1 Ko te tangata he maha nei ngā riringa i tōna hē, ā, ka whakapakeke i tōna kakī
ka whatia ohoreretia ia – tē taea te rongoā.
2 Ka whakanuia te hunga tika, ka koa te iwi;
ka kīngi te tangata kino, ka auē te iwi.
3 Ko te tangata e matenui ana ki te whakaaro nui e whakahari ana i tōna pāpā;
ko te tangata ia e piri ana ki ngā wāhine kairau, he maumau taonga tāna.
4 Mā te whakawā a te kīngi e mau ai te whenua;
ka whakatakā ia e te tangata e tango ana i ngā mea hōmai noa.
5 Ko te tangata e whakapati ana ki tōna hoa,
e whakatakoto kupenga ana mō ōna waewae.
6 He rore kei roto i te hē o te tangata kino;
ko te tangata tika ia he waiata tāna, he koa.
7 E mahara ana te tangata tika ki te take a te rawakore;
kāhore o te tangata kino whakaaro kia mōhiotia e ia.
8 Mā ngā tāngata whakahī e tahu te pā kia mura;
ko tā te hunga whakaaro nui ia he whakatahuri atu i te riri.
9 Ki te totohe te tangata whakaaro nui ki te tangata wairangi,
ahakoa riri ia, kata rānei, kāhore he tānga.
10 E mauāhara ana te tangata whakaheke toto ki te tangata i te ngākau tapatahi;
tēnā ko te hunga tika, ka whai rātou kia whakaorangia ia.
11 E puakina ana e te wairangi tōna riri katoa ki waho;
e puritia mai ana ia e te tangata whakaaro nui, e pēhia ana.
12 Ki te whakarongo te rangatira ki te teka,
he kino katoa āna tāngata.
13 E tūtaki ana te rawakore rāua ko te kaitūkino ki a rāua;
ko Ihowā te kaiwhakamārama o ngā kanohi ō rāua tokorua.
14 Ko te kīngi e pono ana tāna whakawā mō ngā rawakore,
ka whakapūmautia tōna torōna ake ake.
15 Ko te whiu, ko te riri i te hē, he mea hōmai ērā i te whakaaro nui;
tēnā ko te tamaiti mahue noa, ka whakamā a ia tōna whaea.
16 Ka tokomaha te hunga kino, ka nui te hē;
ka kite ia te hunga tika i tō rātou hinganga.
17 Pākia tāu tama, ā, ka whai okiokinga koe i a ia;
āe rā, he āhuareka tāna e hōmai ai ki tōu wairua.
18 Ki te kāhore he whakakitenga, ka kore te iwi e tūpato;
ko te kaipupuri ia i te ture, ka hari ia.
19 Ehara te kupu i te papaki mō te pononga;
ahakoa hoki ia mātau, e kore ia e rongo.
20 Ka kite rānei koe i te tangata kaikā ki te kōrero?
Engari, te wairangi ka tōtika ake i a ia.
21 Ko te tangata e penapena ana i tāna pononga mai o te tamarikitanga,
ka waiho ia e ia i te mutunga hei tama tupu.
22 He whakaoho whawhai tā te tangata pukuriri;
he nui rawa hoki te hē o te tangata āritarita.
23 Ka whakaititia iho te tangata e tōna whakapehapeha;
ka whai hōnore ia te tangata ngākau pāpaku.
24 Ko te tangata e whakauru ana ki tā te tāhae, e kino ana ki tōna ake wairua;
e rongo ana ia i te kanga, kāhore e kīkī.
25 He rore e hōmai ana e te wehi ki te tangata;
ko te tangata ia e whakawhirinaki ana ki a Ihowā ka mawhiti.
26 He tokomaha e whai ana kia paingia e te rangatira;
otiia i ahu mai i a Ihowā te whakawā mō te tangata.
27 He mea whakarihariha ki te hunga tika te tangata whakahaere hē;
ā, he mea whakarihariha hoki ki te tangata kino te tangata he tika tōna ara.
1 O homem que muitas vezes
repreendido endurece a cerviz,
de repente será destruído
sem que haja remédio.
2 Quando os justos se engrandecem,
o povo se alegra,
mas quando o ímpio domina,
o povo geme.
3 O homem que ama a sabedoria
alegra a seu pai,
mas o companheiro de prostitutas
desperdiça os bens.
4 O rei com juízo sustém a terra,
mas o amigo de peitas
a transtorna.
5 O homem que lisonjeia
o seu próximo arma
uma rede aos seus passos.
6 Na transgressão do homem mau há laço,
mas o justo jubila
e se alegra.
7 O justo se informa
da causa dos pobres,
mas o ímpio
nem sequer toma conhecimento.
8 Os homens escarnecedores
alvoroçam a cidade,
mas os sábios desviam a ira.
9 O homem sábio que pleiteia com o tolo,
quer se zangue,
quer se ria,
não terá descanso.
10 Os homens sanguinários
odeiam ao sincero,
mas os justos procuram o seu bem.
11 O tolo revela todo o seu pensamento,
mas o sábio o guarda até o fim.
12 O governador que dá atenção
às palavras mentirosas,
achará que todos
os seus servos são ímpios.
13 O pobre e o usurário
se encontram;
o Senhor ilumina
os olhos de ambos.
14 O rei que julga os pobres
conforme a verdade firmará
o seu trono para sempre.
15 A vara e a repreensão
dão sabedoria,
mas a criança entregue a si mesma,
envergonha a sua mãe.
16 Quando os ímpios
se multiplicam,
multiplicam-se as transgressões,
mas os justos verão a sua queda.
17 Castiga o teu filho,
e te dará descanso;
e dará delícias à tua alma.
18 Não havendo profecia, o povo perece;
porém o que guarda a lei,
esse é bem-aventurado.
19 O servo não se emendará
com palavras, porque,
ainda que entenda,
todavia não atenderá.
20 Tens visto um homem
precipitado no falar?
Maior esperança há
para um tolo do que para ele.
21 Quando alguém cria o seu servo
com mimos desde a meninice,
por fim ele tornar-se-á seu filho.
22 O homem iracundo
levanta contendas;
e o furioso multiplica
as transgressões.
23 A soberba do homem
o abaterá,
mas a honra sustentará
o humilde de espírito.
24 O que tem parte com o ladrão
odeia a sua própria alma;
ouve maldições,
e não o denuncia.
25 O temor do homem
armará laços,
mas o que confia no Senhor
será posto em alto retiro.
26 Muitos buscam
o favor do poderoso,
mas o juízo de cada
um vem do Senhor.
27 Abominação é, para os justos, o homem iníquo;
mas abominação é, para o iníquo,
o de retos caminhos.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!