1 Nā, ko ngā ingoa ēnei o ngā tama a Īharaira i haere ki Īhipa; i haere tahi mai rātou me Hākopa, me te whare o tēnei, o tēnei: 2 ko Reupena, ko Himiona, ko Rīwai, ko Hūrā, 3 ko Ihākara, ko Hepurona, ko Pineamine, 4 ko Rāna, ko Napatari, ko Kara, ko Āhera. 5 Nā, ko ngā wairua katoa i puta mai i te hope o Hākopa, e whitu tekau wairua; i Īhipa hoki a Hōhepa.
6 Nā, kua mate a Hōhepa, me ōna tuākana katoa, me tērā whakapaparanga katoa. 7 Ā, ka tupu ngā tama a Īharaira, ka tini haere, ka hira rawa, ka kaha noa atu; ā, kapi ana te whenua i a rātou.
8 Nā, kua puta he kīngi hou mō Īhipa, kīhai i mōhio ki a Hōhepa. 9 Ā, ka kī ia ki tōna iwi, "Nanā, hira ake, kaha ake i a tātou te iwi o ngā tama a Īharaira. 10 Tēnā, kia āta ngārahu tātou ki a rātou; kei tini haere, ā, tēnei ake, ki te ara he pakanga, nā, ka uru hoki rātou ki ō tātou hoariri, ka whawhai ki a tātou, ā, ka maunu atu i te whenua."
11 Nā, ka whakaritea he rangatira akiaki mō rātou, hei whakawhiu mō rātou ki ā rātou kawenga. Ā, hangā ana e rātou ngā pā takotoranga taonga mō Parao, a Pitoma, a Ramahehe. 12 Engari whakawhiu noa rātou i a rātou, e hua tonu mai ana, e tupu ana, ā, pāwera ana rātou i ngā tama a Īharaira. 13 Ā, nanakia noa iho te whakamahinga a ngā Īhipiana i ngā tama a Īharaira; 14 ā, meatia ana e rātou kia kawa ake rātou ki te ora, i te nui o te mahi, i te paru pokepoke, i te pereki, i ngā mahi katoa o te māra, ā rātou mahi katoa, i whakawhiua ai rātou ki te mahi.
15 Nā, ka mea te kīngi o Īhipa ki ngā wāhine whakawhānau i ngā wāhine a ngā Hiperu; ko te ingoa o tētahi ko Hipera, ko te ingoa hoki o tētahi ko Pua, 16 i kī ia, "E whakawhānau kōrua i ngā wāhine a ngā Hiperu, ā, ka kite i a rātou i runga i ngā kumete, ki te mea he tamaiti tāne, whakamatea; he kōtiro ia, kia ora tēnā." 17 Otirā, i wehi ngā kaiwhakawhānau ki te Atua, kīhai hoki i mea i tā te kīngi o Īhipa i mea ai ki a rāua, ā, whakaorangia ana e rāua ngā tamariki tāne. 18 Nā, ka karangatia ngā kaiwhakawhānau e te kīngi o Īhipa, ā, ka mea ki a rāua, "Nā te aha tēnei mahi a kōrua, i whakaora ai kōrua i ngā tamariki tāne?"
19 Ā, ka mea ngā kaiwhakawhānau ki a Parao, "Nō te mea rā, ehara ngā wāhine a ngā Hiperu i te pēnā me ngā wāhine a ngā Īhipiana; e māia ana hoki rātou, kāhore anō kia tae atu te kaiwhakawhānau ki a rātou kua whānau."
20 Nā, ka atawhai te Atua ki ngā kaiwhakawhānau; ā, ka nui haere te iwi, ā, kaha rawa ana. 21 Ā, nō te mea i wehi ngā kaiwhakawhānau ki te Atua, ka hangā e ia he whare mō rāua.
22 Nā, ka ako a Parao ki tōna iwi katoa, ka mea, "Ko ngā tamariki tāne katoa e whānau mai, makā atu e koutou ki te awa, ko ngā kōtiro katoa ia, me whakaora."
1 Eis os nomes dos filhos de Israel que vieram para o Egito com Jacó, cada um com sua família:
2 Rúben, Simeão, Levi, Judá,
3 Issacar, Zabulon, Benjamim,
4 Dã, Neftali, Gad e Aser.
5 Todas as pessoas saídas de Jacó eram em número de setenta. José estava já no Egito.
6 E, morto José, assim como todos os seus irmãos e toda aquela geração,
7 os israelitas foram fecundos e multiplicaram-se; tornaram-se tão numerosos e tão fortes, que a terra ficou repleta deles.
8 Entretanto, subiu ao trono do Egito um novo rei, que não tinha conhecido José.
9 Ele disse ao seu povo: ‘‘Vede: os israelitas tornaram-se numerosos e fortes demais para nós.
10 Vamos! É preciso tomar precaução contra eles e impedir que se multipliquem, para não acontecer que, sobrevindo uma guerra, se unam com os nossos inimigos e combatam contra nós, e se retirem do país".
11 Estabeleceu, pois, sobre eles, feitores para acabrunhá-los com trabalhos penosos: eles construíram para o faraó as cidades de Pitom e Ramsés, que deviam servir de entreposto.
12 Quanto mais os oprimiam, porém, tanto mais eles se multiplicavam e se espalhavam, a ponto de os egípcios os aborrecerem.
13 Impunham-lhes a mais dura servidão,
14 e amarguravam-lhes a vida com duros trabalhos na argamassa e na fabricação de tijolos, bem como com toda a sorte de trabalhos nos campos e todas as tarefas que se lhes impunham tiranicamente.
15 O rei do Egito dirigiu-se, igualmente, às parteiras dos hebreus (uma se chamava Sefra e a outra, Fua),
16 e disse-lhes: ‘‘Quando assistirdes às mulheres dos hebreus, e as virdes sobre o leito, se for um filho, matai-o; mas se for uma filha, deixai-a viver’’.
17 Mas as parteiras temiam a Deus, e não executaram as ordens do rei do Egito, deixando viver os meninos.
18 O rei mandou-as chamar então e disse-lhes: ‘‘Por que agistes assim, e deixastes viver os meninos?’’.
19 ‘‘Porque – responderam elas ao faraó – as mulheres dos hebreus não são como as dos egípcios: elas são vigorosas, e já dão à luz antes que chegue a parteira.’’
20 Deus beneficiou as parteiras: o povo continuou a multiplicar-se e a espalhar-se.
21 Porque elas haviam temido a Deus, ele fez prosperar suas famílias.
22 Então o faraó deu esta ordem a todo o seu povo: ‘‘Todo menino que nascer, vós o atirareis ao Nilo. Deixareis, porém, viver todas as meninas’’.