เอเสเคียล 32

บท/คร่ำครวญ/แด่/ฟาโรห์

1 ใน/วันที่/หนึ่ง/เดือน/ที่สิบสอง/ปี/ที่/สิบสอง พระดำรัส/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/มาถึง/ข้าพเจ้า/ว่า 2 "บุตร/มนุษย์/เอ๋ย จง/เปล่ง/บท/คร่ำครวญ/เกี่ยวกับ/ฟาโรห์/กษัตริย์/แห่ง/อียิปต์ และ/กล่าว/แก่/เขา/ว่า

" ‘เจ้า/เป็น/เหมือน/สิงโต/ใน/หมู่/ประชาชาติ

เหมือน/สัตว์ร้าย/ใน/ทะเล

เจ้า/ฟาด/หาง/ไป/มา/อยู่/ใน/ห้วงน้ำ

เอา/เท้า/กวน/น้ำ/ให้/กระเพื่อม

และ/ทำให้/ลำธาร/ต่างๆ ขุ่น

3 " ‘พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ตรัส/ดังนี้/ว่า

" ‘เรา/จะ/กาง/ตาข่าย/ของเรา/คลุม/เจ้า

โดย/กลุ่มชน/หมู่/ใหญ่

พวกเขา/จะ/ลาก/เจ้า/ขึ้นมา/ด้วย/อวน/ของเรา

4 เรา/จะ/เหวี่ยง/เจ้า/ลง/บน/ดิน

จับ/เจ้า/ฟาดลง/บน/ทุ่งโล่ง

เรา/จะ/ให้/มวล/นก/ใน/อากาศ/มา/อาศัย/อยู่/บน/เจ้า

และ/สัตว์โลก/ทั้งปวง/จะ/เขมือบ/เจ้า/จน/อิ่ม

5 เรา/จะ/โปรย/เนื้อ/ของเจ้า/กระจาย/บน/ภูเขา/ต่างๆ

และ/ถม/หุบเขา/ทั้งหลาย/ด้วย/ซาก/ของเจ้า

6 เรา/จะ/ทำให้/เลือด/ของเจ้า/ไหลนอง/เต็ม/แผ่นดิน

ตลอดทาง/สู่/ภูเขา/ต่างๆ

และ/ให้/เนื้อ/ของเจ้า/อยู่/เต็ม/ลำห้วย/ทั้งหลาย

7 เมื่อ/เรา/ทำให้/เจ้า/แตกดับ เรา/จะ/ปกคลุม/ฟ้าสวรรค์

และ/ให้/ดวงดาว/ทั้งหลาย/มืดมน

เรา/จะ/คลุม/ดวงอาทิตย์/ด้วย/เมฆ

และ/ดวงจันทร์/จะ/ไม่/ส่องแสง

8 แสงสว่าง/สุกใส/ทั้งปวง/ใน/ฟ้าสวรรค์/นั้น

เรา/จะ/ทำให้/มืดมิด/เหนือ/เจ้า

เรา/จะ/นำ/ความ/มืดมน/มา/เหนือ/ดินแดน/ของเจ้า

พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ประกาศ/ดังนั้น

9 เรา/จะ/ทำให้/จิตใจ/ของ/ชนชาติ/ทั้งหลาย/ทุกข์ร้อน

เมื่อ/เรา/นำ/หายนะ/มา/สู่/เจ้า/ท่ามกลาง/ชนชาติ/ต่างๆ

ท่ามกลาง*32:9 ฉบับ LXX. ว่า/นำ/เจ้า/ไป/สู่/การ/เป็น/เชลย/ท่ามกลาง/ชาติต่างๆ / ไป/ยังดินแดน/ทั้งหลาย/ซึ่ง/เจ้า/ไม่รู้จัก

10 เรา/จะ/ทำให้/บรรดา/ชนชาติ/ตกตะลึง/เพราะ/เจ้า

และ/บรรดา/กษัตริย์/ของ/พวกเขา/จะ/สั่นสะท้าน/ด้วย/ความ/สยดสยอง/เนื่องจาก/เจ้า

เมื่อ/เรา/กวัดแกว่ง/ดาบ/ของเรา/ต่อหน้า/พวกเขา

ใน/วันที่/เจ้า/ล่มจม

เขา/แต่ละคน/จะ/สั่นสะท้าน/ทุกขณะ/จิต

เพราะ/ห่วง/ชีวิต/ของ/ตน

11 " ‘เพราะ/พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ตรัส/ดังนี้/ว่า

" ‘ดาบ/ของ/กษัตริย์/บาบิโลน

จะ/มา/ห้ำหั่น/เจ้า

12 เรา/จะ/ทำให้/กอง/กำลัง/ต่างๆ ของเจ้า/ล้มตาย

ด้วย/ดาบ/ของ/เหล่า/ผู้/เกรียงไกร

ผู้/อำมหิต/ที่สุด/ใน/มวล/ประชาชาติ

คน/เหล่านั้น/จะ/เหยียบย่ำ/ศักดิ์ศรี/ของ/อียิปต์

และ/กอง/กำลัง/ทั้งปวง/ของ/อียิปต์/จะ/ถูก/ล้มล้าง

13 เรา/จะ/ทำลาย/ล้าง/ฝูงสัตว์/ทั้งปวง/ของ/อียิปต์

จาก/ริมน้ำ/อัน/อุดม/สมบูรณ์

ซึ่ง/จะ/ไม่ถูก/เท้า/มนุษย์/กวน/ให้/ขุ่น

หรือ/ถูก/กีบเท้า/สัตว์/กวน/ให้/เป็น/โคลน/ขุ่น/อีก/ต่อไป

14 เมื่อนั้น/เรา/จะ/ทำให้/ห้วงน้ำ/ทั้งหลาย/สงบ

และ/ทำให้/ลำธาร/สาย/ต่างๆ ไหล/ริน/เหมือน/น้ำมัน

พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ประกาศ/ดังนั้น

15 เมื่อ/เรา/ทำให้/อียิปต์/เริศร้าง

และ/ริบ/ทุกสิ่ง/ที่/มี/ไป/จาก/ดินแดน/นั้น

เมื่อ/เรา/ทำลาย/ล้าง/คน/ทั้งปวง/ซึ่ง/อาศัย/อยู่/ที่/นั่น

เมื่อนั้น/พวกเขา/จะ/รู้ว่า/เรา/คือ/พระยาห์เวห์’

16 "นี่คือ/บท/คร่ำครวญ/ซึ่ง/คน/ทั้งหลาย/จะ/ร้อง/เพื่อ/อียิปต์ ธิดา/ของ/ชนชาติ/ต่างๆ จะ/ร้อง/ขับ/ขาน/ให้/อียิปต์/และ/กอง/กำลัง/ต่างๆ ของ/มัน พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ประกาศ/ดังนั้น"

17 วันที่/สิบห้า/ของ/เดือนนั้น/ใน/ปี/ที่/สิบสอง พระดำรัส/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/มาถึง/ข้าพเจ้า/ว่า 18 "บุตร/มนุษย์/เอ๋ย จง/ร่ำไห้/ให้แก่/กอง/กำลัง/ต่างๆ ของ/อียิปต์ และ/ส่ง/อียิปต์/กับ/บรรดา/ธิดา/แห่ง/ประชาชาติ/อัน/เกรียงไกร/ลงสู่/โลก/เบื้องล่าง/พร้อมกับ/คน/ที่/ลง/ไป/แดน/ผู้ตาย 19 จง/กล่าว/แก่/พวกเขา/ว่า ‘เจ้า/เป็น/ที่/โปรดปราน/ยิ่งกว่า/คนอื่นๆ หรือ? จง/ลง/ไป ไป/นอน/อยู่/กับ/บรรดา/ผู้/ไม่ได้/เข้าสุหนัต’ 20 พวกเขา/จะ/ล้มลง/ใน/หมู่คน/ที่/ตาย/ด้วย/ดาบ ดาบ/ถูก/ชัก/ออก/จาก/ฝัก/แล้ว จง/ลาก/อียิปต์/ลง/ไป/พร้อมกับ/กอง/กำลัง/ทั้งสิ้น/ของ/มัน 21 บรรดา/ผู้/นำ/ที่/เกรียงไกร/จะ/กล่าว/กับ/อียิปต์/และ/เหล่า/พันธมิตร/จาก/หลุม/ฝัง/ศพ/ว่า ‘พวกเขา/ลง/มา/กัน/แล้ว มา/นอน/อยู่/กับ/คน/ไม่ได้/เข้าสุหนัต/กับ/คน/ที่/ถูก/ฆ่า/ด้วย/ดาบ’

22 "อัสซีเรีย/และ/กองทัพ/ของ/มัน/ทั้งหมด/อยู่/ที่นั่น/แล้ว รายล้อม/ด้วย/หลุม/ฝัง/ศพ/ของ/คน/ที่/ถูก/เข่นฆ่า/ทั้งหมด/ของ/มัน คน/เหล่านั้น/ทุกคน/ล้มตาย/ด้วย/ดาบ 23 หลุม/ฝัง/ศพ/ของ/คน/เหล่านั้น/อยู่/ใน/ห้วง/ลึก/ของ/แดน/ผู้ตาย และ/กองทัพ/อัสซีเรีย/นอนตาย/รายรอบ/หลุม/ฝัง/ศพ/ของ/มัน ทุกคน/ซึ่ง/ครั้งหนึ่ง/เคย/แพร่/ความ/หวาดกลัว/ใน/แดน/ของ/คน/ที่/มี/ชีวิต บัดนี้/ถูก/เข่นฆ่า/ล้มตาย/ด้วย/ดาบ

24 "เอลาม/อยู่/ที่นั่น/และ/เหล่า/ทหาร/ทั้งหมด/ของ/มัน/นอนตาย/รายรอบ/หลุม/ฝัง/ศพ/ของ/มัน เขา/ทั้งหมด/ถูก/เข่นฆ่า/ล้มตาย/ด้วย/ดาบ ทุกคน/ซึ่ง/ครั้งหนึ่ง/เคย/แพร่/ความ/หวาดกลัว/ทั่ว/แดน/ของ/คน/ที่/มี/ชีวิต/ได้/ลงสู่/โลก/เบื้องล่าง/โดย/ไม่ได้/เข้าสุหนัต พวกเขา/ได้/รับ/ความ/อัปยศ/ร่วมกับ/บรรดา/คน/ที่/ลงสู่/แดน/ผู้ตาย 25 เอลาม/นอนอยู่/ใน/หมู่คน/ที่/ถูก/ฆ่า/และ/เหล่า/ทหาร/ทั้งหมด/ของ/มัน/นอนตาย/รายรอบ/หลุม/ฝัง/ศพ/ของ/มัน พวกเขา/ล้วนแต่/ไม่ได้/เข้าสุหนัต และ/ถูก/เข่นฆ่า/ล้มตาย/ด้วย/ดาบ เพราะ/พวกเขา/แพร่/ความ/หวาดกลัว/ไป/ทั่ว/แดน/ของ/คน/ที่/มี/ชีวิต เขา/จึง/ต้อง/อัปยศ/อดสู/ร่วมกับ/บรรดา/คน/ที่/ลงสู่/แดน/ผู้ตาย/และ/นอนอยู่/ใน/หมู่คน/ที่/ถูก/สังหาร

26 "เมเชค/และ/ทูบัล/อยู่/ที่นั่น/และ/ทหาร/ทั้งหมด/ของ/พวก/มัน/นอนตาย/รายรอบ/หลุม/ฝัง/ศพ/ของ/พวก/มัน พวกเขา/ล้วน/ไม่ได้/เข้าสุหนัต ถูก/เข่นฆ่า/ด้วย/ดาบ เพราะ/พวกเขา/แพร่/ความ/หวาดกลัว/ไป/ทั่ว/แดน/ของ/คน/ที่/มี/ชีวิต 27 พวกเขา/ไม่ได้/นอนลง/กับ/นักรบ/อื่นๆ คน/ที่/ไม่ได้/เข้าสุหนัต/ซึ่ง/ตาย/แล้ว/หรอกหรือ? คน/เหล่านี้/ลงสู่/หลุม/ฝัง/ศพ/พร้อมทั้ง/อาวุธ/ของเขา ดาบ/วาง/อยู่/ใต้/ศีรษะ แม้/นักรบ/เหล่านี้/เคย/แพร่/ความ/หวาดกลัว/ไป/ทั่ว/แดน/ของ/คน/ที่/มี/ชีวิต กระนั้น/โทษทัณฑ์/ของ/บาป/ของ/พวกเขา/ก็/ตกอยู่/กับ/กระดูก/ของ/พวกเขา

28 "ฟาโรห์/เอ๋ย เจ้า/ก็/เช่นกัน เจ้า/จะ/แหลกลาญ/และ/นอนตาย/อยู่ใน/หมู่/คน/ที่/ไม่ได้/เข้าสุหนัต/ซึ่ง/ถูก/เข่นฆ่า/ด้วย/ดาบ

29 "เอโดม/อยู่/ที่นั่น ทั้งๆ ที่/เก่งกล้า กษัตริย์/และ/เจ้านาย/ทั้งปวง/ของ/เอโดม/ก็/ถูกทิ้ง/ให้/นอนตาย/อยู่/กับ/บรรดา/คน/ที่/ถูก/เข่นฆ่า/ด้วย/ดาบ พวกเขา/นอนตาย/กับ/บรรดา/คน/ที่/ไม่ได้/เข้าสุหนัต คือ/กับ/คน/เหล่านั้น/ที่/ลงสู่/แดน/ผู้ตาย

30 "บรรดา/เจ้านาย/ของ/ฝ่ายเหนือ/และ/ชาว/ไซดอน/ทั้งปวง/อยู่/ที่นั่น แม้/พวกเขา/เคย/ใช้/อำนาจ/ก่อ/ความ/หวาดกลัว พวกเขา/ก็/ลง/ไป/อยู่/ร่วมกับ/คน/ที่/ถูก/เข่นฆ่า/อย่าง/อัปยศ พวกเขา/นอนตาย/โดย/ไม่ได้/เข้าสุหนัต/กับ/บรรดา/คน/ที่/ถูก/เข่นฆ่า/ด้วย/ดาบ และ/รับ/ความ/อัปยศ/กับ/คน/ที่/ลงสู่/แดน/ผู้ตาย

31 "ฟาโรห์/กับ/กองทัพ/ทั้งปวง/จะ/เห็น/คน/เหล่านั้น/และ/ได้รับ/การ/ปลอบ/ประโลม เนื่องจาก/กอง/กำลัง/ทั้งหมด/ของเขา/ถูก/เข่นฆ่า/ด้วย/ดาบ พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ประกาศ/ดังนี้ 32 แม้/เรา/เคย/ให้/เขา/แพร่/ความ/หวาดกลัว/ไป/ทั่ว/ดินแดน/ของ/คน/ที่/มี/ชีวิต แต่/ฟาโรห์/กับ/เหล่า/ทหาร/ทั้งสิ้น/ของเขา/ก็/จะ/ถูก/ทิ้ง/ให้/นอนตาย/อยู่/ท่ามกลาง/คน/ที่/ไม่ได้/เข้าสุหนัต คน/ที่/ถูก/เข่นฆ่า/ด้วย/ดาบ พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ประกาศ/ดังนั้น"