Publicidade

Êxodo 16

AVM
Te Mana me te Koitareke

1 , ka tūria e rātou i Erimi, ā, ka tae te huihuinga katoa o ngā tama a Īharaira ki te koraha o Hini, ki waenganui o Erimi o Hinai, i te tekau rima o ngā o te rua o ngā marama o rātou haerenga mai i te whenua o Īhipa. 2 , ka amuamu te huihui katoa o ngā tama a Īharaira ki a Mohi rāua ko Ārona i te koraha. 3 Ā, ka mea ngā tama a Īharaira ki a rāua, "Ē, te mate atu mātou i te ringa o Ihowā i te whenua o Īhipa, i a mātou e noho ana i te taha o ngā kōhua kikokiko, e kai taro ana, ā mākona noa! kōrua nei hoki mātou i kawe mai ki tēnei koraha kia kōhurutia ai tēnei whakaminenga katoa ki te matekai."

4 , ka mea a Ihowā ki a Mohi, "Nanā, ka uaina iho e ahau he taro i te rangi koutou; ā, te iwi e haere, e kohikohi i tēnei rangi, i tēnei rangi, kia whakamātau ai ahau i a rātou, e haere rānei rātou i tāku ture, kāhore rānei. 5 Ā, te ono o ngā , ka takā e rātou rātou e mau mai ai; kia takiruatia rātou i kohikohi ai i ētahi rangi ake ka rite ki tēnei."

6 , ka mea a Mohi rāua ko Ārona ki ngā tama katoa a Īharaira, "Ka ahiahi, , ka mōhio koutou Ihowā koutou i ārahi mai i te whenua o Īhipa; 7 ā, i te ata, , ka kite koutou i te korōria o Ihowā; e whakarongo mai ana hoki ia ki ā koutou amuamu ki a Ihowā. Tēnā ko māua, he aha māua, i amuamu ai koutou ki a māua?" 8 I mea anō a Mohi, "Ka mōhio koutou, ua hōmai e Ihowā ki a koutou he kikokiko hei kai i te ahiahi, ā, i te ata he taro, ā mākona noa, te mea kua rongo a Ihowā ki ā koutou amuamu e amuamu koutou ki a ia ko māua ia, hei aha? Kīhai koutou i amuamu ki a māua, engari ki a Ihowā."

9 , ka mea a Mohi ki a Ārona, "Mea atu ki te huihui katoa o ngā tama a Īharaira, Whakatata mai ki te aroaro o Ihowā kua rongo hoki ia ki ā koutou amuamu."

10 Ā, i a Ārona e kōrero ana ki te huihui katoa o ngā tama a Īharaira, , ka tahuri rātou whaka te koraha, , ko te korōria o Ihowā e puta mai ana i roto i te kapua.

11 , ka kōrero a Ihowā ki a Mohi, ka mea, 12 "Kua rongo ahau ki ngā amuamu a ngā tama a Īharaira; kōrero atu ki a rātou, mea atu, Kia ahiahi ka kai koutou i te kikokiko, ā, i te ata ka mākona i te taro; ā, ka mōhio koutou ko Ihowā ahau, ko koutou Atua."

13 Ā, i te ahiahi, , ka puta mai te koitareke, ā, kapi ana te puni; ā, i te ata kua takoto te tōmairangi i te nohoanga, tawhio noa, tawhio noa. 14 Ā, ka mimiti ake te papanga tōmairangi, , he mea ririki, pōtakataka nei, kei te mata o te koraha, ririki, me te haupapa, i runga i te whenua. 15 Ā, i te kitenga o ngā tama a Īharaira, ka mea rātou tētahi ki tētahi, "He aha tēnā?" Kīhai hoki rātou i mōhio he aha rānei.

, ka mea a Mohi ki a rātou, "Ko te taro tēnā ka hōmai nei e Ihowā ki a koutou hei kai. 16 Ko te mea tēnā i ākona mai e Ihowā, Kohikohia mai i reira e tērā, e tērā, kia rite ki tāna e kai ai; he omere te tangata, kia rite ki koutou tokomaha; kohikohia e tērā, e tērā, te hunga i tōna tēneti."

17 Ā, pērā ana ngā tama a Īharaira, , kohikohia ana, tētahi he nui, tētahi he iti. 18 Ā, ka mēhuatia e rātou ki te omere, kīhai i hira te tangata i te wāhi nui, kīhai hoki he hapa o tāna i te wāhi nohinohi. Rite tonu ki te kai a tērā, a tērā, rātou i kohikohi ai.

19 , ka mea a Mohi ki a rātou, "Kaua e whakatoea tētahi wāhi o tēnā ki te ata."

20 Engari kīhai rātou i whakarongo ki a Mohi; ā, whakatoea ana e ētahi tētahi wāhi o taua mea te ata, ā, muia ana e te kutukutu, ā, piro ake; ā, riri ana a Mohi ki a rātou.

21 Ā, kohikohia ana taua mea e rātou i tēnei ata, i tēnei ata, rite tonu ki tēnei tangata, ki tēnei tangata, e kai ai; ā, ka mahana te , , kua rewa. 22 Ā, i te ono o ngā ka takiruatia te taro i kohikohia e rātou, e rua hoki ngā omere te tangata kotahi; ā, ka haere mai ngā rangatira katoa o te huihui, ka kōrero ki a Mohi. 23 , ka mea ia ki a rātou, "Ko ia tēnei Ihowā i kōrero , Ko āpōpō te okiokinga o te hāpati tapu o Ihowā; tunua koutou e tunu ai, kōhuatia hoki koutou e kōhua ai; ā, ko te toenga, waiho koutou, rongoātia te ata."

24 Ā, rongoātia atu ana e rātou te ata, i pērā anō me Mohi i ai; kīhai hoki i piro, kāhore hoki i whai kutukutu. 25 , ka mea a Mohi, "Kainga tēnā i tēnei ; he hāpati hoki tēnei Ihowā; e kore tēnā mea e kitea e koutou ki te pārae i tēnei . 26 E ono ngā e kohikohi ai koutou i tēnā mea; ā, i te whitu o ngā ko te hāpati, ko reira kore ai."

27 Ā, i te whitu o ngā ka haere atu ētahi o te iwi ki te kohikohi, ā, kīhai i kitea. 28 , ka mea a Ihowā ki a Mohi, "Kia pēhea te roa o koutou e kore nei e pupuri i āku whakahau, i āku ture? 29 Titiro, te mea kua hoatu e Ihowā te hāpati ki a koutou, koia i hoatu ai e ia i te ono he taro ngā rangi e rua. E noho koutou e tērā, e tērā, ki tōna wāhi anō; kaua tētahi e haere atu i tōna nohoanga i te whitu." 30 , ka noho te iwi i te whitu.

31 Ā, huaina iho e te whare o Īharaira te ingoa o taua mea he mana. Tōna rite kei te purapura korianara, tonu; tōna reka kei te papa honi. 32 I mea anō a Mohi, "Ko te mea tēnei i ākona mai nei e Ihowā, Whakakīia tētahi omere ki taua mea, ka rongoā ai ō koutou whakapaparanga; kia kite ai rātou i te taro i whāngaia ai koutou e ahau i te koraha i tāku whakaputanga mai i a koutou i te whenua o Īhipa."

33 Ā, ka mea a Mohi ki a Ārona, "Tangohia tētahi oko, whaowhina hoki he mana ki roto, kia kotahi whakakīnga o te omere, ka whakatakoto ki te aroaro o Ihowā, rongoā ai ō koutou whakatupuranga."

34 Ā, whakatakotoria ana taua mea e Ārona ki mua i te Whakaaturanga rongoā ai, pērā tonu ia me Ihowā i ako ai ki a Mohi. 35 Ā, e whā tekau ngā tau i kai ai ngā tama a Īharaira i te mana, ā tae noa ki te whenua tāngata; he mana rātou i kai ai, ā tae noa ki ngā rohe o te whenua o Kanaana. 36 , ko te omere, ko te wāhi whakatekau o te epa.

1 Toda a assembleia dos israelitas partiu de Elim e foi para o deserto de Sin, situado entre Elim e o Sinai. Era o décimo quinto dia do segundo mês após sua saída do Egito.

2 Toda a assembleia dos israelitas pôs-se a murmurar contra Moisés e Aarão no deserto.

3 Disseram-lhes: "Oxalá tivéssemos sido mortos pela mão do Senhor no Egito, quando nos assentávamos diante das panelas­ de carne e tínhamos pão em abundância! Vós nos conduzistes a este deserto, para matardes de fome toda esta multidão".

4 O Senhor disse a Moisés: "Vou fazer chover pão do alto do céu. Sairá o povo e colherá diariamente a porção de cada dia. Eu o porei desse modo à prova, para ver se andará ou não segundo minhas ordens.

5 No sexto dia, quando prepararem o que tiverem ajuntado haverá o dobro do que recolhem cada dia".

6 Moisés e Aarão disseram a todos os israelitas: "Esta tarde, sabereis que foi o Senhor quem vos tirou do Egito,

7 e amanhã pela manhã vereis a sua glória, porque ele ouviu as vossas murmurações contra ele. Nós, porém, quem somos para que murmureis contra nós?".

8 Moisés disse: "Isso acontecerá quando o Senhor vos der, esta tarde, carne para comerdes e, amanhã pela manhã, pão em abundância, porque ele ouviu as murmurações que proferistes contra ele. Nós, porém, quem somos? Não é contra nós que murmurastes, mas contra o Senhor".

9 Moisés disse a Aarão: "Dize a toda a assembleia dos israelitas: apresentai-vos diante do Senhor, porque ele ouviu vossas murmurações".

10 Enquanto Aarão falava a toda a assembleia dos israelitas, olharam para o deserto e eis que apareceu na nuvem a glória do Senhor!

11 E o Senhor disse a Moisés:

12 "Ouvi as murmurações dos israelitas. Dize-lhes: Esta tarde, antes que escureça, comereis carne e, amanhã de manhã, vos fartareis de pão; e sabereis que sou o Senhor, vosso Deus".

13 À tarde, com efeito, subiram codornizes (do horizonte) e cobriram o acampamento; e, no dia seguinte pela manhã, havia uma camada de orvalho em torno de todo o acampamento.

14 E, tendo evaporado esse orvalho, eis que sobre a superfície do deserto estava uma coisa miúda, granulosa, miúda como a geada sobre a terra!

15 Vendo isso, disseram os filhos de Israel uns aos outros: "Que é isso?", pois não sabiam o que era. Moisés disse-lhes: "Este é o pão que o Senhor vos manda para comer.

16 Eis que vos ordena o Senhor: Ajunte cada um o quanto lhe for necessário para comer; para aqueles que estão em sua tenda, um gomor por cabeça, segundo o número das pessoas".

17 Assim fizeram os israelitas: ajuntaram uns mais, outros menos.

18 Mas, quando se media com o gomor, aconteceu que o que tinha ajuntado muito não tinha demais e, ao que tinha ajuntado pouco, não lhe faltava: cada um havia recolhido segundo a sua necessidade.

19 Moisés disse-lhes: "Ninguém reserve dele para o dia seguinte".

20 Alguns não o ouviram e guardaram dele até pela manhã; mas criou vermes e cheirou mal. Moisés irritou-se contra eles.

21 Todas as manhãs fizeram a sua provisão, cada um segundo suas necessidades. E, quando vinha o calor do sol, derretia-se.

22 No sexto dia, reco­lheram uma dupla quantidade de alimento, dois gomores para cada um. Vieram todos os chefes da assembleia e contaram-no a Moisés.

23 Este lhes disse: "É isso o que o Senhor ordenou. Amanhã é um dia de repouso, o sábado consagrado ao Senhor. Por isso, o que tendes a cozer no forno, cozei-o, e o que tendes a cozer em água, cozei-o; e o que sobrar, ponde-o de lado até pela manhã".

24 Guardaram-no até o dia seguinte, segundo a ordem de Moisés; e não cheirou mal, nem se acharam vermes nele.

25 "Comei-o hoje disse Moisés porque é o dia do sábado do Senhor; hoje não o achareis no campo.

26 Durante seis dias o ajuntareis; mas o sétimo é o sábado: nele não haverá.

27 (No sétimo dia alguns saíram para fazer sua provisão, mas nada encontraram.

28 Então o Senhor disse a Moisés: Até quando vos recusareis a observar meus mandamentos e minhas leis?.)

29 Considerai que, se o Senhor vos deu o sábado, vos ele no sexto dia alimento para dois dias. Fique cada um onde está, e ninguém saia de sua habitação no sétimo dia."

30 Assim o povo repousou no sétimo dia.

31 Os israelitas deram a esse alimento o nome de maná. Assemelhava-se à semente de coentro: era branco e tinha o sabor de uma torta de mel.

32 Moisés disse: "Eis o que ordena o Senhor: que se encha dele um gomor para ser conservado para vossas gerações futuras, a fim de que vejam o pão com que vos sustentei no deserto, depois de vos ter tirado do Egito".

33 E Moisés disse a Aarão: "Toma uma vasilha e põe nela a quantia de um gomor de maná, e deposita-o diante do Senhor, a fim de conservá-lo para vossos descendentes".

34 Aarão, segundo a ordem do Senhor a Moisés, depositou-o diante do Testemunho para ser conservado.

35 Os israelitas comeram o maná durante quarenta anos, até a sua chegada a uma terra habi­tada. Comeram o maná até que chegaram aos confins da terra de Canaã.

36 (O gomor é a décima parte do efá.)

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-