Canción: Salmo de Asaph.

1 OH ✝83.1 Sal. 28.1. Is. 62.7.Dios no tengas silencio:

No calles, oh Dios, ni te estés quieto.

2 Porque ✝83.2 Sal. 2.1. Hch. 4.25.he aquí que braman tus enemigos;

Y tus aborrecedores han alzado cabeza.

3 Sobre tu pueblo han consultado astuta y secretamente,

Y han entrado en consejo ✝83.3 Sal. 27.5.contra tus escondidos.

4 Han dicho: Venid, y ✝83.4 Est. 3.6,9. Sal. 74.8. Jer. 31.36.cortémoslos de ser pueblo,

Y no haya más memoria del nombre de Israel.

5 Por esto han conspirado de corazón á una,

Contra ti han hecho liga;

6 ✝ 83.6 2 Cr. 20.1,10,11. Los pabellones de los Idumeos y de los ✝83.6 Gn. 25.18.Ismaelitas,

Moab y los ✝83.6 1 Cr. 5.10.Agarenos;

7 ✝ 83.7 Jos. 13.5. Gebal, y Ammón, y ✝83.7 1 S. 15.2.Amalec;

Los Filisteos con los habitadores de Tiro.

8 También el ✝83.8 2 R. 15.19.Assur se ha juntado con ellos:

✝ 83.8 Is. 33.2. Son por brazo á los ✝83.8 Dt. 2.9.hijos de Lot. (Selah.)

9 Hazles como ✝83.9 Jue. 7.22.a Madián;

Como ✝83.9 Jue. 4.15.a Sísara, como á Jabín en el ✝83.9 Jue. 4.7.arroyo de Cisón;

10 Que perecieron en Endor,

✝ 83.10 2 R. 9.37. Fueron hechos muladar de la tierra.

11 Pon á ellos y á sus capitanes como ✝83.11 Jue. 7.25.a Oreb y como á Zeeb;

Y como á ✝83.11 Jue. 8.5,6,12,21.Zeba y como á Zalmunna, á todos sus príncipes;

12 Que han dicho: ✝83.12 2 Cr. 20.11.Heredemos para nosotros

Las moradas de Dios.

13 ✝ 83.13 Is. 17.13. Dios mío, ponlos como á torbellinos;

✝ 83.13 Sal. 1.4 y 35.5. Como á hojarascas delante del viento.

14 Como fuego que quema el monte,

Como llama que abrasa las breñas.

15 Persíguelos así con tu tempestad,

Y asómbralos con tu torbellino.

16 ✝ 83.16 Sal. 35.4,26. Llena sus rostros de vergüenza;

Y busquen tu nombre, oh Jehová.

17 Sean afrentados y turbados para siempre;

Y sean deshonrados, y perezcan.

18 ✝ 83.18 Sal. 59.13. Y conozcan que ✝83.18 Ex. 6.3.tu nombre es JEHOVÁ;

Tú solo Altísimo sobre toda la tierra.

Kanto-psalmo de Asaf.

1 Ho Dio, ne silentu;

Ne estu senparola kaj ne restu trankvila, ho Dio!

2 Ĉar jen Viaj malamikoj ekbruis,

Kaj Viaj malamantoj levis la kapon.

3 Kontraŭ Via popolo ili sekrete konspiras,

Kaj ili konsiliĝas kontraŭ Viaj gardatoj.

4 Ili diris: Ni iru, kaj ni ekstermu ilin el inter la popoloj,

Ke oni ne plu rememoru la nomon de Izrael.

5 Ĉar ili unuanime interkonsentis,

Ili faris interligon kontraŭ Vi:

6 La tendoj de Edom kaj la Iŝmaelidoj,

Moab kaj la Hagaridoj,

7 Gebal kaj Amon kaj Amalek,

La Filiŝtoj kun la loĝantoj de Tiro;

8 Ankaŭ Asirio aliĝis al ili

Kaj fariĝis helpo al la idoj de Lot. Sela.

9 Faru al ili, kiel al Midjan,

Kiel al Sisera, kiel al Jabin ĉe la torento Kiŝon,

10 Kiuj estis ekstermitaj en En-Dor

Kaj fariĝis sterko por la tero.

11 Agu kun iliaj princoj kiel kun Oreb kaj Zeeb,

Kaj kun ĉiuj iliaj estroj kiel kun Zebaĥ kaj Calmuna,

12 Kiuj diris: Ni ekposedu la loĝejon de Dio!

13 Ho mia Dio, similigu ilin al turniĝanta polvo,

Al pajlrestaĵo antaŭ vento.

14 Kiel fajro bruligas arbaron,

Kaj kiel flamo bruldezertigas montojn,

15 Tiel pelu ilin per Via ventego,

Kaj per Via fulmotondro ilin timigu.

16 Plenigu ilian vizaĝon per malhonoro,

Por ke ili turniĝu al Via nomo, ho Eternulo.

17 Ili estu hontigitaj kaj timigitaj por ĉiam,

Ili malhonoriĝu kaj pereu.

18 Kaj ili eksciu, ke Vi, kies nomo estas ETERNULO,

Estas sola Plejaltulo super la tuta tero.