1 พระดำรัส/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/มาถึง/ข้าพเจ้า/ว่า 2 "บุตร/มนุษย์/เอ๋ย จง/กล่าว/แก่/พี่น้อง/ร่วมชาติ/ของเจ้า/ว่า ‘เมื่อ/เรา/นำ/ดาบ/มา/สู้/กับ/ดินแดน/หนึ่ง และ/ชาว/ดินแดน/นั้น/ได้/เลือก/ชาย/คนหนึ่ง/ขึ้นมา/เป็น/ยาม/รักษาการณ์ 3 เมื่อ/เขา/เห็น/ข้าศึก/มา/ก็/เป่าแตร/เพื่อ/เตือน/ประชาชน 4 หาก/ผู้/หนึ่ง/ผู้/ใด/ได้ยิน/เสียง/แตร แต่/ไม่/ใส่ใจ/ฟังคำ/เตือน/และ/ข้าศึก/ปลิดชีวิต/เขา ที่/เขา/ตาย/ก็/เป็น/ความผิด/ของเขา/เอง 5 เนื่องจาก/เขา/ได้ยิน/เสียงแตร แต่/ไม่/ใส่ใจ/ฟังคำ/เตือน ที่/เขา/ตาย/เป็น/ความผิด/ของเขา/เอง หาก/เขา/เชื่อ/คำเตือน/ก็/คงจะ/รักษา/ชีวิต/ตัวเอง/ไว้/ได้ 6 แต่/หาก/ยาม/รักษาการณ์/เห็น/ศัตรู/มา แล้ว/ไม่ได้/เป่าแตร/เตือน/ประชาชน และ/ศัตรู/มา/ปลิดชีวิต/คน/หนึ่ง/คน/ใด/ไป คน/นั้น/จะ/ถูก/คร่าชีวิต/ไป/เพราะ/บาป/ของ/ตน แต่/เรา/จะ/ให้/ยาม/นั้น/รับผิดชอบ/ความตาย/ของ/คน/นั้น’

7 "เช่นนี้/แหละ/บุตร/มนุษย์/เอ๋ย เรา/ตั้ง/เจ้า/ให้/เป็น/ยาม/รักษาการณ์/สำหรับ/พงศ์พันธุ์/อิสราเอล ฉะนั้น/จง/ฟัง/ถ้อยคำ/ของเรา/และ/แจ้ง/คำเตือน/ของเรา/แก่/พวกเขา 8 เมื่อ/เรา/กล่าว/แก่/คน/ชั่วร้าย/ว่า ‘คน/ชั่ว/เอ๋ย เจ้า/จะ/ตาย/แน่’ แล้ว/เจ้า/ไม่ได้/พูด/ตักเตือน/เขา/ให้/หัน/จาก/วิถี/ความ/ประพฤติ คน/ชั่ว/นั้น/จะ/ตาย/เนื่องจาก*บาป/ของ/ตน และ/เรา/จะ/ให้/เจ้า/รับผิดชอบ/ความตาย/ของ/คน/นั้น 9 แต่/หาก/เจ้า/เตือน/คน/ชั่ว/นั้น/ให้/หัน/จาก/วิถีทาง/ของ/ตน แล้ว/เขา/ไม่ยอม/ทำ/ตาม เขา/จะ/ตาย/เพราะ/บาป/ของ/ตน ส่วนเจ้า/จะ/รักษา/ชีวิต/ของ/ตนไว้/ได้

10 "บุตร/มนุษย์/เอ๋ย จง/กล่าว/แก่/พงศ์พันธุ์/อิสราเอล/ว่า ‘พวกเจ้า/กล่าว/ว่า "การ/ล่วง/ละเมิด/และ/บาป/ของเรา/ก็/หนักอึ้ง/ทับถม/เรา เรา/กำลัง/ย่อยยับ/ไป/เพราะ*บาป/นั้น เรา/จะ/มี/ชีวิต/อยู่/ได้/อย่างไร?" ’ 11 จง/บอก/เขา/ว่า ‘พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ประกาศ/ว่า/เรา/มี/ชีวิต/อยู่แน่/ฉันใด เรา/ไม่/อยาก/ให้/คน/ชั่ว/ต้อง/ตาย/ฉันนั้น แต่/อยากให้/เขา/หันกลับ/จาก/ทางชั่ว/และ/มี/ชีวิต/อยู่ จง/หัน/เสีย/จาก/ทางชั่ว/เถิด! จะ/ตาย/ทำไม/เล่า พงศ์พันธุ์/อิสราเอล/เอ๋ย?’

12 "ฉะนั้น/บุตร/มนุษย์/เอ๋ย จง/กล่าว/กับ/พี่น้อง/ร่วมชาติ/ของเจ้า/ว่า ‘ความ/ชอบธรรม/ของ/คน/ชอบธรรม จะ/ไม่ช่วย/เขา/หาก/เขา/ไม่/เชื่อฟัง และ/ความชั่ว/ของ/คน/ชั่ว/จะ/ไม่ทำให้/เขา/ล้มลง/หาก/เขา/หัน/จาก/ความชั่วนั้น หาก/คน/ชอบธรรม/ทำ/บาป จะ/ไม่/สามารถ/ดำรง/ชีวิต/อยู่/ได้/โดย/อาศัย/ความ/ชอบธรรม/แต่เดิม’ 13 หาก/เรา/บอก/คน/ชอบธรรม/ว่า เขา/จะ/มี/ชีวิต/อยู่/แน่นอน แต่แล้ว/เขา/ก็/วางใจ/ใน/ความ/ชอบธรรม/ของ/ตน/และ/ทำ/ชั่ว การ/ประพฤติ/ชอบธรรม/ใดๆ ของเขา/จะ/ไม่/อยู่/ใน/ความทรงจำ/อีก เขา/จะ/ตาย/เพราะ/ความชั่ว/ที่/เขา/ได้/ทำ 14 และ/หาก/เรา/บอก/คน/ชั่ว/ว่า ‘เจ้า/จะ/ตาย/แน่’ แต่ถ้า/เขา/ได้/หัน/จาก/ความชั่ว ทำ/สิ่ง/ที่/ถูกต้อง/และ/ยุติธรรม 15 หาก/เขา/คืน/ของ/ที่/ยึด/มา/ค้ำประกัน หรือ/สิ่ง/ที่/ตน/ขโมย/มา ทำ/ตาม/กฎหมาย/ต่างๆ ซึ่ง/ทำให้/มี/ชีวิต/อยู่/และ/ไม่ทำ/ชั่ว เขา/จะ/มี/ชีวิต/อยู่/แน่นอน เขา/จะ/ไม่ตาย 16 เรา/จะ/ไม่จดจำ/บาปใดๆ ที่/เขา/ทำ/ไป/แล้ว/มา/ปรับโทษ/เขา/อีก/เลย เขา/ได้/ทำ/สิ่ง/ที่/ถูกต้อง/และ/ยุติธรรม เขา/จะ/มี/ชีวิต/อยู่/แน่นอน

17 "ถึงกระนั้น/พี่น้อง/ร่วมชาติ/ของเจ้า/ก็/ยัง/กล่าว/ว่า ‘วิถีทาง/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ไม่/ยุติธรรม’ วิถีทาง/ของ/พวกเขา/ต่างหาก/ที่/ไม่/ยุติธรรม 18 หาก/คน/ชอบธรรม/หัน/จาก/ความ/ชอบธรรม/ไป/ทำ/ชั่ว เขา/จะ/ตาย/เพราะ/ความชั่ว 19 และ/หาก/คน/ชั่ว/หัน/จาก/ความชั่ว/ไป/ทำ/สิ่ง/ที่/ถูกต้อง/และ/ยุติธรรม เขา/จะ/มี/ชีวิต/อยู่/เนื่องด้วย/เหตุ/นั้น 20 ถึงกระนั้น/พงศ์พันธุ์/อิสราเอล/เอ๋ย เจ้า/ก็/กล่าว/ว่า ‘วิธีการ/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ไม่/ยุติธรรม’ แต่/เรา/จะ/พิพากษา/เจ้า/แต่ละคน/ตาม/แนว/การ/ประพฤติ/ของเจ้า"

21 ใน/วันที่/ห้า/เดือน/ที่สิบ/ปี/ที่/สิบสอง/ของ/การ/ตก/เป็น/เชลย ชาย/คนหนึ่ง/ซึ่ง/หนี/มา/จาก/เยรูซาเล็ม/มา/บอก/ข้าพเจ้า/ว่า "กรุง/นั้น/แตก/แล้ว!" 22 เย็น/วันก่อน/ที่/ชาย/คนนั้น/จะ/มาถึง พระหัตถ์/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/อยู่/เหนือ/ข้าพเจ้า/และ/ทรงรักษา/ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า/จึง/หาย/เป็น/ใบ้/และ/พูดได้/อีก

23 แล้ว/พระดำรัส/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/มาถึง/ข้าพเจ้า/ว่า 24 "บุตร/มนุษย์/เอ๋ย ประชาชน/ที่อาศัย/อยู่/ใน/ซาก/ปรักหักพัง/ของ/ดินแดน/อิสราเอล/กล่าว/ว่า ‘อับราฮัม/ตัว/คนเดียว/แต่ก็/ยัง/ได้/ครอบครอง/ดินแดน ส่วน/เรา/มี/หลาย/คน/ด้วยกัน/ย่อม/ได้รับ/ดินแดนนี้/เป็น/กรรมสิทธิ์/อย่าง/แน่นอน’ 25 ฉะนั้น/จง/กล่าว/กับ/พวกเขา/ว่า ‘พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ตรัส/ดังนี้/ว่า เนื่องจาก/เจ้า/กิน/เนื้อ/ซึ่ง/ยัง/มี/เลือด/ค้าง/อยู่ และ/หมาย/พึ่ง/บรรดา/รูปเคารพ/ของเจ้า และ/ทำให้/โลหิต/ตก เช่นนี้/แล้ว/ควร/หรือ/ที่/เจ้า/จะ/ได้/ครอบครอง/ดินแดน? 26 เจ้า/พึ่ง/ดาบ เจ้า/ทำ/สิ่ง/ที่/น่า/ชิงชัง และ/ย่ำยี/ภรรยา/ของ/เพื่อนบ้าน เช่นนี้/แล้ว/ควร/หรือ/ที่/เจ้า/จะ/ได้/ครอบครอง/ดินแดน?’

27 "จง/กล่าว/แก่/พวกเขา/ว่า ‘พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ตรัส/ดังนี้/ว่า เรา/มี/ชีวิต/อยู่แน่/ฉันใด บรรดา/คน/ที่/หลงเหลือ/อยู่/ตาม/ซาก/ปรักหักพัง/จะ/ตาย/ด้วย/ดาบ/ฉันนั้น ส่วน/คน/ที่/อยู่/ตาม/ท้อง/ทุ่ง เรา/จะ/มอบให้/สัตว์ป่า/เขมือบ/กิน และ/บรรดา/คน/ที่/อยู่/ตามที่/กำบัง/และ/ถ้ำ/จะ/ตาย/ด้วย/โรคระบาด 28 เรา/จะ/ทำให้/ดินแดน/นั้น/ร้างเปล่า พละกำลัง/ที่/น่า/ภาคภูมิใจ/ของ/มัน/จะ/ถึงจุดจบ และ/ภูเขา/ต่างๆ ของ/อิสราเอล/จะ/เริศร้าง/จน/ไม่มี/ใคร/เดินผ่าน 29 แล้ว/พวกเขา/จะ/รู้ว่า/เรา/คือ/พระยาห์เวห์/เมื่อ/เรา/ทำให้/ดินแดน/นั้น/เริศร้าง/ว่าง เปล่า เนื่องด้วย/สิ่ง/ที่/น่า/ชิงชัง/ทั้งปวง/ที่/พวกเขา/ได้/ทำ’

30 "ส่วนเจ้า บุตร/มนุษย์/เอ๋ย พี่น้อง/ร่วมชาติ/ของเจ้า/พูด/คุยกัน/ถึง/เจ้า/อยู่/ข้าง/กำแพง/และ/ที่/ประตู/บ้าน เขา/พูด/กัน/ว่า ‘มาเถิด มา/ฟัง/พระดำรัส/ซึ่ง/มา/จาก/องค์/พระผู้เป็นเจ้า’ 31 ประชากร/ของเรา/มา/หา/เจ้า/อย่างที่/พวกเขา/มักจะ/ทำ มา/นั่ง/อยู่/ตรงหน้า/เพื่อ/ฟังคำ/พูด/ของเจ้า แต่/ไม่เคย/นำไป/ปฏิบัติ เขา/แสดง/ความ/จงรักภักดี/ด้วย/ริมฝีปาก แต่/จิตใจ/โลภ/หวัง/ผล/กำไร/อธรรม 32 แท้จริง สำหรับ/เขา เจ้า/ก็/เป็น/แค่/คน/ที่/ร้อง/เพลงรัก/ด้วย/เสียง/ไพเราะ/และ/เล่น/ดนตรี/เก่ง/เท่านั้น เพราะ/เขา/ฟังคำ/พูด/ของเจ้า แต่/ไม่ยอม/นำไป/ปฏิบัติ

33 "เมื่อ/เหตุการณ์/ทั้งหมดนี้/เป็น/จริง ซึ่ง/จะ/เป็น/เช่นนั้น/แน่นอน เมื่อนั้น/พวกเขา/จะ/รู้ว่า/มี/ผู้เผยพระวจนะ/ใน/หมู่/พวกเขา"