1 Ā, nō te rongonga o ngā kīngi katoa o ngā Amori, o ērā ki te taha ki te hauāuru o Horano, me ngā kīngi katoa o ngā Kanaani, o ērā i te moana, ki te whakamaroketanga a Ihowā i ngā wai o Horano i te aroaro o ngā tama a Īharaira ā whiti noa mātou, nā, ka ngohe noa ō rātou ngākau, kāhore atu hoki ō rātou wairua, i te wehi ki ngā tama a Īharaira.
2 Nā, i taua wā ka mea a Ihowā ki a Hohua, "Hangā ētahi māripi kōhatu māu, ā, ka tuarua i te kotinga o ngā tama a Īharaira." 3 Ā, hangā ana e Hohua ētahi māripi kōhatu, ā, kotia iho ngā tama a Īharaira ki te pukepuke o ngā kiri matamata.
4 Ā, ko te take tēnei i kokoti ai a Hohua: ko te hunga katoa i puta mai i Īhipa, ko ngā tāne, ko ngā tāngata hāpai patu, i mate ki te ara i te koraha, i muri i tō rātou putanga mai i Īhipa. 5 Nā, ko te hunga katoa i puta mai he mea kokoti katoa; tēnā ko te hunga i whānau ki te ara i te koraha i tō rātou putanga mai i Īhipa, kīhai ēnā i kotia e rātou. 6 E whā tekau hoki ngā tau i haere ai ngā tama a Īharaira i te koraha, ā poto noa te hunga hāpai patu katoa i puta mai i Īhipa, mō rātou kīhai i rongo ki te reo o Ihowā; ko ngā tāngata hoki i oati nei a Ihowā ki a rātou, e kore e whakakitea ki a rātou te whenua i oati ai a Ihowā ki ō rātou mātua kia hōmai e ia ki a tātou, te whenua hoki e rerengia ana e te waiū, e te honi. 7 Ā, ko ā rātou tamariki i whakaarahia ake e ia hei whakakapi mō rātou, ko rātou i kotia e Hohua; nō te mea kāhore ō rātou kotinga; kāhore nei hoki rātou i kotia i te huarahi.
8 Ā, nō ka poto katoa ngā tāngata te kokoti e rātou, ka noho rātou ki te puni ki ō rātou wāhi ā mahu noa. 9 Nā, ka mea a Ihowā ki a Hohua, "Nō tēnei rā i hurihia atu ai e ahau te taunutanga o Īhipa i a koutou." Nā reira i huaina ai te ingoa o taua wāhi ko Kirikara ā tae noa mai ki tēnei rā.
10 Ā, i noho ngā tama a Īharaira ki Kirikara; ā, i mahi rātou i te Kapenga i te tekau mā whā o ngā rā o te marama i te ahiahi, i ngā mānia o Heriko. 11 Ā, nō te aonga ake i te Kapenga, i kai ai rātou i te wīti o te whenua, he keke kīhai i rēwenatia, me te wīti pāhūhū, nō taua rangi pū anō. 12 Ā, i whakamutua te mana i te aonga ake o te rā, i muri i tā rātou kainga i te wīti ake o te whenua; kāhore atu hoki he mana mā ngā tama a Īharaira; heoti, kai ana rātou i ngā hua o te whenua o Kanaana i taua tau.
13 Ā, i a Hohua i Heriko, nā, ka anga ake ōna kanohi, ka titiro, nā, he tangata e tū mai ana i tōna aroaro, ko tāna hoari hoki i tōna ringa, unu rawa. Nā, ka haere atu a Hohua ki a ia, ka mea ki a ia, "Mō mātou rānei koe, mō ō mātou hoariri rānei?"
14 Ka mea ia, "Kāhore; engari he rangatira nō te ope a Ihowā ahau i haere mai nei." Nā, ka tāpapa a Hohua ki te whenua, ka koropiko, ka mea ki a ia, "E pēhea mai ana tōku ariki ki tāna pononga?"
15 Ā, ka mea te rangatira o te ope a Ihowā ki a Hohua, "Wetekina tōu hū i tōu waewae; he tapu hoki te wāhi e tū nā koe." Ā, pērā ana a Hohua.
1 Y CUANDO todos los reyes de los Amorrheos, que estaban de la otra parte del Jordán al occidente, y todos los reyes de los Cananeos, 5.1 Nm. 13.29.que estaban cerca de la mar, 5.1 Ex. 15.14. cp. 2.11oyeron como Jehová había secado las aguas del Jordán delante de los hijos de Israel hasta que hubieron pasado, desfalleció su corazón, 5.1 1 R. 10.5.y no hubo más espíritu en ellos delante de los hijos de Israel.
2 En aquel tiempo Jehová dijo á Josué: Hazte 5.2 Ex. 4.25.cuchillos afilados, y vuelve á circuncidar la segunda vez á los hijos de Israel.
3 Y Josué se hizo cuchillos afilados, y circuncidó á los hijos de Israel en el monte de los prepucios.
4 Esta es la causa por la cual Josué los circuncidó: 5.4 Nm. 14.29 y 26.64,65. Dt. 2.16.todo el pueblo que había salido de Egipto, los varones, todos los hombres de guerra, habían muerto en el desierto por el camino, después que salieron de Egipto.
5 Porque todos los del pueblo que habían salido, estaban circuncidados: mas todo el pueblo que había nacido en el desierto por el camino, después que salieron de Egipto, no estaban circuncidados.
6 Porque los hijos de Israel anduvieron por el desierto 5.6 Nm. 14.33. Dt. 1.3 y 2.7,14. Sal. 95.10.cuarenta años, hasta que toda la gente de los hombres de guerra que habían salido de Egipto, fué consumida, por cuanto no obedecieron á la voz de Jehová; 5.6 Nm. 14.23. Sal. 95.11. He. 3.11.por lo cual Jehová les juró que no les dejaría ver la tierra, de la cual Jehová había jurado á sus padres que nos la daría, 5.6 Ex. 3.8.tierra que fluye leche y miel.
7 Y 5.7 Nm. 14.31. Dt. 1.39.los hijos de ellos, que él había hecho suceder en su lugar, Josué los circuncidó; pues eran incircuncisos, porque no habían sido circuncidados por el camino.
8 Y cuando hubieron acabado de circuncidar toda la gente, quedáronse en el mismo lugar en el campo, 5.8 Gn. 34.15.hasta que sanaron.
9 Y Jehová dijo á Josué: Hoy he quitado de vosotros el 5.9 Gn. 34.14.oprobio de Egipto: por lo cual el nombre de aquel lugar fué llamado Gilgal, hasta hoy.
10 Y los hijos de Israel asentaron el campo en Gilgal, y celebraron la pascua 5.10 Ex. 12.6. cp. 4.19a los catorce días del mes, por la tarde, en los llanos de Jericó.
11 Y al otro día de la pascua comieron del fruto de la tierra los panes sin levadura, y en el mismo día 5.11 Lv. 2.14.espigas nuevas tostadas.
12 Y el 5.12 Ex. 16.35.maná cesó el día siguiente, desde que comenzaron á comer del fruto de la tierra: y los hijos de Israel nunca más tuvieron maná, sino que comieron de los frutos de la tierra de Canaán aquel año.
13 Y estando Josué cerca de Jericó, alzó sus ojos, y vió 5.13 Gn. 18.2 y 32.24. Ex. 23.23. Zac. 1.8.un varón que estaba delante de él, el cual tenía una 5.13 Nm. 22.23.espada desnuda en su mano. Y Josué yéndose hacia él, le dijo: ¿Eres de los nuestros, ó de nuestros enemigos?
14 Y él respondió: No; mas 5.14 Dn. 10.13,21 y 12.1.Príncipe del ejército de Jehová, ahora he venido. Entonces Josué 5.14 Gn. 17.3.postrándose sobre su rostro en tierra le adoró; y díjole: ¿Qué dice mi Señor á su siervo?
15 Y el Príncipe del ejército de Jehová repondió á Josué: 5.15 Ex. 3.5. Hch. 7.33.Quita tus zapatos de tus pies; porque el lugar donde estás es santo. Y Josué lo hizo así.