1 "O pecado de Judá

está escrito com cinzel de ferro,

gravado com ponta de diamante em seu coração de pedra

e nas pontas de seus altares.

2 Até seus filhos adoram

nos altares e nos postes dedicados a Aserá,

debaixo de toda árvore verdejante

e no alto das colinas,

3 nos montes e nos campos.

Entregarei todas as suas riquezas, seus tesouros

e seus santuários idólatras

como despojo para seus inimigos,

porque o pecado corre solto na terra.

4 A herança que reservei para vocês

lhes escapará por entre os dedos.

Farei que seus inimigos os levem

como prisioneiros para uma terra estrangeira.

Pois minha ira se acendeu como fogo

e arderá para sempre".

5 Assim diz o Senhor:

"Maldito é quem confia nas pessoas,

que se apoia na força humana

e afasta seu coração do Senhor.

6 É como arbusto solitário no deserto;

não tem esperança alguma.

Habitará em lugares desolados e estéreis,

numa terra salgada, onde ninguém vive.

7 "Feliz é quem confia no Senhor,

cuja esperança é o Senhor.

8 É como árvore plantada junto ao rio,

com raízes que se estendem até as correntes de água.

Não se incomoda com o calor,

e suas folhas continuam verdes.

Não teme os longos meses de seca,

e nunca deixa de produzir frutos.

9 "O coração humano é mais enganoso que qualquer coisa

e é extremamente perverso;

quem sabe, de fato, o quanto é mau?

10 Eu, o Senhor, examino o coração

e provo os pensamentos.

Dou a cada pessoa a devida recompensa,

de acordo com suas ações".

11 Como a perdiz que choca ovos de outro pássaro,

assim são os que obtêm riquezas por meios injustos.

Na metade da vida, perderão suas riquezas;

no final, não passarão de velhos tolos.

12 Nós, porém, adoramos diante do teu trono

eterno, exaltado e glorioso.

13 Ó Senhor, esperança de Israel,

todos que se afastarem de ti serão envergonhados.

Serão enterrados no pó da terra,

pois abandonaram o Senhor, a fonte de água viva.

14 Ó Senhor, se me curares, serei verdadeiramente curado;

se me salvares, serei verdadeiramente salvo.

Louvo somente a ti!

15 As pessoas zombam de mim e dizem:

"Onde está a mensagem do Senhor?

Por que suas profecias não se cumprem?".

16 Senhor, não abandonei meu trabalho

como pastor do teu povo.

Não pedi que enviasses calamidades;

ouviste tudo que eu disse.

17 Senhor, não me aterrorizes;

somente tu és meu refúgio no dia da calamidade.

18 Traze vergonha e desespero sobre os que me perseguem,

mas não permitas que eu fique envergonhado e desesperado.

Traze sobre eles um dia de calamidade,

sim, traze sobre eles destruição em dobro!

19 Assim me disse o Senhor: "Vá e fique junto aos portões de Jerusalém, primeiro junto ao portão por onde o rei entra e sai, depois junto a cada um dos outros portões. 20 Diga ao povo: ‘Ouçam esta mensagem do Senhor, reis de Judá, todo o povo de Judá e todos os habitantes de Jerusalém, vocês todos que passam por estes portões. 21 Assim diz o Senhor: Ouçam minha advertência! Parem de negociar junto aos portões de Jerusalém no dia de sábado. 22 Não trabalhem no sábado, mas façam dele um dia santo. Foi o que ordenei a seus antepassados, 23 mas eles não deram ouvidos nem obedeceram. Recusaram-se teimosamente a prestar atenção e não aceitaram minha disciplina.

24 "‘Se, contudo, vocês me obedecerem, diz o Senhor, e não negociarem junto aos portões da cidade nem trabalharem no sábado, se o guardarem como dia santo, 25 então o rei e seus oficiais entrarão e sairão por estes portões para sempre. Sempre haverá um descendente de Davi sentado no trono em Jerusalém. Os reis e seus oficiais entrarão e sairão em carruagens e a cavalo no meio do povo de Judá, e esta cidade permanecerá para sempre. 26 De todas as partes ao redor de Jerusalém, das cidades de Judá e Benjamim, das colinas do oeste, da região montanhosa e do Neguebe, virá gente para apresentar holocaustos e sacrifícios. Trarão ofertas de cereal, incenso e ofertas de gratidão ao templo do Senhor.

27 "‘Mas, se vocês não me ouvirem e não guardarem o sábado como dia santo e se, nesse dia, trouxerem cargas de mercadorias pelos portões de Jerusalém como nos outros dias, porei fogo nestes portões. O fogo se espalhará até os palácios e os consumirá, e ninguém será capaz de apagar as chamas’".

1 Judo nuodėmė užrašyta geležiniu rašikliu, aštriu deimantu įrėžta į jų širdį ir ant aukurų ragų,2 kol jų vaikai atsimena aukurus ir alkus po žaliuojančiais medžiais ant aukštų kalvų.3 O mano kalne laukuose! Tavo turtą ir visus lobius leisiu išplėšti visame krašte už tavo nuodėmes.4 Tu turėsi palikti savo paveldėjimą, kurį tau daviau; tave padarysiu vergu priešų šalyje, kurios nepažįsti, nes mano rūstybės ugnis degs amžinai.5 Taip sako Viešpats: "Prakeiktas žmogus, kuris pasitiki žmogumi ir laiko kūną savo stiprybe, kurio širdis nutolsta nuo Viešpaties.6 Jis bus kaip krūmokšnis dykumoje ir nieko gero nematys. Jis gyvens sausoje, druskingoje ir negyvenamoje šalyje.7 Palaimintas žmogus, kuris pasitiki Viešpačiu, kurio viltis yra Viešpats!8 Jis bus kaip medis, pasodintas prie vandens, leidžiantis šaknis prie upelio. Jis nebijos ateinančios kaitros, jo lapai visada žaliuos. Jis nesirūpins sausros metu, bet nuolat neš vaisių.9 Širdis yra labai klastinga ir be galo nedora. Kas ją supras!10 Aš, Viešpats, ištiriu širdį, išbandau inkstus ir atlyginu kiekvienam pagal jo kelius ir jo darbų vaisius".11 Kaip kurapka, tupinti ant kiaušinių, bet neišperinti jų, yra tas, kuris neteisingai įgyja turtą. Gyvenimui įpusėjus turtai paliks jį, ir galiausiai jis liks kaip kvailys.12 Mūsų šventykla yra šlovingas sostas, išaukštintas nuo pradžios.13 Viešpatie, Izraelio viltie! Visi, kurie palieka Tave, bus sugėdinti. Kurie nutolsta nuo Tavęs, bus įrašyti į žemės dulkes, nes jie paliko Viešpatį, gyvojo vandens versmę.14 Viešpatie, pagydyk mane, tai būsiu sveikas; gelbėk mane, tai būsiu išgelbėtas, nes Tu esi mano gyrius!15 Jie man sako: "Kur Viešpaties žodis? Teateina dabar!"16 Aš niekados nevengiau būti ganytoju pas Tave ir nelaukiau nelaimės. Tu žinai visa, ką kalbėjau.17 Negąsdink manęs, Tu esi mano viltis piktą dieną.18 Sugėdink mano persekiotojus ir išgąsdink juos, bet ne mane! Siųsk jiems piktą dieną ir sunaikink juos dvigubu sunaikinimu!19 Viešpats įsakė man: "Eik ir atsistok šventyklos vartuose, pro kuriuos įeina ir išeina Judo karaliai, ir kituose Jeruzalės vartuose,20 sakydamas jiems: ‘Klausykitės Viešpaties žodžio, Judo karaliai ir visi Judo bei Jeruzalės gyventojai, kurie įeinate pro šiuos vartus!21 Taip sako Viešpats: ‘Saugokitės ir neneškite nieko sabato dieną pro Jeruzalės vartus.22 Neišneškite jokios naštos iš savo namų sabato dieną ir nedirbkite jokio darbo, bet švęskite sabatą, kaip įsakiau jūsų tėvams.23 Tačiau jie neklausė ir nekreipė dėmesio, bet užsispyrė, kad negirdėtų ir nepriimtų pamokymo.24 Jei jūs manęs paklausysite,­sako Viešpats,­ir nenešite jokios naštos į šitą miestą pro vartus sabato dieną, bet švęsite sabatą ir nedirbsite jokio darbo,25 tai pro šito miesto vartus įeis karaliai ir kunigaikščiai, sėdintieji Dovydo soste; važiuos vežimais ir jos ant žirgų jie ir jų kunigaikščiai, Judo ir Jeruzalės gyventojai; ir šitas miestas pasiliks per amžius.26 Jie ateis iš Judo miestų, iš Jeruzalės apylinkių, iš Benjamino krašto, iš lygumos, iš kalnyno ir pietų šalies, atnešdami deginamąsias, padėkos ir duonos aukas bei smilkalus į Viešpaties namus.27 Bet jei manęs neklausysite, nešvęsite sabato, nešite naštas pro Jeruzalės vartus sabato dieną, tai Aš uždegsiu jos vartus ir sunaikinsiu Jeruzalės rūmus’ ".