A vocação de Jonas; a sua fuga e o seu castigo
1 2Rs 14.25;Mt 12.39-41;16.4;Lc 11.29-30,32A palavra de Jeová veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo: 2 Levanta-te, vai à Jn 3.2-3;4.11grande cidade de Gn 10.11;2Rs 19.36;Is 37.37;Na 1.1;Sf 2.13Nínive Is 53.1e clama contra ela, porque Gn 18.20;Os 7.2a sua malícia subiu à minha presença. 3 Jonas, porém, levantou-se para fugir Sl 139.7,9,10da presença de Jeová, Is 23.1,6,10;Jr 10.9para Társis. Desceu a 2Cr 2.16;Ed 3.7;At 9.36,43Jope e achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem e embarcou nele para ir com eles a Társis da presença de Jeová.
4 Mas Sl 107.25-28;135.7Jeová lançou no mar um grande vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, de sorte que o navio estava em perigo de se fazer em pedaços. 5 Então, os marinheiros tiveram medo, e clamavam cada um 1Rs 18.26ao seu deus, At 27.18-19,38e alijaram ao mar a carga que estava no navio, para o aliviarem. Jonas, porém, tinha descido ao interior do navio; e, tendo-se deitado, dormia um profundo sono. 6 Chegou-se a ele o piloto e disse-lhe: Que estás fazendo, ó tu que dormes? Levanta-te, Sl 107.23clama ao teu Deus, a ver se, acaso, Jn 3.9;2Sm 12.22;Am 5.15Deus se lembrará de nós, para que não pereçamos. 7 Disseram uns aos outros: Vinde, Js 7.14-18;1Sm 10.20-21;14.41-42;At 1.23-26e deitemos sortes, para sabermos por causa de quem nos acontece este mal. Deitaram, pois, sortes, Nm 32.23;Pv 16.33e a sorte caiu sobre Jonas. 8 Então, lhe disseram: Js 7.19;1Sm 14.43Dize-nos: por causa de quem nos acontece este mal. Qual é a tua Gn 47.3;1Sm 30.13ocupação? Donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és? 9 Respondeu-lhes ele: Eu sou Gn 14.13;Êx 1.15;2.13hebreu 2Rs 17.25,28,32-33e temo a Jeová, Ed 1.2;Ne 1.4;Sl 136.26;Dn 2.18Deus do céu, Ne 9.6;Sl 95.5;146.6que fez o mar e a terra. 10 Então, os homens ficaram possuídos de grande medo e lhe disseram: Que é isso que fizeste? Pois os homens souberam que ele Jn 1.3;Jó 27.22fugia da presença de Jeová, porque lho havia dito.
11 Disseram-lhe: Que te faremos nós, para que o mar cesse de se levantar contra nós? Pois o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso. 12 Respondeu-lhes: 2Sm 24.17Levantai-me e lançai-me no mar; assim, cessará o mar de se levantar contra vós, porque eu sei que é 1Cr 21.17por minha causa que vos sobreveio esta grande tempestade. 13 Todavia, os homens se esforçavam com os remos para tornar a ganhar a terra; porém Pv 21.30não podiam, pois o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso contra eles. 14 Por isso, clamaram Jn 1.16;Sl 107.28a Jeová e disseram: Rogamos-te, Jeová, que não pereçamos por causa da vida deste homem e que não faças cair sobre nós o sangue inocente; pois tu, Sl 115.3;135.6;Dn 4.34-35Jeová, fizeste como foi do teu agrado. 15 Levantaram, pois, a Jonas e lançaram-no ao mar; e o mar Sl 65.7;93.3-4;107.29cessou da sua fúria. 16 Então, os homens temeram em extremo a Jeová; ofereceram sacrifícios 1Sm 6.2-5;Dn 4.34-37a Jeová e fizeram Sl 50.14;66.13-14votos.
Jonas no ventre do grande peixe; sua oração e seu salvamento
17 Jn 4.6Jeová preparou um grande peixe que tragasse a Jonas, e Jonas esteve no Mt 12.40ventre do peixe três dias e três noites.
Ka Oma atu a Hona i a Ihowā
1 Nā, i puta mai te kupu a Ihowā ki a Hona, tama a Amitai, i mea: 2 "Whakatika, haere ki Ninewe, ki taua pā nui, karangatia he hē mōna; kua tae ake hoki tō rātou kino ki tōku aroaro."
3 Ko Hona ia i whakatika, he rere ki Tarahihi i te aroaro o Ihowā; haere ana ia ki raro, ki Hopa, ā, ka kitea e ia tētahi kaipuke e rere ana ki Tarahihi. Ka hoatu e ia te utu mō te ekenga ki runga, kia haere atu ai ia i roto i a rātou ki Tarahihi i te aroaro o Ihowā.
4 Nā, ka tukua e Ihowā he hau nui ki te moana, ā, he nui te āwhā i te moana, nō ka kīia ka pakaru te kaipuke. 5 Nā, ka wehi ngā kaiwhakatere, ka karanga ki tōna atua, ki tōna atua; ā, ākiritia ana e rātou ngā taonga o runga o te kaipuke ki te moana kia māmā ai ki a rātou.
Ko Hona ia kua riro ki roto rawa i te kaipuke, ā, ka takoto ia, ka moe, au rawa. 6 Nā, ko te haerenga atu o te rangatira o te kaipuke, ka mea ki a ia, "He aha tāu, e te tangata e moe nā? Maranga, karanga ki tōu Atua, me kāhore te Atua e whakaaro ki a tātou, kei ngaro tātou."
7 Nā, ka mea rātou ki tōna hoa, ki tōna hoa, "Haere mai, kia makamaka rota tātou, kia mōhio ai ko wai te take o tēnei hē ki a tātou." Nā, kei te makamaka rota rātou, ā, ka tau te rota ki a Hona.
8 Kātahi rātou ka mea ki a ia, "Tēnā rā, whakaaturia ki a mātou ko wai te take o tēnei hē ki a tātou? He mahi aha tāu? I haere mai koe i hea? Ko hea tōu whenua? Nō tēhea iwi koe?"
9 Anō rā ko ia ki a rātou, "He Hiperu ahau; e wehi ana hoki ahau i a Ihowā, i te Atua o ngā rangi, nāna nei i hanga te moana me te whenua maroke."
10 Nā, nui atu te wehi i wehi ai aua tāngata, ka mea rātou ki a ia, "He aha tēnei i meatia nei e koe?" I mōhio hoki aua tāngata e rere ana ia i te aroaro o Ihowā, nāna hoki i whakaatu ki a rātou.
11 Nā, ka mea rātou ki a ia, "Me aha mātou ki a koe, kia marino ai te moana ki a tātou?" E nui haere ana hoki te ngaru o te moana.
12 Ā, ka mea ia ki a rātou, "Hāpainga ake ahau, makā ki te moana; kātahi ka marino te moana ki a koutou; e mōhio ana hoki ahau he whakaaro ki ahau i puta mai ai tēnei paroro ki a koutou."
13 Heoi, hoe tonu aua tāngata kia ū ai rātou ki uta; otiia kīhai i taea. E nui haere ana hoki te ngaru o te moana hei ārai i a rātou. 14 Kātahi aua tāngata ka karanga ki a Ihowā, ka mea, "Auē, e Ihowā, kaua rā mātou e whakangaromia hei utu mō te matenga o tēnei tangata. Kaua anō e utaina he toto harakore ki runga ki a mātou. Kua mahia nā hoki e koe, e Ihowā, tāu i pai ai." 15 Nā, hāpainga ana a Hona e rātou, makā ana ki te moana; ā, mutu ake te riri o te moana. 16 Nā, he nui te wehi i wehi ai aua tāngata i a Ihowā; patua iho e rātou he patunga tapu ki a Ihowā, puaki ana ā rātou kupu taurangi.
17 Nā, kua rite mai i a Ihowā tētahi ika nui hei horo i a Hona; ā, e toru ngā rā, e toru ngā pō o Hona i roto i te kōpū o te ika.