1 ใน/วันที่/สิบ/เดือน/ที่ห้า/ของ/ปี/ที่/เจ็ด/ผู้/อาวุโส/ของ/อิสราเอล/บางคน/มา/ร้องขอ/ต่อ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/และ/มา/นั่ง/อยู่/ตรงหน้า/ข้าพเจ้า

2 แล้ว/พระดำรัส/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/มาถึง/ข้าพเจ้า/ว่า 3 "บุตร/มนุษย์/เอ๋ย จง/กล่าว/แก่/บรรดา/ผู้/อาวุโส/ของ/อิสราเอล/ว่า ‘พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ตรัส/ดังนี้/ว่า เจ้า/มา/ถาม/เรา/หรือ? เรา/มี/ชีวิต/อยู่/แน่/ฉันใด เรา/จะ/ไม่/ยอม/ให้/เจ้า/มา/ถาม/อะไร/เรา/ฉันนั้น พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ประกาศ/ดังนั้น’

4 "เจ้า/จะ/พิพากษา/พวกเขา/หรือ? เจ้า/จะ/พิพากษา/พวกเขา/หรือ บุตร/มนุษย์/เอ๋ย? ถ้าเช่นนั้น จง/กล่าวโทษ/เรื่อง/ความ/ประพฤติ/อัน/น่า/ชิงชัง/ของ/บรรพบุรุษ/ของ/พวกเขา 5 จง/บอก/พวกเขา/ว่า ‘พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ตรัส/ดังนี้/ว่า ใน/วันที่/เรา/เลือก/อิสราเอล เรา/ชูมือ/ขึ้น/กล่าว/ปฏิญาณ/แก่/ลูกหลาน/ของ/พงศ์พันธุ์/ของ/ยาโคบ/และ/แสดงตัว/แก่/พวกเขา/ใน/อียิปต์ เรา/ชูมือ/ขึ้น/กล่าว/กับ/พวกเขา/ว่า "เรา/คือ/พระยาห์เวห์/พระเจ้า/ของ/พวกเจ้า" 6 ใน/วัน/นั้น/เรา/ปฏิญาณ/ต่อ/พวกเขา/ว่า เรา/จะ/นำ/พวกเขา/ออก/จาก/อียิปต์/ไป/สู่/ดินแดน/ที่/เรา/สรรหา/ให้/พวกเขา เป็น/ดินแดน/ที่/อุดม/ด้วย/น้ำนม/และ/น้ำผึ้ง ซึ่งเป็น/ดินแดน/อัน/งดงาม/ที่สุด 7 และ/เรา/กล่าว/แก่/พวกเขา/ว่า "เจ้า/ทุกคน จง/กำจัด/เทวรูป/อัน/ชั่วช้า/สามานย์/ที่/เจ้า/หมาย/พึ่ง/และ/อย่า/ปล่อย/ตัว/ให้/เป็น/มลทิน/ด้วย/บรรดา/รูปเคารพ/ของ/อียิปต์ เรา/คือ/พระยาห์เวห์/พระเจ้า/ของเจ้า"

8 " ‘แต่/พวกเขา/ก็/กบฏ/ต่อเรา/และ/ไม่/ยอม/ฟัง/เรา เขา/ไม่ได้/กำจัด/เทวรูป/อัน/ชั่วช้า/สามานย์/ที่/ตน/หมาย/พึ่ง ทั้ง/ไม่ได้/ละทิ้ง/รูปเคารพ/ของ/อียิปต์ ฉะนั้น/เรา/จึง/ได้/ลั่นวาจา/ว่า/จะ/ระบาย/โทสะ/อัน/รุนแรง/ลง/เหนือ/พวกเขา/ใน/อียิปต์ 9 แต่/เพื่อ/เห็นแก่/นาม/ของเรา เรา/ทำ/สิ่ง/ที่/จะ/ป้องกัน/ไม่ให้/นาม/ของเรา/เป็น/ที่/ลบหลู่/ใน/สายตา/ของ/ชนชาติ/ทั้งหลาย/ที่/พวกเขา/อาศัย/อยู่/ด้วย และ/ที่/ได้/เห็น/เรา/แสดงตัว/แก่/อิสราเอล/โดย/การนำ/พวกเขา/ออกมา/จาก/อียิปต์ 10 ฉะนั้น/เรา/จึง/นำ/อิสราเอล/ออก/มา/จาก/อียิปต์ พา/เข้าสู่/ถิ่น/กันดาร 11 เรา/มอบ/กฎหมาย/ของเรา/แก่/เขา และ/ให้/พวกเขา/เรียนรู้/บทบัญญัติ/ของเรา ซึ่ง/ผู้/ประพฤติ/ตาม/จะ/ดำรง/ชีวิต/อยู่/โดย/บทบัญญัติ/เหล่านั้น 12 และ/เรา/ได้/มอบ/วัน/สะบาโต/แก่/พวกเขา เป็น/หมาย/สำคัญ/ระหว่าง/เรา/ทั้ง/สอง/ฝ่าย เพื่อ/พวกเขา/จะ/รู้ว่า/เรา/ผู้/เป็น/พระยาห์เวห์/ได้/ทำให้/พวกเขา/บริสุทธิ์

13 " ‘ถึง/อย่างนั้น/ชนชาติ/อิสราเอล/ก็/กบฏ/ต่อเรา/ใน/ถิ่น/กันดาร พวกเขา/ไม่ได้/ปฏิบัติ/ตาม/กฎหมาย/ของเรา แต่ละคน/ทิ้ง/บทบัญญัติ/ของเรา แม้ว่า/ผู้/ที่/ประพฤติ/ตาม/จะ/ดำรง/ชีวิต/อยู่/โดย/บทบัญญัติ/นั้น พวกเขา/ทำให้/สะบาโต/ของเรา/มัวหมอง/ที่สุด ฉะนั้น/เรา/จึง/ลั่นวาจา/ว่า/จะ/ระบาย/โทสะ/ลง/เหนือ/พวกเขา และ/ทำลาย/ล้าง/พวกเขา/ใน/ถิ่น/กันดาร 14 แต่/เพื่อ/เห็นแก่/นาม/ของเรา เรา/จึง/ปกป้อง/นาม/ของเรา/ไว้ ไม่ให้/เป็น/ที่/ดูหมิ่น/ใน/สายตา/ของ/ชนชาติ/ทั้งหลาย/ซึ่ง/เห็น/เรา/นำ/อิสราเอล/ออก/มา 15 และ/เรา/ชูมือ/ปฏิญาณ/ใน/ถิ่น/กันดาร/ว่า/จะ/ไม่/นำ/พวกเขา/เข้าสู่/ดินแดน/ซึ่ง/เรา/มอบให้ ดินแดน/อัน/งดงาม/ที่สุด อุดม/ด้วย/น้ำ/นม/และ/น้ำผึ้ง 16 เนื่องจาก/พวกเขา/ละทิ้ง/บทบัญญัติ/ของเรา ไม่ได้/ปฏิบัติ/ตาม/กฎหมาย/ของเรา และ/ทำให้/สะบาโต/ของเรา/มัวหมอง เพราะ/จิตใจ/ของเขา/ฝักใฝ่/ใน/รูปเคารพ 17 ถึงกระนั้น/เรา/ก็/เหลียวแล/พวกเขา/ด้วย/ความ/สงสาร ไม่ได้/ทำลาย/ล้าง/พวกเขา หรือ/ให้/พวกเขา/ถึงจุดจบ/ใน/ถิ่น/กันดาร 18 เรา/กล่าว/แก่/ลูกหลาน/ของ/พวกเขา/ใน/ถิ่น/กันดาร/ว่า "อย่า/ประพฤติ/ตาม/กฎเกณฑ์/ของ/บรรพบุรุษ/ของเจ้า หรือ/ทำ/ตาม/บทบัญญัติ/ของ/พวกเขา หรือ/ทำ/ตัว/เป็น/มลทิน/ด้วย/รูปเคารพ/ทั้งหลาย/ของ/พวกเขา 19 เรา/คือ/พระยาห์เวห์/พระเจ้า/ของเจ้า จง/ปฏิบัติ/ตาม/กฎหมาย/ของเรา และ/รักษา/บทบัญญัติ/ของเรา/อย่าง/ถี่ถ้วน 20 จง/รักษา/สะบาโต/ของเรา/ให้/บริสุทธิ์ เพื่อ/จะ/เป็น/หมาย/สำคัญ/ระหว่าง/เรา/กับ/เจ้า เพื่อ/เจ้า/จะ/รู้ว่า/เรา/คือ/พระยาห์เวห์/พระเจ้า/ของเจ้า"

21 " ‘แต่/ลูกหลาน/นั้น/ก็/กบฏ/ต่อเรา พวกเขา/ไม่ได้/ปฏิบัติ/ตาม/กฎหมาย/ของเรา ไม่ได้/ใส่ใจ/รักษา/บทบัญญัติ/ของเรา แม้ว่า/ผู้/ที่/ปฏิบัติ/ตาม/จะ/ดำรง/ชีวิต/อยู่/ได้/โดย/บทบัญญัติ/เหล่านั้น พวกเขา/ทำให้/สะบาโต/ของเรา/มัวหมอง เรา/จึง/ลั่นวาจา/ไว้/ว่า/เรา/จะ/เท/โทสะ/อัน/รุนแรง/ลง/บน/พวกเขา/และ/ระบาย/ความโกรธ/ต่อ/พวกเขา/ใน/ถิ่น/กันดาร 22 แต่/เรา/ก็/ยั้งมือ/ไว้/เพื่อ/เห็นแก่/นาม/ของเรา เรา/จึง/ปกป้อง/นาม/ของเรา/ไว้/ไม่ให้/เป็น/ที่/ดูหมิ่น/ใน/สายตา/ของ/ชนชาติ/ทั้งหลาย/ซึ่ง/เห็น/เรา/นำ/อิสราเอล/ออก/มา 23 และ/เรา/ชูมือ/ปฏิญาณ/ต่อ/พวกเขา/ใน/ถิ่น/กันดาร/ว่า เรา/จะ/ทำให้/พวกเขา/กระจัดกระจาย/ไป/ยัง/ชนชาติ/และ/ประเทศ/ต่างๆ 24 เพราะ/พวกเขา/ไม่ได้/เชื่อฟัง/บทบัญญัติ/ของเรา แต่/ได้/ละทิ้ง/กฎหมาย/ของเรา และ/ทำให้/สะบาโต/ของเรา/มัวหมอง ทั้ง/ยัง/มี/ตา/กระสัน/หา/รูปเคารพ/ทั้งหลาย/ของ/บรรพบุรุษ/ของ/พวกเขา 25 เรา/ทิ้ง/พวกเขา/ไว้/กับ/กฎเกณฑ์/ที่/ไม่ดี/และ/กับ/บทบัญญัติ/ซึ่ง/ไม่ช่วย/ให้/พวกเขา/ดำรง/ชีวิต/อยู่/ได้ 26 เรา/ปล่อยให้/พวกเขา/เป็น/มลทิน/โดย/การถวาย/ลูกหัวปี/แก่/รูปเคารพ*เพื่อ/เรา/จะ/ทำให้/พวกเขา/สยดสยอง พวกเขา/จะ/ได้/รู้/ว่า/เรา/คือ/พระยาห์เวห์’

27 "ฉะนั้น บุตร/มนุษย์/เอ๋ย จง/บอก/ประชากร/อิสราเอล/ว่า ‘พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ตรัส/ดังนี้/ว่า ใน/เรื่องนี้/บรรพบุรุษ/ของ/พวกเจ้า/ก็/ยัง/ได้/หมิ่นประมาท/เรา/โดย/การละทิ้ง/เรา 28 เมื่อ/เรา/นำ/พวกเขา/เข้าสู่/ดินแดน/ที่/เรา/ปฏิญาณ/ไว้/ว่า/จะ/มอบให้/พวกเขา และ/พวกเขา/เห็น/ภูเขา/สูง/หรือ/ต้นไม้/ใบ/ดก พวกเขา/ก็/ถวาย/เครื่อง/บูชา/ต่างๆ ถวาย/เครื่อง/หอม/และ/เท/เครื่องดื่ม/บูชา พวกเขา/ถวาย/เครื่องเซ่น/สังเวย/ต่างๆ ยั่ว/โทสะ/เรา 29 เรา/จึง/กล่าว/แก่/พวกเขา/ดังนี้/ว่า สถาน/บูชา/บน/ที่สูง/ที่/พวกเจ้า/ไป/นั้น/คือ/อะไร/กัน?’ " (เขา/จึง/เรียกกัน/ว่า/บามาห์*ตราบจน/ทุกวันนี้)

30 "ฉะนั้น/จง/กล่าว/แก่/พงศ์พันธุ์/อิสราเอล/ว่า ‘พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ตรัส/ดังนี้/ว่า เจ้า/จะ/ทำ/ตัว/เป็น/มลทิน/แบบเดียว/กับ/บรรพบุรุษ และ/กระสัน/หา/เหล่า/เทวรูป/อัน/ชั่วช้า/สามานย์/ของ/พวกเขา/หรือ? 31 เมื่อ/เจ้า/เซ่น/สังเวย/โดย/ให้/ลูกชาย/ของเจ้า/เป็น/เครื่อง/บูชา/ใน/กอง/ไฟ* เจ้า/ก็/ยังคง/ปล่อยตัว/เป็น/มลทิน/ด้วย/รูปเคารพ/ตราบจน/ทุกวันนี้ พงศ์พันธุ์/อิสราเอล/เอ๋ย เรา/ควร/ยอมให้/เจ้า/มา/ถาม/เรา/หรือ? พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ประกาศ/ว่า เรา/มี/ชีวิต/อยู่/แน่/ฉันใด เรา/จะ/ไม่/ยอม/ให้/เจ้า/มา/ถาม/เรา/ฉันนั้น

32 " ‘เจ้า/กล่าว/ว่า "เรา/อยาก/เป็น/เหมือน/ประชาชาติ เหมือน/ชนชาติ/ต่างๆ ใน/โลก/ที่/ปรนนิบัติ/ไม้/และ/หิน" แต่/สิ่ง/ที่/เจ้า/คิด/หมาย/ไว้/ใน/ใจ/จะ/ไม่มี/วัน/เป็น/ไป/ได้ 33 พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ประกาศ/ว่า เรา/มี/ชีวิต/อยู่/แน่/ฉันใด เรา/จะ/ปกครอง/เจ้า/ด้วย/มือ/อัน/ทรงพลัง ด้วย/แขน/ที่/เหยียด/ออก และ/ด้วย/โทสะ/ที่/ระบาย/ลงมา/ฉันนั้น 34 เรา/จะ/นำ/เจ้า/มา/จาก/ชาติต่างๆ และ/รวบรวม/เจ้า/ออกมา/จาก/นานา/ประเทศ/ที่/เจ้า/ถูก/ทำให้/กระจัดกระจาย/ไป/ด้วย/มือ/อัน/ทรงพลัง ด้วย/แขน/ที่/เหยียด/ออก และ/ด้วย/โทสะ/ที่/ระบาย/ลงมา 35 เรา/จะ/นำ/เจ้า/เข้าสู่/ถิ่น/กันดาร/ของ/ชนชาติ/ต่างๆ และ/เรา/จะ/พิพากษา/ลงโทษ/เจ้า/ซึ่งๆ หน้าที่/นั่น 36 เรา/พิพากษา/บรรพบุรุษ/ของเจ้า/ใน/ถิ่น/กันดาร/ของ/อียิปต์/อย่างไร เรา/จะ/พิพากษา/เจ้า/อย่างนั้น พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ประกาศ/ดังนั้น 37 เรา/จะ/นับ/เจ้า/ขณะ/เจ้า/ผ่านไป/ใต้/คทา/ของเรา และ/จะ/นำ/เจ้า/เข้าสู่/ข้อผูกมัด/แห่ง/พันธสัญญา 38 เรา/จะ/ชำระ/และ/แยก/เจ้า/ออกมา/จาก/บรรดา/ผู้/ที่/กบฏ/และ/ทรยศ/เรา แม้ว่า/เรา/จะ/นำ/คน/เหล่านั้น/ออกมา/จาก/ดินแดน/ที่/เขา/อาศัย/อยู่ แต่/เขา/จะ/ไม่ได้/เข้า/ใน/แผ่นดิน/อิสราเอล เมื่อนั้น/เจ้า/จะ/รู้ว่า/เรา/คือ/พระยาห์เวห์

39 " ‘พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ตรัส/ดังนี้/ว่า พงศ์พันธุ์/อิสราเอล/เอ๋ย ฝ่าย/เจ้า/จง/ไป/ปรนนิบัติ/รูปเคารพ/ต่างๆ ของเจ้า/เถิด เจ้า/ทุกคน/นี่แหละ! แต่/ภายหลัง/เจ้า/จะ/ฟัง/เรา/อย่าง/แน่นอน และ/ไม่/ลบหลู่/นาม/อัน/บริสุทธิ์/ของเรา/ด้วย/ของ/ถวาย/และ/รูปเคารพ/ทั้งหลาย/ของเจ้า/อีก/ต่อไป 40 พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ประกาศ/ว่า พงศ์พันธุ์/อิสราเอล/ทั้งหมด/จะ/ปรนนิบัติ/เรา/บน/ภูเขา/ศักดิ์สิทธิ์/ของเรา บน/ภูเขา/สูง/แห่ง/อิสราเอล เรา/จะ/ยอมรับ/พวกเขา/ที่นั่น เรา/ประสงค์/เครื่อง/บูชา/และ/ของ/ถวาย/ที่/คัด/มา/อย่างดี/ที่สุด*พร้อมทั้ง/เครื่อง/บูชา/อัน/บริสุทธิ์/ทุกอย่าง/ของเจ้า 41 เรา/จะ/รับ/เจ้า/ไว้/เป็น/เครื่อง/หอม/เมื่อ/เรา/นำ/เจ้า/ออกมา/จาก/ประชาชาติ/ต่างๆ และ/รวบรวม/เจ้า/ออกมา/จาก/นานา/ประเทศ/ที่/เรา/ทำให้/เจ้า/กระจัดกระจาย/ออกไป/นั้น เรา/จะ/แสดง/ให้/เห็น/ความ/บริสุทธิ์/ของเรา/ใน/หมู่/พวกเจ้า/ต่อหน้า/ประชาชาติ/ทั้งหลาย 42 เมื่อนั้น/เจ้า/จะ/รู้ว่า/เรา/คือ/พระยาห์เวห์ เมื่อ/เรา/นำ/เจ้า/เข้าสู่/ดินแดน/อิสราเอล คือ/ดินแดน/ที่/เรา/ได้/ชูมือ/ขึ้น/ปฏิญาณ/ไว้/ว่า/จะ/ยกให้/แก่/บรรพบุรุษ/ของเจ้า 43 เจ้า/จะ/หวน/ระลึก/ถึง/ความ/ประพฤติ/และ/การ/กระทำ/ทุกอย่าง/ที่/เจ้า/ทำให้/ตัวเอง/เป็น/มลทิน/ที่นั่น และ/เจ้า/จะ/เกลียด/ตัวเอง/เพราะ/ความ/ชั่วร้าย/ทั้งปวง/ที่/เจ้า/ได้/ทำ/ลง/ไป 44 วงศ์วาน/อิสราเอล/เอ๋ย เจ้า/จะ/รู้ว่า/เรา/คือ/พระยาห์เวห์ เมื่อ/เรา/จัดการ/กับ/เจ้า/โดย/เห็นแก่/นาม/ของเรา ไม่ใช่/ตาม/วิถี/ชั่วร้าย/และ/ความ/ประพฤติ/อัน/เสื่อม/ทราม/ของเจ้า พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ประกาศ/ดังนั้น’ "

45 พระดำรัส/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/มาถึง/ข้าพเจ้า/ว่า 46 "บุตร/มนุษย์/เอ๋ย จง/หันหน้า/ไป/ยัง/ทิศใต้ กล่าว/ตำหนิ/เมือง/ทางใต้/และ/พยากรณ์/กล่าวโทษ/ป่าไม้/ของ/แดน/ใต้ 47 จง/กล่าว/แก่/ป่าไม้/แดน/ใต้/ว่า ‘จง/ฟัง/พระดำรัส/ของ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ตรัส/ดังนี้/ว่า เรา/กำลัง/จะ/จุดไฟ/เผา/เจ้า ซึ่ง/จะ/เผาผลาญ/ต้นไม้/ทุก/ต้น/ของเจ้า ทั้ง/ที่/เขียวสด/และ/เหี่ยวแห้ง เปลวไฟ/ลุก/จ้า/จะ/ไม่ดับ และ/ทุก/ใบหน้า/จาก/ทิศใต้/ไป/ถึง/ทิศเหนือ/จะ/ถูก/ไฟนั้น/แผดเผา 48 ทุกๆ คน/จะ/เห็นว่า เรา/ผู้/เป็น/พระยาห์เวห์/ได้/จุดไฟ/นั้น มัน/จะ/ไม่ดับ/ลง’ "

49 แล้ว/ข้าพเจ้า/กราบทูล/ว่า "ข้าแต่/พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต! พวกเขา/กำลัง/กล่าว/เกี่ยวกับ/ข้าพเจ้า/ว่า ‘เขา/เพียงแต่/กำลัง/กล่าว/คำอุปมา/ไม่ใช่หรือ?’ "