Ngā Maneatanga Hē o te Pūremu
1 E tāku tama, puritia āku kupu,
hunā āku whakahau ki roto ki a koe.
2 Puritia āku whakahau, ā, ka ora;
tāku ture, ānō ko te whatupango o tōu kanohi.
3 Herea ki ōu maihao;
tuhituhia, ko tōu ngākau ānō hei papa.
4 Kī atu ki te whakaaro nui, "He tuahine koe nōku,"
kīia hoki te mātauranga ko tōu whanaunga wahine.
5 Kia ai ēnei hei tiaki i a koe kei hē i te wahine kē,
i te wahine kē, he kōrero whakapati nei āna.
6 I titiro atu hoki ahau i te matapihi o tōku whare
i roto i tōku whakakahokaho,
7 ā, i mātakitaki ahau i roto i ngā kūware,
i kite i roto i ngā taitama,
i tētahi tamaiti kāhore rawa he whakaaro,
8 e haere ana i te ara i te wāhi tata e piko atu ai ki a ia,
ā, haere ana ia i te ara ki tōna whare,
9 i te kākarauritanga, i te ahiahi o te rā,
i te titiwhatanga o te pō, i te pōuri kerekere.
10 Nā, kua tūtaki tētahi wahine ki a ia,
he kākahu pūremu tōna, he ngākau hīanga.
11 He māngai korokī tōna, he tohetohe;
ko ōna waewae, kāhore e tau ki tōna whare;
12 ināianei kei ngā ara ia, inamata kei ngā waharoa,
e tauwhanga ana i ngā kokinga katoa.
13 Koia i hopukia ai ia e ia, kei te kihi i a ia,
ā, ka mea atu ki a ia, me te whakatoi anō i tōna mata:
14 "He patunga mō te pai kei ahau;
nō tēnei rā nei ahau i whakamana ai i āku kupu taurangi;
15 koia ahau i haere mai ai ki te whakatau i a koe,
ki te āta rapu i tōu mata, ā, ka kitea nei koe e ahau.
16 Ko tōku moenga kua horahia e ahau,
whakapaipai rawa ki te kaitaka,
ki ngā kākahu purepure nō te rīnena o Īhipa.
17 Kua ruia e ahau tōku moenga ki ngā mea whakakakara,
ki te maira, ki te aroe, ki te hinamona.
18 Haere mai, kia whaowhina tāua ki te aroha, ā ao noa;
kia ora ō tāua ngākau i te aroha.
19 Kāhore hoki tāku tāne i te whare;
kua riro ia, he haere tawhiti.
20 I maua atu e ia he pūtea moni i tōna ringa;
ka hoki mai anō ia i te kōwhititanga o te marama."
21 He maha nō āna kōrero whakawai, riro ana ia i a ia ki tāna;
nā te whakapati a ōna ngutu ka kūmea atu ia e ia.
22 Haere tonu ia i muri i a ia,
ānō he kau e haere ana kia patua,
he kūware rānei e haere ana ki ngā rākau here waewae e whiua ai te hē,
23 ā, tū noa te tao ki tōna ate puta rawa.
Rite tonu ia ki te manu e hohoro ana ki te māhanga,
tē mōhio he matenga tērā mōna.
24 Nō reira, e āku tamariki, whakarongo ki ahau,
maharatia ngā kupu a tōku māngai.
25 Kei peau kē tōu ngākau ki ōna ara,
kei kotiti kē ki ōna huarahi.
26 He tokomaha hoki ngā tāngata i tū, i hinga i a ia,
āe rā, he ope nui rawa tāna i patu ai.
27 He huarahi tōna whare ki te rēinga,
e anga ana ki raro ki ngā rūma o te mate.
1 Filho meu,
guarda as minhas palavras,
e esconde dentro de ti
os meus mandamentos.
2 Guarda os meus mandamentos e vive;
e a minha lei,
como a menina
dos teus olhos.
3 Ata-os aos teus dedos,
escreve-os na tábua
do teu coração.
4 Dize à sabedoria:
Tu és minha irmã;
e à prudência chama
de tua parenta,
5 Para que elas te guardem
da mulher alheia,
da estranha que lisonjeia
com as suas palavras.
A mulher devassa
6 Porque da janela da minha casa,
olhando eu por minhas frestas,
7 Vi entre os simples,
descobri entre os moços,
um moço falto de juízo,
8 Que passava pela rua
junto à sua esquina,
e seguia o caminho
da sua casa;
9 No crepúsculo, à tarde do dia,
na tenebrosa noite e na escuridão.
10 E eis que uma mulher
lhe saiu ao encontro
com enfeites de prostituta,
e astúcia de coração.
11 Estava alvoroçada e irrequieta;
não paravam em sua casa os seus pés.
12 Foi para fora,
depois pelas ruas,
e ia espreitando por todos os cantos;
13 E chegou-se para ele
e o beijou. Com face
impudente lhe disse:
14 Sacrifícios pacíficos
tenho comigo;
hoje paguei os meus votos.
15 Por isto saí ao teu encontro
a buscar diligentemente a tua face,
e te achei.
16 Já cobri a minha cama
com cobertas de tapeçaria,
com obras lavradas,
com linho fino do Egito.
17 Já perfumei o meu leito com mirra,
aloés e canela.
18 Vem, saciemo-nos
de amores até à manhã;
alegremo-nos com amores.
19 Porque o marido
não está em casa;
foi fazer uma longa viagem;
20 Levou na sua mão
um saquitel de dinheiro;
voltará para casa
só no dia marcado.
21 Assim, o seduziu
com palavras muito suaves
e o persuadiu com as lisonjas
dos seus lábios.
22 E ele logo a segue,
como o boi que vai
para o matadouro,
e como vai o insensato
para o castigo das prisões;
23 Até que a flecha lhe
atravesse o fígado;
ou como a ave que se
apressa para o laço,
e não sabe que está
armado contra a sua vida.
24 Agora pois, filhos,
dai-me ouvidos,
e estai atentos
às palavras da minha boca.
25 Não se desvie
para os caminhos
dela o teu coração,
e não te deixes perder
nas suas veredas.
26 Porque a muitos
feridos derrubou;
e são muitíssimos os que
por causa dela foram mortos.
27 A sua casa é caminho do inferno
que desce para as câmaras da morte.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!