1 Ko te tangata tū kē, e whai ana i tā tōna ake hiahia,
e ngangau ana ki ngā whakaaro tōtika katoa.
2 Kāhore o te whakaarokore āhuareka ki te mātauranga;
engari kia whakakitea e ia tōna ngākau.
3 I te taenga mai o te tangata kino ka tae mai anō te whakahāwea,
me te tāwai hei hoa mō te whakamā.
4 He wai hōhonu ngā kupu a te māngai o te tangata;
he awa e rere ana te puna o te whakaaro nui.
5 Ehara i te mea pai te whakapai ki te kanohi o te tangata kino,
te whakapeau kē rānei i tā te tangata tika ina whakawā.
6 E uru ana ngā ngutu o te whakaarokore ki te totohe,
e karanga ana tōna māngai ki ngā whiu.
7 Hei huna anō mōna te māngai o te whakaarokore;
ā, ko ōna ngutu hei rore mō tōna wairua.
8 Ānō he kai reka ngā kupu a te kawe kōrero;
tae tonu iho ki ngā wāhi o roto rawa o te kōpū.
9 Ko te tangata anō hoki e māngere ana ki tāna mahi,
hei teina ia ki te tangata maumau.
10 Hei pourewa kaha te ingoa o Ihowā;
rere ana te tangata tika ki reira, ā, ora ake.
11 Ko ngā rawa o te tangata taonga hei pā kaha mōna,
hei pā tiketike ki tōna whakaaro.
12 I mua ake o te whakangaromanga ka whakakake te ngākau o te tangata;
i mua ake anō hoki o te hōnore ko te ngākau pāpaku.
13 Ko te tangata e whakahoki kupu ana i te mea kāhore anō ia i rongo noa,
he mahi wairangi tērā nāna, he hanga whakamā.
14 E whakamanawanui te wairua o te tangata ki tōna mate;
tēnā ko te wairua marū, ko wai e kaha ki tērā?
15 Ka whiwhi te ngākau o te tangata mātau ki te mōhio;
e rapu ana hoki te taringa o ngā whakaaro nui ki te mōhio.
16 Mā te mea tuku noa a te tangata ka wātea ai he wāhi mōna,
ka kawea hoki ia e tērā ki te aroaro o ngā tāngata nunui.
17 Ko te tangata nāna te kupu tuatahi i te whakawā me te mea kei a ia te tika;
nā, ka haere mai tōna hoa, kei te rapu i te tikanga o tāna.
18 Mā te rota e mutu ai ngā tautohe,
ā, ko tērā hei tauārai i waenganui o te hunga kaha.
19 Ko te tuakana, teina rānei, i whakatakariritia, pakeke atu i te pā kaha;
ā, ko aua tū ngangare me he tūtaki tatau nō te whare rangatira.
20 Ka kī te kōpū o te tangata i ngā hua o tōna māngai,
ka mākona ia i ngā hua o ōna ngutu.
21 Ko te mate, ko te ora kei te arero;
ko te hunga e aroha ana ki tērā ka kai i ōna hua.
22 Ko te tangata kua kite i te wahine māna,
kua kite i te mea pai, kua whiwhi hoki ki tā Ihowā whakapai.
23 He īnoi tā te rawakore hanga he taikaha ia
te whakahoki a te tangata taonga.
24 Ko te tangata tini ngā hoa aroha e whai ana i te hē mōna;
tērā anō ia te hoa aroha, nui atu i tō te tuakana, i tō te teina, tōna piri mai.
1 Busca satisfazer seu próprio
desejo aquele que se isola;
ele se insurge contra toda sabedoria.
2 O tolo não tem
prazer na sabedoria,
mas só em que se manifeste
aquilo que agrada o seu coração.
3 Vindo o ímpio,
vem também o desprezo,
e com a ignomínia a vergonha.
4 Águas profundas são
as palavras da boca do homem,
e ribeiro transbordante
é a fonte da sabedoria.
5 Não é bom favorecer o ímpio,
e com isso,
fazer o justo
perder a questão.
6 Os lábios do tolo
entram na contenda,
e a sua boca brada por açoites.
7 A boca do tolo é
a sua própria destruição,
e os seus lábios
um laço para a sua alma.
8 As palavras do intrigante
são como feridas;
elas descem
ao íntimo do ventre.
9 O que é negligente
na sua obra é também irmão
de um grande desperdiçador.
10 Torre forte é o nome do Senhor;
a ela correrá o justo,
e estará em alto refúgio.
11 Os bens do rico são
a sua cidade forte,
e como uma alta muralha
na sua imaginação.
12 O coração do homem se
exalta antes de ser abatido
e diante da honra vai a humildade.
13 O que responde antes de ouvir comete
estultícia que é para vergonha sua.
14 O espírito do homem
susterá a sua enfermidade,
mas ao espírito abatido,
quem o suportará?
15 O coração do entendido
adquire o conhecimento,
e o ouvido dos sábios
busca a sabedoria.
16 Com presentes
o homem alarga
o seu caminho e o leva
diante dos grandes.
17 O que pleiteia por algo,
a princípio parece justo,
porém vem o seu próximo e o examina.
18 A sorte faz cessar os pleitos,
e faz separação
entre os poderosos.
19 O irmão ofendido é mais difícil
de conquistar do que uma cidade forte;
e as contendas são como
os ferrolhos de um palácio.
20 Do fruto da boca de cada
um se fartará o seu ventre;
dos renovos dos seus lábios
ficará satisfeito.
21 A morte e a vida estão
no poder da língua;
e aquele que a ama
comerá do seu fruto.
22 Aquele que encontra uma esposa,
acha o bem,
e alcança a benevolência do Senhor.
23 O pobre fala com rogos,
mas o rico responde com dureza.
24 O homem de muitos amigos
deve mostrar-se amigável,
mas há um amigo mais chegado do que um irmão.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!