Publicidade

Ezequiel 31

AVM
Te Hīta Teitei

1 I te tekau tahi o ngā tau, i te toru o ngā marama, i te tuatahi o ngā o te marama, ka puta mai te kupu a Ihowā ki ahau, i mea: 2 "E te tama a te tangata, mea atu ki a Parao kīngi o Īhipa, rātou ko āna mano tini:

I a koe e nui ko wai tōu rite?

3 Nanā, he hīta i Repanōna te Ahiriana,

he pai ngā manga, pūruru tonu,

marumaru tonu, he roa rawa, pūrero rawa;

i roto anō tōna kōuru i ngā manga pūruru.

4 Nui tonu ia, te wai hoki roa tonu,

he mea te wai hōhonu;

i rere hoki ōna awa

i tētahi taha o ōna māhuri, i tētahi taha;

i tukua atu anō ōna awa ririki

ki ngā rākau katoa o te pārae.

5 reira roa rawa ia,

pūrero rawa ki runga ake i ngā rākau katoa o te pārae;

kua maha anō ōna peka, kua roroa ōna manga,

he maha hoki ngā wai,

i a ia e kōkiri ake ana.

6 I hangā ō rātou ōhanga

e ngā manu katoa o te rangi ki ōna peka,

i whānau anō ngā kīrehe katoa

o te pārae ki raro i ōna manga,

i noho anō ngā iwi nunui katoa

ki raro i tōna taumarumarunga iho.

7 Heoi, ātaahua tonu ia, i a ia i nui ,

i te roa hoki o ōna manga;

i te taha hoki o ngā wai nui tōna pakiaka.

8 Kīhai ia i ngaro i ngā hīta o te Atua kāri;

kīhai ngā kauri i rite ki ōna peka,

kīhai anō ngā rākau pereni i rite ki ōna manga;

kāhore he rākau o te kāri a te Atua hei rite mōna;

i a ia i ātaahua tonu .

9 I meinga ia e ahau kia ātaahua tonu

i te maha o ōna manga;

ā, hae ana ngā rākau katoa o Erene,

i te kāri a te Atua, ki a ia.

10 "reira ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā: Kua tiketike koe, kua roa, ā, kōkiri atu ana tōna kōuru ki roto ki ngā manga pūruru, ā, neke ake ana tōna ngākau i a ia i tiketike ; 11 reira ka tukua ia e ahau ki te ringa o te mea kaha o ngā tauiwi. Ka nui tērā mahi ki a ia; he kino nōna i peia ai ia e ahau. 12 , kua hātepea atu ia e ngā tautāngata, e ngā mea nanakia o ngā iwi, ā, kua whakarērea iho. Kua taka ōna rārā ki runga ki ngā maunga, ki ngā awaawa katoa; kua whatiwhatiia ōna manga ki te taha o ngā awa katoa o te whenua; kua heke mai anō ngā iwi katoa o te whenua i tōna taumarumarutanga iho, whakarērea ake e rātou. 13 Kei runga i a ia, ina hinga, he kāinga ngā manu katoa o te rangi, ā, ka noho ngā kīrehe katoa o te pārae ki ōna manga. 14 He mea kei neke ake, kei pūrero ki runga tētahi o ngā rākau i te taha o ngā wai, kei kōkiri ake ō rātou kōuru ki roto ki ngā manga pūruru, kei hoki, kei teitei ngā rākau katoa e inu wai ana. Kua tukua katoatia hoki ki te mate, ki ngā wāhi o raro rawa o te whenua, ki roto ki ngā tama a te tangata, ki te hunga e heke ana ki te rua.

15 "Ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā: I te i heke ai ia ki te rua i meinga ia e ahau kia tangihia, he whakaaro ki a ia i hīpokina ai e ahau te rire, i puritia ai ōna awa, ā, ko ngā wai nunui mau rawa. Ā, meinga ana e ahau a Repanōna kia tangi ki a ia, ā, ko ngā rākau katoa o te pārae ngohe kau ki a ia. 16 Meinga ana e ahau kia rurea ngā iwi e te haruru o tōna hinganga, i tāku makanga i a ia ki raro i te rēinga, rātou tahi ko te hunga e heke ana ki te rua; ko ngā rākau katoa anō hoki o Erene, ko ngā mea whiriwhiri, ko ngā mea papai o Repanōna, ko ngā mea katoa e inu ana i te wai, ka whai whakamārietanga i ngā wāhi o raro rawa o te whenua. 17 I heke tahi anō rātou me ia ki te rēinga, ki te hunga kua patua ki te hoari; āe , me te hunga anō i waiho nei hei ringa mōna, i noho nei i raro i tōna taumarumarunga iho i waenganui o ngā tauiwi.

18 "Ko wai hei rite mōu, te korōria, te nui, i roto i ngā rākau o Erene? Heoi, ka tukua ngātahitia iho koutou ko ngā rākau o Erene ki ngā wāhi o raro rawa o te whenua. Ka takoto koe i roto i te hunga kokotikore, i roto i te hunga i patua ki te hoari.

"Ko Parao tēnei, rātou ko āna mano tini katoa, e ai te Ariki, Ihowā."

1 No décimo primeiro ano, no primeiro dia do terceiro mês, a palavra do Senhor foi-me dirigida nestes termos:

2 "Filho do homem, dize ao faraó, rei do Egito, e a seu povo numeroso: a quem te assemelhas, em tua grandeza?

3 Eis a Assíria, é um cedro do Líbano, de magníficas ramagens, com espessa ramagem e elevada estatura, cujo cimo se alteia em meio às nuvens.

4 As águas fizeram-no crescer; o abismo fê-lo altear-se, dirigindo suas águas para onde ele estava plantado, e enviando seus regatos a todas as árvores da região.

5 Dessa forma dominava ele todas as árvores dos campos; seus galhos se alongavam, sua ramagem se desenvolvia, graças à abundância das águas que o tinham feito crescer.

6 Em seus galhos se aninhavam todas as aves do céu. Sob seus ramos davam cria todos os animais dos campos à sua sombra descansava toda espécie de gente!

7 Era belo por sua grandeza, pela extensão de seus galhos, porque suas raízes mergulhavam nas águas abundantes.

8 Nenhum cedro do jardim de Deus rivalizava com ele, os ciprestes não atingiam o talhe de seus ramos, e os plátanos não igualavam suas ramagens; nenhuma árvore do jardim de Deus se equiparava a ele em esplendor.

9 Eu o havia dotado de tão luxuriante ramagem, que todas as árvores do Éden, jardim de Deus, dele tinham inveja.

10 Por isso, eis o que diz o Senhor Javé: porque ele foi tão orgulhoso de seu porte, e ergueu o seu cimo até as nuvens, e o seu coração se ensoberbeceu devido à sua altitude,

11 entreguei-o nas mãos de um poderoso das nações, que o tratará como merece a sua malignidade, e o destruirá.

12 Bárbaros, nação brutal entre todas, cortaram-no e o atiraram sobre as montanhas; seus ramos caíram em todos os vales, seus galhos quebrados juncam todas as torrentes da terra; todas as gentes da terra deixaram sua sombra e o abandonaram.

13 Sobre seu tronco mutilado se abatem todas as aves do céu, e em seus ramos se acolhem todos os animais dos campos.

14 Tudo isso a fim de que nenhuma árvore que cresce à borda das águas tenha orgulho de sua altura, e não eleve o cimo até as nuvens, e que nenhuma árvore bem regada pelas águas confie em sua estatura. Porque todas serão entregues à morte, às moradas subterrâneas, em companhia do comum dos mortais que desce à fossa.

15 Eis o que diz o Senhor Javé: no dia em que o cedro desceu à morada dos mortos, ordenei um luto; por causa dele fechei o abismo das águas, parei os regatos e as grandes águas foram imobilizadas. Por causa dele denegri o Líbano, por causa dele todas as árvores do campo murcharam e secaram.

16 Ao ruído de sua queda abalei as nações, quando o precipitei na região dos mortos, com aqueles que descem à fossa. Todas as árvores do Éden, as mais belas, as mais esplendorosas do Líbano, todas aquelas que estavam banhadas pelas águas foram consoladas nas moradas infernais.

17 E, juntamente com ele, desceram à morada dos mortos, para junto das vítimas da espada, aqueles que eram seu braço e se mantinham debaixo de sua sombra entre as nações.

18 A quem eras igual, em glória e grandeza, entre as árvores do Éden? Com elas te precipitaste nas moradas subterrâneas: jazes no meio dos incircuncisos, com os trespassados pelo gládio. Tal é o destino do faraó e do seu povo numeroso oráculo do Senhor Javé".

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-