1 Ko te maramara kai, ko te mea maroke me te āta noho hei kīnaki,
pai atu i te whare kī i ngā hākari a te ngangare.
2 Hei rangatira te pononga mahara mō te tama i whakamā ai;
ka whai wāhi anō ia i roto i tō ngā tēina.
3 Ko te oko tahu para mō te hiriwa, ko te oumu mō te kōura;
ko Ihowā ia hei whakamātau mō ngā ngākau.
4 Ko te kaimahi i te hē ka tahuri ki tā te ngutu kino;
ā, ka whai taringa te teka ki tā te arero whanokē.
5 Ko te taunu ki te rawakore he tāwai ki tōna Kaihanga;
ko te tangata e koa ana ki ngā aituā, e kore e kore te whiua.
6 Hei karauna mō ngā koroheke ngā tamariki a ngā tamariki;
nā, ko te korōria o ngā tamariki ko ō rātou mātua.
7 E kore te reo rangatira e tau ki te kūware;
hore rawa anō hoki te ngutu teka ki te rangatira.
8 Ko te tangata i te mea hōmai noa, he kōhatu whakapaipai tērā ki tāna titiro;
tōna tahuritanga ake ki hea, ki hea, ka whiwhi ki te pai.
9 Ko te tangata e hīpoki ana i te hē, e whai ana i te aroha;
tēnā ko te tangata kōrerorero, e wehewehe ana i ngā hoa tupu.
10 Ko te ngotonga o te kupu riri ki roto ki te tangata mātau,
nui atu i tō ngā whiu kotahi rau ki roto ki te whakaarokore.
11 He whakakeke kau tā te tangata kino e whai ai;
nō reira ka tukua atu he karere nanakia ki a ia.
12 Kia tūtaki ki te tangata te pea kua tangohia āna kūao;
pai atu i te whakaarokore i a ia e wairangi ana.
13 Ko te tangata e hōmai ana i te kino hei utu mō te pai,
e kore te kino e neke atu i tōna whare.
14 Ko te tīmatanga o te totohe i rite ki te tangata e tuku ana i te wai kia rere;
nā reira waiho atu te totohe i te mea kīanō i oho te ngangare.
15 Ko te tangata e whakatika ana i tā te tangata kino,
me ia e whakahē ana i tā te tangata tika,
he rite tahi taua rua, he mea whakarihariha ki a Ihowā.
16 Hei aha te utu i te ringa o te kūware,
hei hoko i te whakaaro nui, kāhore nei hoki ōna mātauranga?
17 E aroha ana te hoa i ngā wā katoa;
nā, ko te teina, ko te tuakana, i whānau tērā mō ngā aituā.
18 Ko tā te tangata ngākaukore he papaki ringa;
kua waiho hei whakakapi tūranga i te aroaro o tōna hoa.
19 Ko te tangata e aroha ana ki te ngangare e aroha ana ki te kino;
ko te tangata e whakarewa ana i tōna kūwaha e rapu ana i te whakangaromanga.
20 Ko te ngākau parori kē e kore e kite i te pai;
ko te tangata he whanokē tōna arero ka taka ki te kino.
21 Ka whānau he whakaarokore mā tētahi tangata, hei whakapōuri tērā mōna;
e kore anō hoki e koa te pāpā o te pōauau.
22 He rongoā pai te ngākau koa;
ki te marū ia te wairua, ka maroke ngā wheua.
23 E tango ana te tangata kino i te mea whakapati i te uma,
hei whakapeau kē i ngā ara o te whakarite whakawā.
24 Kei te aroaro o te tangata mātau ngā whakaaro nui;
kei ngā pito ia o te whenua ngā kanohi o te whakaarokore.
25 Ko te tamaiti whakaarokore he mea whakapōuri i tōna pāpā,
he mea whakakawa i te ngākau o tōna whaea.
26 Ehara anō hoki i te mea pai kia whiua te tangata tika,
kia patua rānei ngā rangatira mō te tika.
27 He mātauranga tō te tangata e tohu ana i āna kupu;
ā, he whakaaro tō te tangata i te wairua manawanui.
28 Ko te wairangi nei anō, ki te whakarongo puku, ka kīia he whakaaro nui;
ki te kokopi ōna ngutu, ka kīia ia he tūpato.
1 É melhor um bocado seco,
e com ele a tranquilidade,
do que a casa cheia de iguarias
e com desavença.
2 O servo prudente dominará
sobre o filho que faz envergonhar;
e repartirá a herança
entre os irmãos.
3 O crisol é para a prata,
e o forno para o ouro;
mas o Senhor é quem prova os corações.
4 O ímpio atenta
para o lábio iníquo,
o mentiroso inclina
os ouvidos à língua maligna.
5 O que escarnece do pobre
insulta ao seu Criador,
o que se alegra da calamidade
não ficará impune.
6 A coroa dos velhos são
os filhos dos filhos;
e a glória dos filhos são seus pais.
7 Não convém ao tolo
a fala excelente;
quanto menos ao príncipe,
o lábio mentiroso.
8 O presente é,
aos olhos dos que o recebem,
como pedra preciosa;
para onde quer que se volte servirá de proveito.
9 Aquele que encobre
a transgressão busca a amizade,
mas o que revolve o assunto
separa os maiores amigos.
10 A repreensão penetra
mais profundamente
no prudente do que
cem açoites no tolo.
11 Na verdade o rebelde
não busca senão o mal;
afinal, um mensageiro cruel
será enviado contra ele.
12 Encontre-se o homem
com a ursa roubada dos filhos,
mas não com o louco na sua estultícia.
13 Quanto àquele que
paga o bem com o mal,
não se apartará o mal da sua casa.
14 Como o soltar das águas é
o início da contenda, assim,
antes que sejas envolvido
afasta-te da questão.
15 O que justifica o ímpio,
e o que condena o justo,
tanto um como o outro
são abomináveis
ao Senhor.
16 De que serviria
o preço na mão do tolo
para comprar sabedoria,
visto que não tem entendimento?
17 Em todo o tempo ama o amigo
e para a hora da angústia nasce o irmão.
18 O homem falto de entendimento compromete-se,
ficando por fiador
na presença do seu amigo.
19 O que ama a transgressão
ama a contenda;
o que exalta a sua porta
busca a ruína.
20 O perverso de coração
jamais achará o bem;
e o que tem a língua
dobre vem a cair no mal.
21 O que gera um tolo
para a sua tristeza o faz;
e o pai do insensato
não tem alegria.
22 O coração alegre é como o bom remédio,
mas o espírito abatido
seca até os ossos.
23 O ímpio toma
presentes em secreto
para perverter
as veredas da justiça.
24 No rosto do entendido
se vê a sabedoria,
mas os olhos do tolo vagam
pelas extremidades da terra.
25 O filho insensato é
tristeza para seu pai,
e amargura para aquela que o deu à luz.
26 Também não é bom punir o justo,
nem tampouco ferir
aos príncipes por equidade.
27 O que possui o conhecimento
guarda as suas palavras,
e o homem de entendimento
é de precioso espírito.
28 Até o tolo, quando se cala,
é reputado por sábio;
e o que cerra os seus lábios é tido por entendido.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!