Pular para o conteúdo
Publicidade

Provérbios 29

ACF

1 Ko te tangata he maha nei ngā riringa i tōna , ā, ka whakapakeke i tōna kakī

ka whatia ohoreretia ia taea te rongoā.

2 Ka whakanuia te hunga tika, ka koa te iwi;

ka kīngi te tangata kino, ka auē te iwi.

3 Ko te tangata e matenui ana ki te whakaaro nui e whakahari ana i tōna pāpā;

ko te tangata ia e piri ana ki ngā wāhine kairau, he maumau taonga tāna.

4 te whakawā a te kīngi e mau ai te whenua;

ka whakatakā ia e te tangata e tango ana i ngā mea hōmai noa.

5 Ko te tangata e whakapati ana ki tōna hoa,

e whakatakoto kupenga ana ōna waewae.

6 He rore kei roto i te o te tangata kino;

ko te tangata tika ia he waiata tāna, he koa.

7 E mahara ana te tangata tika ki te take a te rawakore;

kāhore o te tangata kino whakaaro kia mōhiotia e ia.

8 ngā tāngata whakahī e tahu te kia mura;

ko te hunga whakaaro nui ia he whakatahuri atu i te riri.

9 Ki te totohe te tangata whakaaro nui ki te tangata wairangi,

ahakoa riri ia, kata rānei, kāhore he tānga.

10 E mauāhara ana te tangata whakaheke toto ki te tangata i te ngākau tapatahi;

tēnā ko te hunga tika, ka whai rātou kia whakaorangia ia.

11 E puakina ana e te wairangi tōna riri katoa ki waho;

e puritia mai ana ia e te tangata whakaaro nui, e pēhia ana.

12 Ki te whakarongo te rangatira ki te teka,

he kino katoa āna tāngata.

13 E tūtaki ana te rawakore rāua ko te kaitūkino ki a rāua;

ko Ihowā te kaiwhakamārama o ngā kanohi ō rāua tokorua.

14 Ko te kīngi e pono ana tāna whakawā ngā rawakore,

ka whakapūmautia tōna torōna ake ake.

15 Ko te whiu, ko te riri i te , he mea hōmai ērā i te whakaaro nui;

tēnā ko te tamaiti mahue noa, ka whakamā a ia tōna whaea.

16 Ka tokomaha te hunga kino, ka nui te ;

ka kite ia te hunga tika i rātou hinganga.

17 Pākia tāu tama, ā, ka whai okiokinga koe i a ia;

āe , he āhuareka tāna e hōmai ai ki tōu wairua.

18 Ki te kāhore he whakakitenga, ka kore te iwi e tūpato;

ko te kaipupuri ia i te ture, ka hari ia.

19 Ehara te kupu i te papaki te pononga;

ahakoa hoki ia mātau, e kore ia e rongo.

20 Ka kite rānei koe i te tangata kaikā ki te kōrero?

Engari, te wairangi ka tōtika ake i a ia.

21 Ko te tangata e penapena ana i tāna pononga mai o te tamarikitanga,

ka waiho ia e ia i te mutunga hei tama tupu.

22 He whakaoho whawhai te tangata pukuriri;

he nui rawa hoki te o te tangata āritarita.

23 Ka whakaititia iho te tangata e tōna whakapehapeha;

ka whai hōnore ia te tangata ngākau pāpaku.

24 Ko te tangata e whakauru ana ki te tāhae, e kino ana ki tōna ake wairua;

e rongo ana ia i te kanga, kāhore e kīkī.

25 He rore e hōmai ana e te wehi ki te tangata;

ko te tangata ia e whakawhirinaki ana ki a Ihowā ka mawhiti.

26 He tokomaha e whai ana kia paingia e te rangatira;

otiia i ahu mai i a Ihowā te whakawā te tangata.

27 He mea whakarihariha ki te hunga tika te tangata whakahaere ;

ā, he mea whakarihariha hoki ki te tangata kino te tangata he tika tōna ara.

1 O homem que muitas vezes

repreendido endurece a cerviz,

de repente será destruído

sem que haja remédio.

2 Quando os justos se engrandecem,

o povo se alegra,

mas quando o ímpio domina,

o povo geme.

3 O homem que ama a sabedoria

alegra a seu pai,

mas o companheiro de prostitutas

desperdiça os bens.

4 O rei com juízo sustém a terra,

mas o amigo de peitas

a transtorna.

5 O homem que lisonjeia

o seu próximo arma

uma rede aos seus passos.

6 Na transgressão do homem mau laço,

mas o justo jubila

e se alegra.

7 O justo se informa

da causa dos pobres,

mas o ímpio

nem sequer toma conhecimento.

8 Os homens escarnecedores

alvoroçam a cidade,

mas os sábios desviam a ira.

9 O homem sábio que pleiteia com o tolo,

quer se zangue,

quer se ria,

não terá descanso.

10 Os homens sanguinários

odeiam ao sincero,

mas os justos procuram o seu bem.

11 O tolo revela todo o seu pensamento,

mas o sábio o guarda até o fim.

12 O governador que atenção

às palavras mentirosas,

achará que todos

os seus servos são ímpios.

13 O pobre e o usurário

se encontram;

o Senhor ilumina

os olhos de ambos.

14 O rei que julga os pobres

conforme a verdade firmará

o seu trono para sempre.

15 A vara e a repreensão

dão sabedoria,

mas a criança entregue a si mesma,

envergonha a sua mãe.

16 Quando os ímpios

se multiplicam,

multiplicam-se as transgressões,

mas os justos verão a sua queda.

17 Castiga o teu filho,

e te dará descanso;

e dará delícias à tua alma.

18 Não havendo profecia, o povo perece;

porém o que guarda a lei,

esse é bem-aventurado.

19 O servo não se emendará

com palavras, porque,

ainda que entenda,

todavia não atenderá.

20 Tens visto um homem

precipitado no falar?

Maior esperança

para um tolo do que para ele.

21 Quando alguém cria o seu servo

com mimos desde a meninice,

por fim ele tornar-se-á seu filho.

22 O homem iracundo

levanta contendas;

e o furioso multiplica

as transgressões.

23 A soberba do homem

o abaterá,

mas a honra sustentará

o humilde de espírito.

24 O que tem parte com o ladrão

odeia a sua própria alma;

ouve maldições,

e não o denuncia.

25 O temor do homem

armará laços,

mas o que confia no Senhor

será posto em alto retiro.

26 Muitos buscam

o favor do poderoso,

mas o juízo de cada

um vem do Senhor.

27 Abominação é, para os justos, o homem iníquo;

mas abominação é, para o iníquo,

o de retos caminhos.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também