Publicidade

Êxodo 5

AVM
Hanga Pereki, engari, Kohikohi Pūtake Wīti hei Tākakau

1 Ā muri iho, ka haere a Mohi rāua ko Ārona, ka kōrero ki a Parao, "Ko te kupu tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira, Tukua tāku iwi kia haere ki te taka hākari ki ahau i te koraha."

2 , ka mea a Parao, "Ko wai a Ihowā, kia rongo ahau ki tōna reo, kia tukua a Īharaira? Kāhore ahau e mōhio ki a Ihowā, e kore hoki e tukua atu e ahau a Īharaira."

3 Ā, ka mea rāua, "Kua tūtaki te Atua o ngā Hiperu ki a mātou. Kia haere mātou, kia toru ngā ki te ara i te koraha, ka mea patunga tapu ai mātou ki a Ihowā, ki mātou Atua; kei tōrere mai ia ki a mātou i te mate urutā rānei, i te hoari rānei."

4 , ka mea te kīngi o Īhipa ki a rāua, "He aha kōrua, e Mohi kōrua ko Ārona, i whakaware ai i te iwi ki ā rātou mahi? Haere ki ā koutou kawenga." 5 I mea anō a Parao, "Nanā, ka tini nei ngā tāngata o te whenua, kōrua hoki rātou i noho ai i ā rātou kawenga."

6 , ka ako a Parao i taua ki ngā kaiakiaki o te iwi, ki ō rātou rangatira, ka mea: 7 "Kaua e hoatu he tākakau ki te iwi ā muri ake nei, hei hanga pereki, pērā i ō mua ; me haere rātou ki te kohikohi tākakau rātou. 8 Otiia, whakaritea ki a rātou kia rite tonu ngā pereki te maha ki ērā i hangā e rātou i mua; kaua e whakahokia iho te maha; he māngere hoki rātou; koia rātou i karanga ai, i mea ai, Kia haere mātou ki te mea patunga tapu ki mātou Atua.9 Whakanuia te mahi ngā tāngata , ā, ko tēnā hei mahi rātou; kaua hoki rātou e whakarongo ki ngā kupu horihori."

10 , ka haere ngā kaiakiaki o te iwi, me ō rātou rangatira, ka kōrero ki te iwi, ka mea, "Ko te kupu tēnei a Parao, E kore e hoatu e ahau he tākakau ki a koutou. 11 Haere ki te kohikohi tākakau koutou i te wāhi e kitea ai e koutou; otiia, kaua e whakahokia iho tētahi wāhi o koutou e mahi ai." 12 , ka marara noa atu te iwi ki te whenua katoa o Īhipa, ki te kohikohi pūtake wīti hei tākakau. 13 Ā, ka whakatatutatu ngā kaiakiaki, ka mea, "Whakaotia ā koutou mahi, tēnei rangi, tēnei rangi, kia rite ki ō te i whai tākakau ai." 14 , ka whiua ngā rangatira o ngā tama a Īharaira i whakaritea rātou e ngā kaiakiaki a Parao, ka mea rātou, "He aha whakaotia ai inanahi, ināianei, ā koutou pereki i whakaritea ki a koutou, pērā ai me ō mua ?"

15 , ka haere ngā rangatira o ngā tama a Īharaira, me te tangi anō, ki a Parao, ka mea, "He aha koe i pēnei ai ki āu pononga? 16 Kāhore he tākakau i hōmai ki āu pononga, ā, e mea ana rātou ki a mātou, Hangā he pereki!, ka whiua āu pononga; āu tāngata ia te ."

17 , ka mea ia, "He māngere koutou, he māngere; reira koutou ka mea ai, Tukua mātou kia haere ki te mea patunga tapu ki a Ihowā.18 , haere, e mahi; e kore hoki e hoatu he tākakau ki a koutou; otiia me hōmai anō ngā pereki i whakaritea ."

19 , ka kite ngā rangatira o ngā tama a Īharaira i te kino rātou, i te kīanga , "Kaua e whakaokuokutia iho ā koutou pereki, hei mahinga koutou i tēnei , i tēnei ." 20 Ā, ka tūtaki rātou ki a Mohi rāua ko Ārona, e mai ana i mua i a rātou, i rātou haerenga mai i a Parao. 21 Ā, ka mea ki a rāua, "Ihowā e titiro ki a kōrua, e whakawā. kōrua hoki mātou i piro whakarihariha ai ki te aroaro o Parao, ki te aroaro hoki o āna pononga, kōrua i hoatu he hoari ki ō rātou ringa hei patu i a mātou."

22 , ka hoki a Mohi ki a Ihowā, ā, ka mea, "E te Ariki, he aha koe i mahi ai ki tēnei iwi? He aha koe i unga ai i ahau? 23 tōku haerenga atu hoki ki a Parao ki te kōrero i runga i tōu ingoa, i kino ai ia ki tēnei iwi; kāhore anō hoki koe kia whakaora noa i tāu iwi, kāhore rawa."

1 Depois disso, Moisés e Aarão dirigiram-se ao faraó e disseram-lhe: "Assim fala o Senhor, o Deus de Israel: Deixa ir o meu povo, para que me faça uma festa no deserto".

2 O faraó respondeu: "Quem é esse Senhor, para que eu lhe deva obedecer, deixando partir Israel? Não conheço o Senhor, e não deixarei partir Israel".

3 Eles prosseguiram: "O Deus dos hebreus nos apareceu. Deixa-nos ir ao deserto, a três dias de caminho, para oferecer sa­crifícios ao Senhor, para que não nos fira ele pela peste ou pela espada".

4 O rei do Egito disse-lhes: "Moisés e Aarão, por que quereis desviar o povo do seu trabalho? Ide às vossas ocupações".

5 E ajuntou: "O povo é, atualmente, numeroso, e vós o faríeis interromper seus trabalhos!".

6 Naquele mesmo dia, deu o faraó ao inspetor do povo e aos vigias esta ordem:

7 "Não fornecereis mais, como dantes, a palha ao povo para fazer os tijolos: irão eles mesmos procurá-la.

8 Entretanto, exigi deles a mesma quantidade de tijolos que antes, sem nada diminuir. São uns preguiçosos. É por isso que clamam: queremos ir oferecer sacrifícios ao nosso Deus.

9 Que sejam sobrecarregados de trabalhos; ocupem-se eles de suas tarefas e não deem ouvidos às mentiras que se lhes contam!".

10 Os inspetores e os vigias do povo foram dizer-lhes:

11 "O faraó manda-vos dizer que não vos fornecerá palha; e que vós mesmos devereis procurá-la onde houver, mas nada se diminuirá de vosso trabalho".

12 Espalhou-se, pois, o povo por todo o Egito para ajuntar restolho e transformá-lo em palha.

13 Os inspetores instavam com eles, dizendo: "Aprontai vossa tarefa diária, como quando se vos fornecia palha".

14 Açoitavam até os vigias israelitas que os inspetores do faraó tinham estabelecido sobre eles. Diziam-lhes: "Por que não terminastes, ontem e hoje, como antes, o que se vos havia fixado de tijolos a fazer?".

15 Os vigias israe­litas foram queixar-se ao faraó: "Por que perguntaram eles procedes desse modo com os teus servos?

16 Não se nos fornece mais a palha e se nos diz: fazei tijolos. E chegam até a nos açoitar (como se) teu povo estivesse em falta".

17 O faraó respondeu: "Vós sois uns preguiçosos, sim, uns preguiçosos! É por isso que dizeis: queremos ir oferecer sacrifícios ao Senhor.

18 E agora, ao trabalho! Não se vos fornecerá a palha, mas deveis entregar a mesma quantidade de tijolos".

19 Os vigias israelitas, aos quais di­ziam: "Nada diminuireis da entrega diária de tijolos", viram-se em um cruel embaraço.

20 Saindo da casa do faraó, encontraram Moisés e Aarão que os esperavam.

21 Disseram-lhes: "Que o Senhor vos veja e vos julgue, vós, que atraístes sobre nós a aversão do faraó e de sua gente, e pusestes em suas mãos a espada para nos matar".

22 Moisés voltou-se de novo para o Senhor: "Ó Senhor disse-lhe ele por que fizestes mal a este povo? Por que me enviastes?

23 Desde que fui falar ao faraó em vosso nome, ele maltrata o povo, e vós não o livrastes de maneira alguma".

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-