Pular para o conteúdo
Publicidade

Ezequiel 19

AVM

Ka Whakakinotia a Īharaira

1 ", whakahuatia he tangi ngā rangatira o Īharaira, 2 mea atu hoki:

He aha tōu whaea? He raiona uha;

i roto ia i ngā raiona e takoto ana,

ko āna kūao he mea whakatupu nāna

i roto i ngā raiona.

3 , atawhaitia ake ana e ia tētahi o āna kūao;

kua rahi.

Kua ako ki te hopu tūpāpaku māna;

kua kai tāngata.

4 I rongo anō ngā iwi ki a ia;

i mau ia ki roto ki rātou poka.

, kawea ana e rātou, mekameka rawa,

ki te whenua o Īhipa.

5 " , i tōna kitenga he tatari kau tāna

ā, kua kore tāna i tūmanako ai,

, ka mau ki tētahi atu o āna kūao,

meinga ana e ia hei kūao rahi.

6 , kei te hāereere tērā i roto i ngā raiona,

kua rahi.

Kua ako ki te hopu tūpāpaku māna;

kua kai tāngata.

7 I mōhio anō ia ki ō rātou whare kīngi,

whakaururuatia ana e ia ō rātou ;

mōtī iho te whenua me ōna tini mea

i te haruru o tōna hāmama.

8 Kātahi ia ka whakaekea e ngā iwi o ngā kāwanatanga

i tētahi taha, i tētahi taha;

horahia ana e rātou he kupenga ki runga ki a ia;

kua mau ia ki roto ki rātou poka.

9 , ka tūtakina atu ia, mea rawa ki te mekameka,

ka kawea ki te kīngi o Papurōna.

I kawea ia ki ngā kaha,

kia kore ai tōna reo e rangona

i muri ki runga ki ngā maunga o Īharaira.

10 " I rite tōu whaea ki te wāina, ōu toto anō,

he mea whakatō ki te taha o ngā wai.

He mea whai hua, he mea whai manga,

he maha hoki ngā wai.

11 He peka kaha anō ōna

hei hēpeta ngā kīngi;

pūrero tonu rātou, roa tonu,

i roto i ngā manga pūruru,

i kitea atu rātou e pūrero ana,

me ōna manga maha.

12 Otiia, i hūtia ia i runga i te āritarita,

makā iho ki te whenua,

maroke ake ōna hua i te hau marangai;

i whatiwhatiia ōna peka kaha,

maroke ake;

kainga ake e te ahi.

13 ināianei, kua oti ia te whakatō ki te koraha,

ki te whenua maroke, waikore.

14 Ā, kua puta atu he ahi i roto i ngā peka o ōna manga,

pau ake ōna hua;

kore ake ōna peka kaha

hei hēpeta kīngi.

He tangi tēnei, ka waiho anō hei tangi."

1 "E tu, filho do homem, faze ouvir este cântico fúnebre acerca dos príncipes de Israel.

2 Quem era tua mãe? Uma leoa entre leões; estendida entre os leõezinhos, ela criava os seus filhotes.

3 Um dos filhotes cresceu até se tornar leão; aprendeu a despedaçar a presa, a devorar os homens.

4 Então, as nações se coligaram contra ele, e foi preso em sua fossa; com cadeias foi levado para a terra egípcia.

5 Sua mãe viu que sua expectativa e sua esperança eram vãs; ela tomou outro dos seus filhotes para dele fazer um leãozinho.

6 Ele abriu caminho entre os leões, tornou-se um jovem leão; aprendeu a despedaçar a presa, a devorar os homens;

7 devastou seus palácios e desolou suas cidades, a terra e seus habitantes ficaram amedrontados com os seus rugidos.

8 Coligaram-se contra ele as nações vizinhas; lançaram sobre ele uma cilada; em sua fossa ele foi preso.

9 Foi posto na jaula com cadeias, conduziram-no ao rei da Babilônia, prenderam-no em uma fortaleza, para que não se ouvisse mais a sua voz nas montanhas de Israel.

10 Tua mãe se assemelhava a uma vinha plantada à margem da torrente, carregada de frutos e de folhas, devido à abundância das águas.

11 Ela teve um ramo vigoroso, que se tornou um cetro real; sua estatura avultava-se em meio de uma espessa folhagem. Ela se distinguia por sua altitude e pelo número de seus ramos.

12 Ela, porém, foi arrancada furiosamente, e arremessada por terra. O vento do Oeste dessecou seus frutos, que caíram; emurcheceu o seu vigoroso ramo, crestado pelo fogo,

13 e agora está ela plantada no deserto, em terra seca e árida.

14 O fogo, lançado em um de seus ramos, devorou seu fruto; nela não mais ramo forte, nem cetro real!" É um canto fúnebre, que efetivamente serviu de lamentação.

Veja também