 15 Ni esperis pacon, sed venas nenio bona; ni esperis tempon de resaniĝo, sed jen estas teruro. 16 El la regiono de Dan oni aŭdas spiregadon de iliaj ĉevaloj; de la blekegado de iliaj fortaj ĉevaloj tremas la tuta tero; ili iras, kaj ili formanĝos la teron, kaj tion, kio estas sur ĝi, la urbon kaj ĝiajn loĝantojn. 17 Ĉar jen Mi sendos sur vin serpentojn, vipurojn, kiujn oni ne povas sorĉligi, kaj ili pikos vin, diras la Eternulo.

18 Mia malĝojo estas super ĉiuj malĝojoj, mia koro en mi doloras. 19 Jen mi aŭdas kriadon de la filino de mia popolo el lando malproksima: Ĉu jam ne ekzistas la Eternulo en Cion? ĉu ĝia Reĝo ne estas en ĝi? Sed kial ili kolerigis min per siaj idoloj, per fremdaj vantaĵoj? 20 Pasis la rikolto, finiĝis la somero, sed ni ne ricevis helpon. 21 La malfeliĉo de mia popolo min afliktas, mi malĝojas, mi sentas teruron. 22 Ĉu ne ekzistas balzamo en Gilead? ĉu ne ekzistas tie kuracisto? kial do ne venas resaniĝo al la filino de mia popolo?

1 På den tiden, säger Herren, ska man kasta ut Juda kungars och furstars ben, prästernas och profeternas ben och Jerusalems invånares ben ur deras gravar 2 *5 Mos 4:19, 17:3, 2 Kung 21:3. och strö ut dem inför solen och månen och himlens alla stjärnor som de har älskat, dyrkat och följt, sökt och tillbett. De ska inte samlas ihop eller begravas, de ska bli gödsel på marken. 3 Alla som blir kvar av detta onda släkte ska hellre vilja dö än leva, vart jag än fördriver dem, säger Herren Sebaot.

Ett avfall utan motstycke

4 Säg också till dem: Så säger Herren:

Om någon faller,

reser han sig då inte igen?

Och om någon går vilse,

vänder han då inte om?

5 *Jer 5:23, 9:6. Varför vänder de sig ständigt bort,

detta Jerusalems folk?

De håller fast vid sitt svek,

de vägrar att vända om.

6 Jag har lyssnat och hört efter.

De talar det som inte är rätt.

Ingen enda ångrar sin ondska,

ingen säger: "Vad har jag gjort?"

Alla viker av i egen riktning,

likt hästar som störtar sig ut

i striden.

7 *Jes 1:3. Till och med storken under himlen

vet sin bestämda tid,

och turturduvan, svalan och tranan

passar tiden

när de ska komma tillbaka.

Men mitt folk

känner inte Herrens domslut.

8 Hur kan ni säga: "Vi är visa,

vi har Herrens lag?"

Visst! De skriftlärdas lögnpenna

har förvandlat lagen till lögn.

9 *5 Mos 4:6, Job 5:13, 1 Kor 3:19. De visa ska komma på skam,

bli förskräckta och fångade.

Se, de har förkastat Herrens ord.

Vad har de då för vishet?

10 *Jes 56:11, Jer 6:12f. Därför ska jag ge deras hustrur

åt andra

och deras åkrar åt erövrare,

för alla söker de oärlig vinst,

hög som låg.

Profet och präst,

alla handlar de lögnaktigt.

11 *Hes 13:10. De tar det lätt med att bota

dottern mitt folks skada

och säger: "Allt är väl, allt är väl!"

Men allt är inte väl.

12 De ska få skämmas

för att de har gjort något

så avskyvärt.

Ändå känner de ingen skam

och förstår inte att blygas.

Därför ska de falla

bland dem som faller.

När tiden kommer

och jag straffar dem

ska de komma på fall,

säger Herren.

13 *Jes 5:5f, Mika 7:1, Matt 21:19, Luk 13:6f. Jag ska rycka bort och förgöra dem,

säger Herren.

Inga druvor blir kvar

på vinstockarna

och inga fikon på fikonträden,

till och med löven är vissnade.

Det jag gav dem

ska tas ifrån dem.

14 *Jer 4:5, 9:15, 23:15. Varför sitter vi här?

Låt oss samlas

och gå in i de befästa städerna

och möta slutet där,

för Herren vår Gud

låter oss förgås.

Han ger oss förgiftat vatten

att dricka,

för vi har syndat mot Herren.

15 *Jer 14:19. Vi väntade på välgång,

men inget gott kommer,

på en tid med läkedom,

men se, skräck råder.

16 *Dom 5:22, Jer 4:15f, 5:17, 6:23. Från Dan hörs hans hästar frusta,

när hans hingstar gnäggar

bävar hela landet.

De kommer och slukar landet

med allt som finns där,

staden och alla som bor i den.

17 *4 Mos 21:6, 5 Mos 32:24, Ps 58:5f. Se, jag sänder ormar bland er,

giftormar som inte kan besvärjas,

och de ska bita er, säger Herren.

Profetens stora sorg

18 Var ska jag få lindring i min sorg?

Mitt hjärta är sjukt i mig.

19 *Mika 4:9. Hör, dottern mitt folk

ropar från fjärran land:

"Finns inte Herren mer i Sion?

Är hennes kung inte längre där?"

Varför har de retat mig till vrede

med sina bilder,

med sina främmande avgudar?

20 "Skördetiden är förbi,*8:20Skördetiden är förbiDen belägrade staden kunde inte fylla på sitt matförråd.

sommaren är över,

men vi har inte blivit räddade."

21 Jag är förkrossad,

för dottern mitt folk har krossats.

Jag sörjer, förfäran har gripit mig.

22 *Jer 30:17, 46:11. Finns det ingen balsam i Gilead*8:22balsam i GileadKanske mastix, en doftande kåda med medicinska egenskaper.,

finns där ingen läkare?

Varför blir dottern mitt folk

inte botad?