เอเสเคียล 17

นกอินทรี/สอง/ตัว/และ/เถาองุ่น

1 พระวจนะ/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/มาถึง/ข้าพเจ้า/ว่า 2 "บุตร/มนุษย์/เอ๋ย จง/ยก/อุทาหรณ์/และ/กล่าว/คำอุปมา/แก่/พงศ์พันธุ์/อิสราเอล 3 จง/กล่าว/กับ/พวกเขา/ว่า ‘พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ตรัส/ดังนี้/ว่า นกอินทรี/ใหญ่/ตัวหนึ่ง/ซึ่ง/มี/ปีก/ทรงพลัง และ/ขน/ยาว/ดก/หลากสี/บิน/มา/ยัง/เลบานอน มัน/เกาะ/ที่/ยอด/ต้น/สนซีดาร์/ต้นหนึ่ง 4 มัน/จิก/หน่อ/ที่/สูง/ที่สุด และ/คาบ/ไป/ยัง/นคร/ของ/พ่อค้า/วาณิช/ทั้งหลาย แล้ว/ปลูก/หน่อ/นั้น/ลงใน/เมือง/ของ/พ่อค้า

5 " ‘นกอินทรี/นั้น/คาบ/เมล็ดพืช/จาก/ดินแดน/ของเจ้า/ไป/ปลูกไว้/ใน/ดิน/ที่/อุดม/สมบูรณ์ มัน/ปลูกไว้/เหมือน/ต้นหลิว/ที่/อยู่/ริมน้ำ/อัน/อุดม/สมบูรณ์ 6 ต้นไม้นั้น/ก็/งอกงาม/และ/กลายเป็น/เถาองุ่น/พุ่ม/เตี้ย มัน/แผ่/กิ่งก้าน/เลื้อยไป/ทาง/นกอินทรี แต่/ราก/ของ/มัน/ยังคงอยู่/ข้างใต้ ดังนั้น/มัน/จึง/กลายเป็น/เถาองุ่น/ที่/แผ่/กิ่งก้าน/และ/ใบ/ดก/หนา

7 " ‘แต่/มี/นก/อินทรี/ใหญ่/อีก/ตัวหนึ่ง/บิน/มา มัน/มี/ปีก/ทรงพลัง/และ/มี/ขนดก เถาองุ่น/ก็/ชอน/ราก/จาก/จุด/ที่/ขึ้นอยู่/และ/แผ่/ก้าน/มาหา/มัน/เพื่อให้/มัน/รดน้ำ/ให้ 8 ทั้งๆ ที่/ตัวเอง/ก็/งอก/อยู่/ใน/ดิน/ดี/มี/น้ำ/อุดม/สมบูรณ์ พร้อมที่จะ/แผ่/กิ่ง/ก้าน/สาขา ออกผล และ/กลายเป็น/เถาองุ่น/ชั้นเยี่ยม/อยู่/แล้ว’

9 "จง/บอก/พวกเขา/เถิด/ว่า ‘พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ตรัส/ดังนี้/ว่า เถาองุ่น/นั้น/จะ/เจริญ/งอกงาม/ได้/หรือ? มัน/จะ/ไม่ถูก/ถอน/ราก/ปลิด/ผล/จน/เหี่ยวแห้ง/ไป/หรือ? ใบอ่อน/ของ/มัน/จะ/เหี่ยวแห้ง/หมด ไม่ต้อง/ใช้/แขน/ที่/แข็งแรง/มาก/หรือ/คน/หมู่/ใหญ่/ใน/การ/ถอน/ราก/เถาองุ่น/นั้น/ขึ้นมา 10 แม้/มัน/ถูก/ย้ายไป/ปลูก มัน/จะ/เจริญ/งอกงาม/ได้/หรือ? มัน/จะ/ไม่/เหี่ยวแห้ง/ไป/หมดสิ้น/เมื่อ/ถูก/ลม/ตะวันออก/พัด/กระหน่ำ/หรือ? มัน/จะ/ไม่/เหี่ยวแห้ง/คาที่/ที่/มัน/งอก/ขึ้นมา/หรือ?’ "

11 แล้ว/พระดำรัส/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/มาถึง/ข้าพเจ้า/ว่า 12 "จง/กล่าว/แก่/พงศ์พันธุ์/ที่/ชอบ/กบฏ/นี้/ว่า ‘เจ้า/ไม่รู้หรือ/ว่า/สิ่ง/เหล่านี้/หมายความ/ว่า/อะไร?’ จง/บอก/พวกเขา/ว่า ‘กษัตริย์/บาบิโลน/มายัง/เยรูซาเล็ม/และ/กวาดต้อน/กษัตริย์/และ/บรรดา/ขุนนาง/พา/กลับ/ไป/ยัง/บาบิโลน 13 แล้ว/พระองค์/ทรง/พา/เจ้านาย/ผู้/หนึ่ง/มา/และ/ได้/ทำ/สัญญา/กับ/เขา ให้/เขา/ถวาย/สัตยาบัน/ว่า/จะ/จงรักภักดี แล้ว/พระองค์/ก็/ทรงนำ/คน/ระดับ/ผู้/นำ/ของ/ดินแดน/นั้น/ไป/ด้วย 14 เพื่อ/อาณาจักร/นั้น/จะ/ตกต่ำ/ลง/และ/ไม่/สามารถ/รุ่งเรือง/ขึ้นมาได้/อีก จะ/อยู่/รอดได้/ก็/ต่อเมื่อ/รักษา/สัญญา 15 แต่/กษัตริย์/นั้น/ก็/กบฏ/ต่อ/พระองค์/โดย/ส่ง/ทูต/ไป/ยัง/อียิปต์ ขอ/ม้า/และ/กองทัพ/ใหญ่/มา/ช่วย เขา/จะ/ทำ/การ/สำเร็จ/หรือ? ผู้/ที่/ทำ/เช่นนั้น/จะ/หนีรอด/ไป/ได้/หรือ? เขา/ละเมิด/สัญญา/แล้ว/ยังจะ/หนี/รอด/ไป/ได้/หรือ?

16 " ‘พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ตรัส/ว่า เรา/มี/ชีวิต/อยู่/แน่/ฉันใด เขา/จะ/ตาย/ใน/บาบิโลน ใน/ดินแดน/ของ/กษัตริย์/ผู้/ที่ตั้ง/เขา/ขึ้น/ครอง/ราชบัลลังก์ ผู้/ที่/เขา/ลบหลู่/สัตยาบัน/และ/ผิดสัญญา/ที่/ให้/ไว้/ฉันนั้น 17 ฟาโรห์/พร้อมกับ/ทัพ/หลวง/อัน/เกรียงไกร/และ/กำลังพล/มากมาย/จะ/ช่วย/เขา/ไม่ได้/ใน/สงคราม เมื่อ/เชิงเทิน/ถูก/สร้าง/ขึ้น/และ/เครื่อง/ล้อม/เมือง/ถูกตั้งขึ้น/เพื่อ/ทำลาย/ชีวิต/คน/เป็น/อัน/มาก 18 เขา/ผิด/สัตยาบัน/โดย/ละเมิด/พันธสัญญา เพราะ/เขา/ถวาย/สัตยาบัน/แล้ว/ยัง/ทำ/เช่นนี้ เขา/จะ/หนี/ไม่/รอด

19 " ‘ฉะนั้น/พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/จึง/ตรัส/ดังนี้/ว่า เรา/มี/ชีวิต/อยู่/แน่/ฉันใด เรา/จะ/ลงทัณฑ์/เขา/ตาม/คำปฏิญาณ/ของเรา/ที่/เขา/ลบหลู่ และ/ตาม/พันธสัญญา/ของเรา/ที่/เขา/ละเมิด/ฉันนั้น 20 เรา/จะ/กาง/ตาข่าย/ของเรา/ดัก/เขา และ/เขา/จะ/ติดอยู่/ใน/กับดัก/ของเรา เรา/จะ/นำ/เขา/ไป/ยัง/บาบิโลน/และ/พิพากษา/ลงโทษ/เขา/ที่นั่น เพราะ/เขา/ไม่ซื่อสัตย์/ต่อ/เรา 21 ทหาร/ทั้งปวง/ของเขา/ที่/หนีไป/จะ/ตาย/ด้วย/ดาบ/และ/ผู้/รอดชีวิต/อยู่/จะ/ถูก/ทำให้/กระจัดกระจาย/ไป/ตาม/ลม เมื่อนั้น/เจ้า/จะ/รู้ว่า/เรา/ผู้/เป็น/พระยาห์เวห์/ได้/ลั่นวาจา/ไว้

22 " ‘พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ตรัส/ดังนี้/ว่า เรา/เอง/นี่แหละ/จะ/เอา/หน่อ/จาก/ยอด/ของ/สนซีดาร์/ไป/ปลูกไว้ เรา/จะ/หัก/หน่อ/อ่อน/จาก/ยอด/ไป/ปลูกไว้/บน/ภูเขา/สูง 23 เรา/จะ/ปลูก/มัน/ไว้/บน/ยอดเขา/แห่ง/อิสราเอล มัน/จะ/แผ่/กิ่ง/ก้าน/สาขา/และ/ผลิผล/กลายเป็น/สนซีดาร์/ชั้นเยี่ยม นก/ทุก/ชนิด/จะ/มา/สร้าง/รัง/และ/อาศัย/อยู่/ใต้/ร่มไม้/ของ/มัน 24 ต้นไม้/ทั้งปวง/ใน/ท้องทุ่ง/จะ/รู้ว่า/เรา/ผู้/เป็น/พระยาห์เวห์/ได้/โค่น/ต้นไม้/สูง/ลง/และ/ทำให้/ต้นไม้/เตี้ย/สูง/ขึ้น ทำให้/ต้นไม้/เขียว/เหี่ยวเฉา และ/ให้/ต้นไม้/แห้ง/ผลิ/งาม

" ‘เรา/ผู้/เป็น/พระยาห์เวห์/ได้/ลั่นวาจา/ไว้/และ/เรา/จะ/ทำ/เช่นนั้น’ "