1 ครั้งนั้น/เอลียาห์/ชาว/ทิชบี/ใน/กิเลอาด/กล่าว/กับ/อาหับ/ว่า "พระยาห์เวห์/พระเจ้า/แห่ง/อิสราเอล/ซึ่ง/ข้าพเจ้า/ปรนนิบัติ/รับใช้/อยู่/นั้น/ทรง/พระชนม์/อยู่/แน่/ฉันใด จะ/ไม่มี/น้ำ/ค้าง/หรือ/ฝน/ใน/สองสาม/ปี/ข้างหน้า/จนกว่า/ข้าพเจ้า/จะ/บอก/ให้/มี/ฉันนั้น"

2 แล้ว/มี/พระ/ดำรัส/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/มาถึง/เอลียาห์/ว่า 3 "จง/ไป/ซ่อน/ตัว/ที่/ลำห้วย/เครีท/ทาง/ตะวันออก/ของ/แม่น้ำ/จอร์แดน 4 เจ้า/จะ/ดื่มน้ำ/จาก/ลำห้วย/และ/เรา/ได้/สั่งให้/นกกา/นำ/อาหาร/มา/เลี้ยง/เจ้า"

5 เอลียาห์/ก็/ปฏิบัติ/ตาม/ที่/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/บัญชา และ/ไป/อาศัย/อยู่/ที่/ลำห้วย/เครีท/ทาง/ตะวันออก/ของ/แม่น้ำ/จอร์แดน 6 นกกา/คาบ/ขนมปัง/และ/เนื้อ/มา/ให้/เขา/ทุกเช้า/และ/ทุก/เย็น และ/เขา/ดื่ม/น้ำ/จาก/ลำธาร

7 ต่อมา/ลำห้วย/นั้น/ก็/แห้งผาก/เพราะ/ไม่มี/ฝนตก/เลย/ทั่ว/ดินแดน/นั้น 8 แล้ว/พระดำรัส/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/มาถึง/เอลียาห์/ว่า 9 "จง/ไป/อาศัย/อยู่/ที่/เมือง/ศาเรฟัท/ใน/ไซดอน เรา/ได้/สั่ง/หญิงม่าย/คน/หนึ่ง/ที่นั่น/ให้/เลี้ยงดู/เจ้า" 10 เอลียาห์/จึง/ไป/ยัง/ศาเรฟัท เมื่อ/มาถึง/ประตู/เมือง/ก็/เห็น/หญิงม่าย/คน/หนึ่ง/กำลัง/เก็บฟืน เขา/จึง/เรียก/นาง/และ/ร้อง/ขอ/ว่า "ช่วย/เอา/น้ำ/ใส่/เหยือก/มา/ให้/เรา/ดื่ม/สักนิด/ได้ไหม?" 11 ขณะที่/หญิงนั้น/จะ/ไป/เอามา เขา/บอก/นาง/ว่า "โปรด/ช่วย/เอา/ขนมปัง/มา/ให้/สัก/ชิ้น/ด้วย"

12 หญิงนั้น/ตอบว่า "พระยาห์เวห์/พระเจ้า/ของ/ท่าน/ทรง/พระชนม์/อยู่/แน่/ฉันใด ดิฉัน/ไม่มี/ขนมปัง/เลย/สัก/ชิ้น/ฉันนั้น มี/เพียง/แป้ง/หยิบมือ/เดียว/ใน/หม้อ กับ/น้ำมัน/ก้นไห นี่/ก็/กำลัง/เก็บฟืน/จะ/เอาไป/ทำ/อาหาร/กิน/กับ/ลูกชาย จาก/นั้น/ก็/จะ/ต้อง/อดตาย"

13 เอลียาห์/กล่าว/กับ/นาง/ว่า "อย่า/กลัว/เลย กลับ/บ้าน/ไป/ทำ/ตาม/ที่/เจ้า/ว่า/เถิด แต่/ทำ/ขนม/ชิ้น/เล็กๆ มา/ให้/เรา/ก่อน จาก/นั้น/จึง/ทำ/อาหาร/ให้/ตัวเจ้า/กับ/ลูกชาย/ของเจ้า 14 เพราะ/พระยาห์เวห์/พระเจ้า/แห่ง/อิสราเอล/ตรัส/ว่า ‘จะ/มี/แป้ง/ไม่ขาด/หม้อ น้ำมัน/ไม่ขาด/ไห จนถึง/วันที่/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ให้/ฝนตก/ลงมา/บน/ดินแดน/นี้’ "

15 หญิงม่าย/นั้น/จึง/ไป/ทำ/ตาม/ที่/เอลียาห์/สั่ง แล้วก็/มี/อาหาร/ทุกวัน/ไม่ขาด/สำหรับ/เอลียาห์/และ/นาง/กับ/ครอบครัว 16 เพราะ/มี/แป้ง/ไม่/ขาด/หม้อ น้ำมัน/ไม่ขาด/ไห เป็น/จริง/ตาม/พระ/ดำรัส/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ที่/ตรัส/ผ่านทาง/เอลียาห์

17 ต่อมา/บุตร/ชาย/ของ/หญิงนั้น/ล้มป่วย อาการ/ทรุด/หนัก/ลง/เรื่อยๆ และ/ใน/ที่สุด/ก็/สิ้นลม 18 นาง/จึง/กล่าว/กับ/เอลียาห์/ว่า "โอ คน/ของ/พระเจ้า ทำไม/ถึง/ทำ/กับ/ดิฉัน/อย่างนี้? ท่าน/มา/ที่นี่/เพื่อ/จะ/เตือน/ให้/ระลึก/ถึง/บาป/ของ/ดิฉัน และ/ประหาร/ลูกชาย/ของ/ดิฉัน/หรือ?"

19 เอลียาห์/ตอบว่า "ส่ง/ลูก/ของเจ้า/มา/ให้/เรา/สิ" แล้ว/เขา/ก็/รับ/ตัว/เด็กนั้น/จาก/อ้อมแขน/ของ/แม่ อุ้ม/ขึ้นไป/ใน/ห้องชั้นบน/ซึ่ง/เขา/พักอาศัย/อยู่ วาง/เด็กนั้น/ลง/บน/เตียง/ของเขา 20 แล้ว/ร้อง/ทูล/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ว่า "ข้าแต่/พระยาห์เวห์/พระเจ้า/ของ/ข้าพระองค์ พระองค์/ทรงนำ/ความ/ทุกข์โศก/มายัง/หญิงม่าย/ซึ่ง/ข้าพระองค์/อาศัย/อยู่/ด้วย/นี้ โดย/ทำให้/ลูก/ของ/นาง/เสียชีวิต/หรือ?" 21 แล้ว/เขา/เหยียด/กาย/ทับ/ตัวเด็ก/นั้น/สามครั้ง และ/ร้อง/ทูล/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ว่า "ข้าแต่/พระยาห์เวห์/พระเจ้า/ของ/ข้าพระองค์ ขอโปรด/ให้/เด็กชาย/คน/นี้/ฟื้นคืน/ชีวิต/ด้วยเถิด!"

22 องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/สดับฟัง/คำร้อง/ทูล/ของ/เอลียาห์ เด็กนั้น/ก็/ฟื้นคืน/ชีวิต 23 เอลียาห์/จึง/อุ้ม/เขา/ลงมา/ข้างล่าง/มอบให้/แก่/มารดา/และ/กล่าว/ว่า "ดูเถิด ลูก/ของเจ้า/ยัง/มี/ชีวิต/อยู่!"

24 หญิงนั้น/จึง/กล่าว/กับ/เอลียาห์/ว่า "ตอนนี้/ดิฉัน/ทราบ/แล้ว/ว่า/ท่าน/เป็น/คน/ของ/พระเจ้า และ/พระวจนะ/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/จาก/ปาก/ของ/ท่าน/เป็น/ความจริง"