Ka Whakakinotia a Īharaira
1 "Nā, whakahuatia he tangi mō ngā rangatira o Īharaira, 2 mea atu hoki:
‘He aha tōu whaea? He raiona uha;
i roto ia i ngā raiona e takoto ana,
ko āna kūao he mea whakatupu nāna
i roto i ngā raiona.
3 Nā, atawhaitia ake ana e ia tētahi o āna kūao;
kua rahi.
Kua ako ki te hopu tūpāpaku māna;
kua kai tāngata.
4 I rongo anō ngā iwi ki a ia;
i mau ia ki roto ki tā rātou poka.
Nā, kawea ana e rātou, mekameka rawa,
ki te whenua o Īhipa.
5 " ‘Nā, i tōna kitenga he tatari kau tāna
ā, kua kore tāna i tūmanako ai,
nā, ka mau ki tētahi atu o āna kūao,
meinga ana e ia hei kūao rahi.
6 Nā, kei te hāereere tērā i roto i ngā raiona,
kua rahi.
Kua ako ki te hopu tūpāpaku māna;
kua kai tāngata.
7 I mōhio anō ia ki ō rātou whare kīngi,
whakaururuatia ana e ia ō rātou pā;
mōtī iho te whenua me ōna tini mea
i te haruru o tōna hāmama.
8 Kātahi ia ka whakaekea e ngā iwi o ngā kāwanatanga
i tētahi taha, i tētahi taha;
horahia ana e rātou he kupenga ki runga ki a ia;
kua mau ia ki roto ki tā rātou poka.
9 Nā, ka tūtakina atu ia, mea rawa ki te mekameka,
ka kawea ki te kīngi o Papurōna.
I kawea ia ki ngā pā kaha,
kia kore ai tōna reo e rangona
i muri ki runga ki ngā maunga o Īharaira.
10 " ‘I rite tōu whaea ki te wāina, ōu toto nā anō,
he mea whakatō ki te taha o ngā wai.
He mea whai hua, he mea whai manga,
he maha hoki nō ngā wai.
11 He peka kaha anō ōna
hei hēpeta mō ngā kīngi;
pūrero tonu rātou, roa tonu,
i roto i ngā manga pūruru,
i kitea atu rātou e pūrero ana,
me ōna manga maha.
12 Otiia, i hūtia ia i runga i te āritarita,
makā iho ki te whenua,
maroke ake ōna hua i te hau marangai;
i whatiwhatiia ōna peka kaha,
maroke ake;
kainga ake e te ahi.
13 Nā ināianei, kua oti ia te whakatō ki te koraha,
ki te whenua maroke, waikore.
14 Ā, kua puta atu he ahi i roto i ngā peka o ōna manga,
pau ake ōna hua;
kore ake ōna peka kaha
hei hēpeta kīngi.’
He tangi tēnei, ka waiho anō hei tangi."
1 "E tu, filho do homem, faze ouvir este cântico fúnebre acerca dos príncipes de Israel.
2 Quem era tua mãe? Uma leoa entre leões; estendida entre os leõezinhos, ela criava os seus filhotes.
3 Um dos filhotes cresceu até se tornar leão; aprendeu a despedaçar a presa, a devorar os homens.
4 Então, as nações se coligaram contra ele, e foi preso em sua fossa; com cadeias foi levado para a terra egípcia.
5 Sua mãe viu que sua expectativa e sua esperança eram vãs; ela tomou outro dos seus filhotes para dele fazer um leãozinho.
6 Ele abriu caminho entre os leões, tornou-se um jovem leão; aprendeu a despedaçar a presa, a devorar os homens;
7 devastou seus palácios e desolou suas cidades, a terra e seus habitantes ficaram amedrontados com os seus rugidos.
8 Coligaram-se contra ele as nações vizinhas; lançaram sobre ele uma cilada; em sua fossa ele foi preso.
9 Foi posto na jaula com cadeias, conduziram-no ao rei da Babilônia, prenderam-no em uma fortaleza, para que não se ouvisse mais a sua voz nas montanhas de Israel.
10 Tua mãe se assemelhava a uma vinha plantada à margem da torrente, carregada de frutos e de folhas, devido à abundância das águas.
11 Ela teve um ramo vigoroso, que se tornou um cetro real; sua estatura avultava-se em meio de uma espessa folhagem. Ela se distinguia por sua altitude e pelo número de seus ramos.
12 Ela, porém, foi arrancada furiosamente, e arremessada por terra. O vento do Oeste dessecou seus frutos, que caíram; emurcheceu o seu vigoroso ramo, crestado pelo fogo,
13 e agora está ela plantada no deserto, em terra seca e árida.
14 O fogo, lançado em um de seus ramos, devorou seu fruto; nela não há mais ramo forte, nem cetro real!" É um canto fúnebre, que efetivamente serviu de lamentação.