He Kauwhautanga ki Tāira
1 Nā, i te tekau mā tahi o ngā tau, i te tahi o ngā rā o te marama, i puta mai te kupu a Ihowā ki ahau, i mea: 2 "E te tama a te tangata, kua mea nā a Tāira ki Hiruhārama: ‘Ha, kua pakaru ia, te kūwaha o ngā iwi; kua anga mai ia ki ahau; ka whakakīia ahau, i a ia ka ururua nei!’ 3 Mō reira ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā: Nanā, hei hoariri tēnei ahau mōu, e Tāira, ā, ka meinga e ahau ngā iwi maha kia eke ake ki a koe, kia pērā anō me te moana e mea nei i ōna ngaru kia eke ake. 4 Ā, ka kore i a rātou ngā taiepa o Tāira, ka pakaru anō ōna pourewa i a rātou. Ka tahia atu anō e ahau tōna puehu i runga i a ia, ka meinga ia kia rite ki te kāmaka moremore. 5 Ka waiho ia hei horahanga kupenga i waenga moana. Nāku hoki te kupu, e ai tā te Ariki, tā Ihowā. Ka waiho hoki ia hei pāhuatanga mā ngā iwi. 6 Nā, ko āna tamāhine i te māra, ka tukitukia e te hoari; ā, ka mōhio rātou ko Ihowā ahau.
7 "Nō te mea ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā: Tēnei te kawea atu nei e ahau i te raki ki Tāira a Nepukareha kīngi o Papurōna, kīngi o ngā kīngi, me ngā hōiho, me ngā hāriata, me ngā kaieke hōiho, me te huihui, me te iwi nui. 8 Ka patua e ia ki te hoari āu tamāhine i te māra. Ka hangā anō e ia he taumaihi hei tatau ki a koe, ka haupūria ake anō he pukepuke hei tatau ki a koe, ka ara anō i a ia te puapua ki a koe. 9 Ka whakatūria anō e ia ngā mea whawhai ki ōu taiepa, ka wāhia anō e ia ōu pourewa ki āna tītaha. 10 I te tini o ana hōiho, ka taupokina koe e tō rātou puehu; ka ngarue ōu taiepa i te haruru o ngā kaieke hōiho, o ngā kāta, o ngā hāriata, ina tomokia e ia ōu kūwaha, ina pērā ia me te hunga e tomo ana ki roto ki te pā kua pakaru. 11 Ka takatakahia ōu ara katoa e ngā pāua o ana hōiho; ka tukitukia e ia tōu iwi ki te hoari, ka riro iho anō ngā pou o tōu kaha ki te whenua. 12 Ka pāhuatia e rātou ōu taonga, ā, hei taonga parakete āu mea hokohoko. Ka wāhia iho ōu taiepa, ka pakaru ōu whare e matenuitia ana e koe; ka makā anō e rātou ōu kōhatu, ōu rākau, me tōu puehu, ki te wai. 13 Ka mutu anō i ahau te ngahau o āu waiata, e kore anō te tangi o āu hāpa e rangona ā muri ake nei. 14 Ā, ka meinga koe e ahau kia rite ki te kāmaka moremore; ka waiho koe hei horahanga kupenga. E kore koe e hangā ā muri ake nei; nāku hoki, nā Ihowā te kupu, e ai tā te Ariki, tā Ihowā.
15 "Ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā ki a Tāira: E kore ianei ngā motu e wiri i te haruru o tōu hinganga, ina auē te tangata i werohia, ina hinga te parekura i roto i a koe? 16 Ko reira hoki ngā rangatira katoa o te moana heke iho ai i runga i ō rātou torōna; ko ō rātou koroka whakarere rawa, ko ō rātou kākahu whakairo unu rawa. Ko te kākahu mō rātou ko te wiri; ka noho ki te whenua, hono tonu te wiri, ketekete tonu ki a koe. 17 Ā, ka maranga tā rātou tangi mōu, ka mea rātou ki a koe:
‘Taukiri e, kua ngaro koe,
e te pā o te hunga rere moana!
E te pā ingoa nui i kaha nei i runga i te moana,
ā, ia me ōna tāngata anō,
e mea nei i tō rātou wehi kia pā
ki ngā tāngata katoa e takataka ana i reira!
18 Ākuanei ngā motu wiri ai
i te rā e hinga ai koe;
inā, ka ohorere ngā motu o te moana
i a koe ka riro.’
19 "Nō te mea ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā: I te wā e meinga ai koe e ahau hei pā kua ururuatia, kia rite ki ngā pā kāhore e nohoia; i te wā e kawea atu ai e ahau te rire ki runga ki a koe, ā, ka taupokina koe e ngā wai nunui; 20 ko reira whakahokia iho ai koe e ahau ki raro, koutou ko te hunga e heke ana ki te rua, ki ngā tāngata onamata, ā, ka meinga koe kia noho ki ngā wāhi o raro o te whenua, ki ngā wāhi mokemoke onamata, i roto i te hunga e heke ana ki te poka, kore iho koe e nohoia; ā, ka hoatu e ahau he korōria ki te whenua o te hunga ora. 21 Ka meinga koe e ahau hei wehi, ā, mōtī iho koe; ka rapua anō koe, ā, kore noa iho e kitea ā ake ake, e ai tā te Ariki, tā Ihowā."
Profecia proferida contra Tiro
1 E sucedeu no undécimo ano, ao primeiro do mês, que veio a mim a palavra do Senhor, dizendo: 2 Filho do homem, visto que Tiro disse contra Jerusalém: Ah! Está quebrada a porta dos povos; virou-se para mim; eu me encherei, agora que ela está assolada; 3 Portanto assim diz o Senhor Deus: Eis que eu estou contra ti, ó Tiro, e farei subir contra ti muitas nações, como o mar faz subir as suas ondas, 4 Elas destruirão os muros de Tiro, e derrubarão as suas torres; e eu lhe varrerei o seu pó, e dela farei uma penha descalvada. 5 No meio do mar virá a ser um enxugadouro das redes; porque eu o falei, diz o Senhor Deus; e servirá de despojo para as nações. 6 E suas filhas, que estão no campo, serão mortas à espada; e saberão que eu sou o Senhor. 7 Porque assim diz o Senhor Deus: Eis que eu, desde o norte, trarei contra Tiro a Nabucodonosor, rei de Babilônia, o rei dos reis, com cavalos, e com carros, e com cavaleiros, e companhias, e muito povo. 8 As tuas filhas que estão no campo, ele as matará à espada, e levantará um baluarte contra ti, e fundará uma trincheira contra ti, e levantará paveses contra ti. 9 E disporá os seus aríetes contra os teus muros, e derrubará as tuas torres com os seus machados. 10 Por causa da multidão de seus cavalos te cobrirá o seu pó; os teus muros tremerão com o estrondo dos cavaleiros, e das rodas, e dos carros, quando ele entrar pelas tuas portas, como os homens entram numa cidade em que se fez brecha. 11 Com os cascos dos seus cavalos pisará todas as tuas ruas; ao teu povo matará à espada, e as tuas fortes colunas cairão por terra. 12 E roubarão as tuas riquezas, e saquearão as tuas mercadorias, e derrubarão os teus muros, e arrasarão as tuas casas agradáveis; e lançarão no meio das águas as tuas pedras, e as tuas madeiras, e o teu pó. 13 E farei cessar o ruído das tuas cantigas, e o som das tuas harpas não se ouvirá mais. 14 E farei de ti uma penha descalvada; virás a ser um enxugadouro das redes, nunca mais serás edificada; porque eu o Senhor o falei, diz o Senhor Deus. 15 Assim diz o Senhor Deus a Tiro: Porventura não tremerão as ilhas com o estrondo da tua queda, quando gemerem os feridos, quando se fizer uma espantosa matança no meio de ti? 16 E todos os príncipes do mar descerão dos seus tronos, e tirarão de si os seus mantos, e despirão as suas vestes bordadas; se vestirão de tremores, sobre a terra se assentarão, e estremecerão a cada momento; e por tua causa pasmarão. 17 E levantarão uma lamentação sobre ti, e te dirão: Como pereceste, ó bem povoada e afamada cidade, que foste forte no mar; ela e os seus moradores, que atemorizaram a todos os seus habitantes!
18 Agora, estremecerão as ilhas no dia da tua queda;
sim, as ilhas, que estão no mar,
turbar-se-ão com tua saída.
19 Porque assim diz o Senhor Deus: Quando eu te fizer uma cidade assolada, como as cidades que não se habitam, quando eu fizer subir sobre ti o abismo, e as muitas águas te cobrirem, 20 Então te farei descer com os que descem à cova, ao povo antigo, e te farei habitar nas mais baixas partes da terra, em lugares desertos antigos, com os que descem à cova, para que não sejas habitada; e estabelecerei a glória na terra dos viventes. 21 Farei de ti um grande espanto, e não mais existirás; e quando te buscarem então nunca mais serás achada para sempre, diz o Senhor Deus.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!