1 Nag-usap-usap ang mga taga-Israel.

Sabi nila, "Halikayo!

Magbalik-loob tayo

sa Panginoon.

Sinaktan niya tayo,

ngunit siya rin

ang magpapagaling

sa atin.

2 Para tayong mga patay

na agad niyang bubuhayin.

Hindi magtatagal,*

at ibabangon niya tayo

upang mamuhay

sa kanyang presensya.

3 Pagsikapan nating makilala

ang Panginoon.

Siyaʼy tiyak na darating,

kasing tiyak ng pagsikat ng araw.

Darating siyang parang ulan

na magdidilig sa mga lupain."

4 "O Israel* at Juda,

ano ang gagawin ko sa inyo?

Ang pag-ibig ninyo sa akiʼy

parang ambon o hamog

sa umaga na madaling mawala.

5 Kaya nga binalaan ko kayo

sa pamamagitan ng mga propeta

na kayoʼy mapapahamak

at mamamatay.

Hahatulan ko kayo

na kasimbilis ng kidlat.

6 Sapagkat hindi ang inyong mga handog

ang nais ko,

kundi ang inyong pagmamahal.*

Mas nanaisin ko pang kilalanin ninyo ako

bilang Diyos

kaysa sa mag-alay kayo

ng mga handog na sinusunog.

7 Ngunit tulad ni Adan,

sinira ninyo ang kasunduan natin.

Nagtaksil kayo sa akin diyan

sa inyong lugar.*

8 Ang bayan ng Gilead

ay tirahan ng mga makasalanan

at nabahiran ng mga bakas

ng mga paang madudugo.

9 Ang inyong mga pari

ay parang mga tulisan na

nag-aabang ng kanilang mabibiktima.

Pumapatay sila sa daang patungo

sa Shekem,*

at gumagawa ng maraming

nakakahiyang gawain.

10 Mga taga-Israel, kakila-kilabot

ang nakita ko sa inyo.

Sumasamba kayo

sa mga diyos-diyosan,

kaya naging marumi* kayo.

11 "Kayo ring mga taga-Juda

ay nakatakda nang parusahan.

"Nais ko sanang ibalik

ang mabuting kalagayan

ng aking mga mamamayan."