1 Ko te tangata e aroha ana ki te kupu ako e aroha ana ki te mātauranga;
nā, ko te tangata e kore e pai kia rīria tōna hē, he pōauau tērā.
2 Ko te tangata pai ka whiwhi ki tā Ihowā whakapai;
otiia ka whakahēngia e ia te tangata ngārahu kino.
3 E kore tā te tangata e ū i te kino;
nā, ko te pakiaka o te hunga tika, e kore tērā e whakakorikoria.
4 He wahine e ū ana tōna pai, hei karauna tērā ki tāna tāne;
tēnā ko te wahine i whakamā ai ia, hei pirau tērā i roto i ōna wheua.
5 Ko ngā whakaaro o te hunga tika he tika;
ko ngā whakaaro ia o te hunga kino he tinihanga.
6 Ko ngā kupu a te hunga kino e mea ana kia tauwhanga i te toto;
mā te māngai ia o te hunga tika rātou ka ora ai.
7 Ka hurihia iho te hunga kino, ā, kore iho;
ko te whare ia o te hunga tika ka tū tonu.
8 Ka rite ki tōna ngārahu te whakamoemiti mō te tangata;
ko te ngākau parori kē ia ka whakahāweatia.
9 Ko te tangata e whakahāweatia ana, he pononga nei tāna,
pai ake ia i te tangata e whakanui ana i a ia anō, ā, kāhore āna kai.
10 Ko te tangata tika e whakaaro ana ia ki te ora o tāna kararehe;
he nanakia ia ngā mahi atawhai a te hunga kino.
11 Ko te tangata e mahi ana i tōna oneone ka mākona ia i te taro;
tēnā ko te tangata e whai ana i te hunga tekateka noa, kāhore ōna ngākau mahara.
12 Ko tā te tangata kino e minamina ai ko te kupenga a te hunga kino;
e whai hua ana ia te pakiaka o te hunga tika.
13 Ka mau te tangata kino i te pokanga kētanga o ōna ngutu;
ka puta mai ia te tangata tika i roto i te raru.
14 Mā ngā hua o tōna māngai ka mākona ai te tangata i te pai;
ka riro mai anō i te tangata ngā utu o tā ōna ringa.
15 He tika tonu ki ōna kanohi ake te ara o te kūware;
e whakarongo ana ia te tangata whakaaro nui ki te kupu whakatūpato.
16 Ko te kūware, e mōhiotia wawetia ana tōna riri;
e hīpokina ana ia te whakamā e te tangata ngārahu tūpato.
17 Ko tā te tangata kōrero pono he whakapuaki i te tika;
ko tā te kaiwhakaatu teka ia he tinihanga.
18 He tangata anō ko āna kōrero maka noa, me te mea ko ngā werohanga a te hoari;
he rongoā ia te arero o te hunga whakaaro nui.
19 Ka ū tonu te ngutu pono ā ake ake;
mō nāianei kau ia te arero teka.
20 He tinihanga kei roto i te ngākau o ngā kaitito i te kino;
he koa ia tō ngā kaiwhakatakoto kōrero e mau ai te rongo.
21 E kore tētahi kino e pā ki te tangata tika;
engari te hunga kino ka kī i te kino.
22 He mea whakarihariha ki a Ihowā ngā ngutu teka;
ko tāna e āhuareka ai ko ngā kaimahi i te pono.
23 Hīpoki ai te tangata tūpato i te mātauranga;
e karanga nui ana ia te ngākau o ngā kūware i te kūwaretanga.
24 Mō te ringa o ngā uaua te kīngitanga;
hei hōmai takoha ia te māngere.
25 Mā te pōuri i roto i te ngākau o te tangata e piko ai ia;
mā te kupu pai ia ka mārama ai.
26 Hira ake te tangata tika i tōna hoa;
te hunga kino ia ka whakapōhēhētia e tō rātou ara anō.
27 Kāhore te tangata māngere e tunu i tāna mea i hopu ai;
mā te tangata uaua ia te taonga utu nui a ngā tāngata.
28 He ora kei te ara o te tika;
kāhore hoki he mate i tōna ara.
1 O que ama a instrução
ama o conhecimento,
mas o que odeia
a repreensão é estúpido.
2 O homem de bem alcançará
o favor do Senhor,
mas ao homem de intenções
perversas ele condenará.
3 O homem não se estabelecerá
pela impiedade,
mas a raiz dos justos
não será removida.
4 A mulher virtuosa é
a coroa do seu marido,
mas a que o envergonha
é como podridão
nos seus ossos.
5 Os pensamentos dos justos são retos,
mas os conselhos
dos ímpios, engano.
6 As palavras dos ímpios são
ciladas para derramar sangue,
mas a boca dos retos
os livrará.
7 Os ímpios serão transtornados
e não subsistirão,
mas a casa dos justos
permanecerá.
8 Cada qual será louvado
segundo o seu entendimento,
mas o perverso de coração
estará em desprezo.
9 Melhor é o que se estima em pouco,
e tem servos,
do que o que se vangloria
e tem falta de pão.
10 O justo tem consideração pela vida dos seus animais,
mas as afeições dos ímpios são cruéis.
11 O que lavra a sua terra
se fartará de pão;
mas o que segue os ociosos
é falto de juízo.
12 O ímpio deseja
a rede dos maus,
mas a raiz dos justos
produz o seu fruto.
13 O ímpio se enlaça
na transgressão dos lábios,
mas o justo sairá
da angústia.
14 O homem será saciado de bem
pelo fruto da sua boca,
e da obra das suas mãos
o homem receberá a recompensa.
15 O caminho do insensato é
reto aos seus próprios olhos,
mas o que dá ouvidos ao conselho é sábio.
16 A ira do insensato se
conhece no mesmo dia,
mas o prudente encobre a afronta.
17 O que diz a verdade
manifesta a justiça,
mas a falsa
testemunha diz engano.
18 Há alguns que falam como
que espada penetrante,
mas a língua
dos sábios é saúde.
19 O lábio da verdade
permanece para sempre,
mas a língua da falsidade,
dura por um só momento.
20 No coração dos que
maquinam o mal há engano,
mas os que aconselham
a paz têm alegria.
21 Nenhum agravo sobrevirá ao justo,
mas os ímpios ficam
cheios de mal.
22 Os lábios mentirosos são
abomináveis ao Senhor,
mas os que agem fielmente
são o seu deleite.
23 O homem prudente
encobre o conhecimento,
mas o coração dos tolos
proclama a estultícia.
24 A mão dos diligentes dominará,
mas os negligentes
serão tributários.
25 A ansiedade no coração
deixa o homem abatido,
mas uma boa palavra o alegra.
26 O justo é mais excelente
do que o seu próximo,
mas o caminho
dos ímpios faz errar.
27 O preguiçoso deixa
de assar a sua caça,
mas ser diligente é
o precioso bem do homem.
28 Na vereda da justiça está a vida,
e no caminho da sua carreira não há morte.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!