1 Aleluia. Quando Israel saiu do Egito, e a casa de Jacó se apartou de um povo bárbaro,2 a terra de Judá tornou-se o santuário do Senhor, e Israel seu reino.3 O mar, à vista disso, fugiu, o Jordão volveu atrás.4 Os montes saltaram como carneiros; as colinas, como cordeiros.5 Que tens, ó mar, para assim fugires? E tu, Jordão, para retrocederes para a tua fonte?6 Ó montes, por que saltastes como carneiros, e vós, colinas, como cordeiros?7 Ante a face de Deus, treme, ó terra,8 por quem o rochedo se mudou em lençol de água, e a pedra em fonte de água viva.

1 Toe Israel uit Egipte getrek het, die huis van Jakob uit 'n volk met 'n vreemde taal,2 het Juda sy heiligdom geword, Israel sy ryksgebied.3 Die see het dit gesien en gevlug; die Jordaan het agteruitgewyk.4 Die berge het rondgespring soos ramme, die heuwels soos lammers.5 Wat is dit met jou, o see, dat jy vlug? o Jordaan, dat jy agteruitwyk?6 o Berge, dat julle rondspring soos ramme? o Heuwels, soos lammers?7 Beef, aarde, voor die aangesig van die HERE, voor die aangesig van die God van Jakob,8 wat die rots verander het in 'n waterplas, die keisteen in 'n waterfontein!