1 Esta é a mensagem acerca de Moabe. Assim diz o Senhor dos Exércitos, o Deus de Israel:

"Que aflição espera a cidade de Nebo;

logo ela estará em ruínas!

A cidade de Quiriataim será humilhada e conquistada;

a fortaleza será envergonhada e derrubada.

2 Ninguém mais se orgulhará de Moabe,

pois em Hesbom tramam destruí-la.

Dizem: ‘Venham, vamos acabar com aquela nação!’.

A cidade de Madmém também será silenciada;

a espada a perseguirá.

3 Ouçam os gritos de Horonaim,

gritos de devastação e de grande destruição.

4 Toda a terra de Moabe está destruída;

suas crianças gritarão aos prantos.

5 Seus refugiados não param de chorar

enquanto sobem a ladeira para Luíte.

Gritam de terror

no caminho que desce para Horonaim.

6 Fujam para salvar a vida!

Escondam-se no deserto!

7 Porque confiaram em sua riqueza e habilidade,

serão capturados.

Seu deus, Camos, será levado para terras distantes,

junto com seus sacerdotes e oficiais.

8 "Todas as cidades serão destruídas,

e ninguém escapará,

nem nos planaltos nem nos vales,

pois o Senhor falou.

9 Quem dera Moabe tivesse asas

para que pudesse voar para longe,

pois suas cidades ficarão desertas,

sem nenhum habitante.

10 Maldito aquele que não cumprir diligentemente o trabalho do Senhor,

que impedir sua espada de derramar sangue!

11 "Desde o início de sua história, Moabe viveu em paz;

nunca foi para o exílio.

É como o vinho deixado em repouso;

não foi passado de uma vasilha para a outra

e agora está aromático e suave.

12 Mas está chegando o dia", diz o Senhor,

"em que enviarei homens para tirar o vinho da vasilha.

Eles o despejarão

e despedaçarão a vasilha.

13 Enfim Moabe terá vergonha de seu deus, Camos,

como o povo de Israel se envergonhou do bezerro de ouro em Betel.

14 "Você costumava dizer:

‘Somos fortes,

guerreiros valentes’.

15 Agora, porém, Moabe e suas cidades serão destruídas;

seus jovens mais promissores morrerão",

diz o Rei, cujo nome é Senhor dos Exércitos.

16 "A destruição de Moabe vem depressa,

a calamidade se aproxima.

17 Vocês, amigos de Moabe,

lamentem por ela e chorem!

Vejam como o cajado forte está quebrado,

como o cetro glorioso está em pedaços!

18 "Desçam de sua glória

e sentem-se no pó, habitantes de Dibom,

pois os destruidores de Moabe também os arrasarão;

derrubarão todas as suas torres.

19 Fiquem à beira do caminho e vigiem,

habitantes de Aroer.

Perguntem àqueles que fogem de Moabe:

‘O que aconteceu?’.

20 "A resposta será:

‘Moabe está em ruínas, humilhada;

chorem e lamentem!

Anunciem nas margens do rio Arnom:

Moabe foi destruída!’.

21 O julgamento chegou às cidades do planalto:

a Holom, Jaza e Mefaate,

22 a Dibom, Nebo e Bete-Diblataim,

23 a Quiriataim, Bete-Gamul e Bete-Meom,

24 a Queriote e Bozra e a todas as cidades de Moabe,

distantes e próximas.

25 "A força de Moabe acabou;

seu braço foi quebrado", diz o Senhor.

26 "Que ela cambaleie e caia como um bêbado,

pois se rebelou contra o Senhor.

Moabe se revolverá no próprio vômito,

e todos zombarão dela.

27 Você não zombou dos israelitas?

Acaso foram encontrados na companhia de ladrões

para que os desprezassem dessa forma?

28 "Fujam de suas cidades e morem em cavernas

habitantes de Moabe.

Escondam-se como pombas que fazem seus ninhos

nas fendas dos rochedos.

29 Todos nós ouvimos falar do orgulho de Moabe,

pois seu orgulho é muito grande.

Sabemos de sua soberba,

sua arrogância e seu coração altivo.

30 Conheço sua insolência",

diz o Senhor,

"mas sua arrogância é vazia,

tão vazia quanto seus atos.

31 Agora, chorarei por Moabe,

sim, gritarei de tristeza por Moabe;

lamentarei pelos homens de Quir-Haresete.

32 "Habitantes de Sibma, cheia de videiras,

chorarei por vocês mais do que chorei por Jazer.

Seus ramos se estendiam até o mar Morto,

mas o destruidor acabou com tudo;

colheu suas uvas e seus frutos de verão.

33 Alegria e exultação desapareceram da fértil Moabe;

os tanques de prensar deixaram de produzir vinho.

Ninguém mais pisa as uvas com gritos alegres;

há gritos, mas não de alegria.

34 "Seus gritos de terror são ouvidos desde Hesbom até Eleale e Jaaz; desde Zoar até Horonaim e Eglate-Selisia. Agora, até as águas de Ninrim secaram.

35 "Darei fim a Moabe", diz o Senhor, "pois o povo oferece sacrifícios nos santuários idólatras e queima incenso a seus falsos deuses. 36 Meu coração geme como uma flauta por Moabe e por Quir-Haresete, pois toda a sua riqueza se foi. 37 Seus habitantes raspam a cabeça e a barba, fazem cortes nas mãos e vestem panos de saco. 38 Há choro e tristeza em todas as casas e ruas de Moabe, pois eu a despedacei como um jarro velho que ninguém quer", diz o Senhor. 39 "Como se estilhaçou! Ouçam o choro! Vejam a humilhação de Moabe! Tornou-se objeto de zombaria, exemplo de ruína para todos os seus vizinhos."

40 Assim diz o Senhor:

"Veja, o inimigo desce veloz, como águia,

e abre suas asas sobre Moabe!

41 Suas cidades cairão,

e suas fortalezas serão conquistadas.

Até os guerreiros mais valentes ficarão em agonia,

como a mulher em trabalho de parto.

42 Moabe deixará de ser nação,

pois se exaltou diante do Senhor.

43 "Terror, armadilhas e laços a esperam,

ó Moabe!", diz o Senhor.

44 "Quem fugir do terror cairá na armadilha,

quem escapar da armadilha será apanhado no laço.

Não deixarei que ninguém escape,

pois a hora de seu castigo chegou",

diz o Senhor.

45 "O povo foge até Hesbom,

mas não consegue seguir adiante,

pois de Hesbom, antiga cidade do rei Seom,

vem fogo para devorar toda a terra

e seus rebeldes habitantes.

46 "Que aflição a espera, ó Moabe!

O povo do deus Camos será destruído!

Seus filhos e suas filhas

foram levados para o exílio.

47 No futuro, porém,

restaurarei a situação de Moabe.

Eu, o Senhor, falei!"

Aqui termina a profecia de Jeremias contra Moabe.

1 Kareivijų Viešpats, Izraelio Dievas, apie Moabą sako: "Vargas Nebojui, jis apiplėštas; Kirjataimai paimti, tvirtovė sugėdinta ir sunaikinta.2 Moabo garbė praėjo. Priešai Hešbone galvojo tave sunaikinti: ‘Pulkime, sunaikinkime Moabą ir pašalinkime jį iš tautų tarpo!’ Tu, Madmeno mieste, irgi nutilsi, kardas sunaikins tave!3 Šauksmas girdimas Horonaimuose, plėšimas ir didelis sunaikinimas.4 Moabas sunaikintas, verkia jo kūdikiai.5 Jie kyla Luhito šlaitu verkdami, nusileidžia į Horonaimus, jų priešai girdi verksmą dėl sunaikinimo.6 Bėkite, būkite kaip kadagys dykumoje.7 Kadangi pasitikėjai savo darbais ir turtais, tu būsi paimtas. Kemošas išeis į nelaisvę kartu su kunigais ir kunigaikščiais.8 Sunaikinimas pasieks kiekvieną miestą, nė vienas neišsigelbės. Slėniai ir lygumos bus sunaikintos.9 Duokite Moabui sparnus, kad jis galėtų pabėgti! Jis bus visai sunaikintas, miestai ištuštės.10 Prakeiktas, kas Viešpaties įsakymą nenoriai vykdo ir kas saugo savo kardą nuo kraujo.11 Moabas gyveno be rūpesčių nuo pat savo jaunystės, jo mielės nusėdo; jis nebuvo perpilamas iš indo į indą ir nebuvo ištremtas. Todėl jo skonis liko tas pats ir kvapas nepasikeitė.12 Ateis laikas, kai Aš siųsiu jam pilstytojų, kurie jį perpils, jo ąsočius ištuštins ir sudaužys.13 Moabas gėdysis Kemošo, kaip Izraelis gėdijosi Betelio, kuriuo pasitikėjo.14 Kaip galite sakyti: ‘Mes esame galingi vyrai, karžygiai!’15 Moabas apiplėštas, jo miestai sunaikinti, rinktiniai jaunuoliai išėjo į pražūtį,­sako Karalius, kareivijų Viešpats.­16 Moabo sunaikinimas artėja.17 Apverkite jį, kaimynai ir visi, kurie žinote jo vardą. Sulaužytas jo stiprusis skeptras, puikioji lazda!18 Nusileisk iš savo šlovės sosto į purvą, Dibono dukra! Moabo naikintojas ateis ir sugriaus tavo tvirtoves.19 Sustok pakelėje, Aroero gyventoja, ir klausk pabėgėlį, kas atsitiko?20 Moabas yra sumuštas ir nugalėtas! Šaukite ir dejuokite! Praneškite Arnone, kad Moabas apiplėštas.21 Bausmė atėjo lygumos kraštui: Holonui, Jahacui, Mefaatui,22 Dibonui, Nebojui, Bet Diblataimams,23 Kirjataimams, Bet Gamului, Bet Meonui,24 Kerijotams, Bocrai ir visiems Moabo miestams.25 Nukirstas Moabo ragas ir jo petys sutriuškintas,­sako Viešpats.­26 Nugirdykite jį, nes jis didžiavosi prieš Viešpatį. Moabas voliosis savo vėmaluose ir taps pajuoka.27 Ar nesityčiojai iš Izraelio, lyg jis būtų vagis?28 Moabo gyventojai, pasitraukite iš miestų ir gyvenkite uolose kaip balandžiai, susikrovę lizdą aukštai skardžiuose.29 Mes girdėjome apie Moabo išdidumą, puikybę, akiplėšiškumą ir pasididžiavimą.30 Aš žinau, kad jo pasigyrimas yra tuščias ir darbai niekam tikę.31 Aš verkiu ir dejuoju Moabo ir Kir Hereso žmonių.32 Aš verkiu dėl tavęs, Sibmos vynuogyne, daugiau negu dėl Jazero. Tavo atžalos nusidriekė per jūrą ir pasiekė Jazerą. Naikintojas užpuolė tavo vasaros vaisius ir vynuogyno derlių.33 Džiaugsmas ir linksmybė dingo iš derlingų Moabo laukų. Aš pašalinau vyną iš spaustuvo, vyno mynėjas nebemina jo, džiaugsmo šūksnių negirdėti.34 Šauksmas iš Hešbono pasiekia Elealę, jų aimanos girdimos iki Jahaco, o iš Coaro­iki Horonaimų ir Eglat Šelišijos. Ir Nimrimų vandenys išseks.35 Aš sustabdysiu Moabe aukojimą ir smilkymą jų dievams aukštumose.36 Mano širdis dejuoja kaip fleita dėl Moabo ir Kir Hereso žmonių. Jie neteko visų savo turtų, kuriuos turėjo.37 Visų galvos nuskustos ir barzdos nukirptos; rankos suraižytos ir strėnos padengtos ašutinėmis.38 Ant visų Moabo stogų ir aikštėse girdisi tik dejavimas. Aš sudaužiau Moabą kaip netinkamą indą,­sako Viešpats.­39 Jie dejuos, sakydami: ‘Kaip sudaužytas, kaip sugėdintas Moabas!’ Jis taps pajuoka ir pasibaisėjimu visoms aplinkinėms tautoms.40 Jis atskrenda kaip erelis ir ištiesia sparnus virš Moabo.41 Jis paims tvirtoves ir miestus. Tą dieną Moabo kariai bus nuliūdę ir išsigandę kaip moterys.42 Moabo tauta bus sunaikinta, nes ji didžiavosi prieš Viešpatį.43 Išgąstis, duobė ir spąstai laukia jūsų, Moabo gyventojai!44 Kas pabėgs nuo išgąsčio, įkris į duobę, kas išlips iš duobės, pateks į spąstus. Tai ištiks Moabą jų aplankymo metu.45 Bėgantys ir netekę jėgų sustos Hešbono pavėsyje. Bet ugnis išeis iš Hešbono ir liepsna iš Sihono ir praris Moabo kaktą ir triukšmadarių galvos vainiką.46 Vargas tau, Moabai! Tu žuvai, Kemošo tauta! Tavo sūnūs yra ištremti, tavo dukterys pateko į nelaisvę.47 Bet Aš parvesiu Moabo ištremtuosius paskutinėmis dienomis,­ sako kareivijų Viešpats". Toks yra Moabo teismas.