1 Ko ngā whakatakataka a te ngākau nā te tangata;
engari, ko te kupu whakahoki a te arero nā Ihowā.
2 Ko ngā ara katoa o te tangata he mā ki ōna ake kanohi;
ko Ihowā ia ki te pāuna i ngā wairua.
3 Utaina āu mahi ki runga ki a Ihowā,
ā, ka whakapūmautia ōu whakaaro.
4 He mea hanga nā Ihowā ngā mea katoa mō tōna tutukitanga, mō tōna;
āe rā, ko te tangata kino hoki mō te rā o te kino.
5 He mea whakarihariha nā Ihowā te hunga ngākau whakakake katoa;
ahakoa pupuri te ringa ki te ringa, e kore ia e kore te whiua.
6 Ko te mahi tohu tangata me te pono hei pure mō te kino;
mā te wehi hoki ki a Ihowā ka mawehe atu ai te tangata i te kino.
7 Ki te pai a Ihowā ki ngā ara o te tangata,
ka meinga e ia ōna hoariri nei anō kia mau te rongo ki a ia.
8 He pai ake te mea iti i runga i te tika,
i ngā hua maha ki te kāhore he tika.
9 Ko te ngākau o te tangata hei whakaaro i tōna ara;
ko Ihowā ia hei whakatika i tōna hīkoi.
10 He kupu atua kei ngā ngutu o te kīngi;
e kore tōna māngai e poka kē ina whakawā.
11 Ko te taimaha tika, ko te pāuna tika, nā Ihowā;
he mahi nāna ngā kōhatu katoa o te pūtea.
12 He mea whakarihariha ki ngā kīngi te mahi i te kino;
nā te tika hoki i ū ai te torōna.
13 He mea āhuareka ki ngā kīngi ngā ngutu tika;
e aroha ana hoki rātou ki te tangata e kōrero tika ana.
14 Ko te riri o te kīngi ānō he karere mō te mate;
engari ka whakamārietia e te tangata whakaaro nui.
15 He ora kei te mārama o te mata o te kīngi;
ā, ko tana manako he rite ki te kapua o tō muri ua.
16 Ko te whiwhi ki te whakaaro nui, ānō te pai!
Pai atu i te whiwhi ki te kōura;
ko te whiwhi hoki ki te mātauranga te mea e hiahiatia nuitia atu i te hiriwa.
17 Ko te huanui o te hunga tika he mawehe atu i te kino,
ko te tangata e whai whakaaro ana ki tōna ara, ka mau tōna wairua.
18 Haere ai te whakakake i mua o te whakangaromanga,
te wairua whakapehapeha i mua i te hinganga.
19 Ko te ngākau whakaiti i waenga i te hunga rawakore,
pai atu i te uru ki te tūwhanga taonga a te hunga whakakake.
20 Ko te tangata e tahuri ana ki te kupu, ka kite i te pai;
ā, ko te tangata e whakawhirinaki ana ki a Ihowā, ka hari.
21 Ka kīia te whakaaro nui he mātau;
mā te reka hoki o ngā ngutu ka neke ai te mōhio.
22 Ko te mātauranga te puna o te ora mō te tangata i whiwhi ki tērā;
ko te ako ia mō te hunga wairangi ko tō rātou wairangi anō.
23 Mā te ngākau o te tangata whakaaro nui e tohutohu tōna māngai,
e āpiti hoki he kupu mōhio ki ōna ngutu.
24 Ko ngā kupu matareka ānō kei te honikoma,
he reka ki te wairua, he rongoā ki ngā wheua.
25 Tērā he ara e tika ana ki te titiro a te tangata;
ko tōna mutunga ia ko ngā ara ki te mate.
26 Ko te hiahia o te tangata e mahi ana, e mahi ana mōna;
nō te mea e akiakina ana ia e tōna māngai.
27 E whakatakoto ana te tangata tikangakore i te kino,
ā, kei ōna ngutu ānō he ahi e kā ana.
28 Ko tā te tangata whanokē he tītaritari i te raruraru;
ko tā te tangata kawekawe kōrero he wehewehe i ngā hoa tupu.
29 Whakawai ai te tangata nanakia i tōna hoa,
kawe ai i a ia ki te huarahi kāhore i pai.
30 Ko te tangata e whakamoe ana i ōna kanohi, e mea ana kia whakaaroa ai e ia ngā mea whanokē;
ko te tangata e kokopi ana i ōna ngutu e whakatutuki ana i te kino.
31 He karauna korōria te māhunga hina,
e ka kitea i runga i te ara o te tika.
32 Engari rawa te tangata manawanui i te tangata kaha,
te tangata e pēhia ana e ia tōna wairua i te tangata i horo ai te pā.
33 E makā ana te rota ki roto ki te kokorutanga o te kākahu;
kei a Ihowā ia te tikanga katoa.
1 Do homem são
as preparações do coração,
mas do Senhor
a resposta da língua.
2 Todos os caminhos
do homem são puros
aos seus olhos,
mas o Senhor pesa o espírito.
3 Confia ao Senhor
as tuas obras,
e teus pensamentos
serão estabelecidos.
4 O Senhor fez todas
as coisas para atender
aos seus próprios desígnios,
até o ímpio para o dia do mal.
5 Abominação é ao Senhor
todo o altivo de coração;
não ficará impune
mesmo de mãos postas.
6 Pela misericórdia
e verdade a iniquidade é perdoada,
e pelo temor do Senhor
os homens se desviam do pecado.
7 Sendo os caminhos
do homem agradáveis
ao Senhor,
até a seus inimigos faz
que tenham paz com ele.
8 Melhor é o pouco com justiça,
do que a abundância
de bens com injustiça.
9 O coração do homem
planeja o seu caminho,
mas o Senhor lhe dirige os passos.
10 Nos lábios do rei se
acha a sentença divina;
a sua boca não
transgride quando julga.
11 O peso e a balança
justos são do Senhor;
obra sua são
os pesos da bolsa.
12 Abominação é aos reis
praticarem impiedade,
porque com justiça é que
se estabelece o trono.
13 Os lábios de justiça são
o contentamento dos reis;
eles amarão o que fala coisas retas.
14 O furor do rei é
mensageiro da morte,
mas o homem sábio o apaziguará.
15 No semblante iluminado
do rei está a vida,
e a sua benevolência é como
a nuvem da chuva serôdia.
16 Quão melhor é adquirir
a sabedoria do que
o ouro! E quão mais
excelente é adquirir
a prudência do que a prata!
17 Os retos fazem o seu caminho
desviar-se do mal;
o que guarda o seu caminho
preserva a sua alma.
18 A soberba precede a ruína,
e a altivez do espírito
precede a queda.
19 Melhor é ser humilde
de espírito com os mansos,
do que repartir o despojo
com os soberbos.
20 O que atenta prudentemente
para o assunto achará o bem,
e o que confia no Senhor
será bem-aventurado.
21 O sábio de coração
será chamado prudente,
e a doçura dos lábios
aumentará o ensino.
22 O entendimento para aqueles que o possuem,
é uma fonte de vida,
mas a instrução dos tolos
é a sua estultícia.
23 O coração do sábio
instrui a sua boca,
e aumenta o ensino
dos seus lábios.
24 As palavras suaves
são favos de mel,
doces para a alma,
e saúde para os ossos.
25 Há um caminho que
parece direito ao homem,
mas o seu fim são
os caminhos da morte.
26 A alma daquele que trabalha,
trabalha para si mesmo,
porque a sua boca o incita.
27 O homem ímpio cava o mal,
e nos seus lábios há
como que uma fogueira.
28 O homem perverso instiga a contenda,
e o intrigante separa
os maiores amigos.
29 O homem violento
coage o seu próximo,
e o faz deslizar
por caminhos nada bons.
30 O que fecha os olhos
para imaginar coisas ruins,
ao cerrar os lábios pratica o mal.
31 Coroa de honra são
os cabelos brancos,
quando eles estão
no caminho da justiça.
32 Melhor é o que tarda
em irar-se do que o poderoso,
e o que controla
o seu ânimo do que aquele
que toma uma cidade.
33 A sorte se
lança no regaço,
mas do Senhor procede
toda a determinação.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!