1 Hino de Davi, quando estava na caverna. Oração. Minha voz lança um grande brado ao Senhor, em alta voz imploro ao Senhor.2 Ponho diante dele a minha inquietação, eu lhe exponho toda a minha angústia.3 Na hora em que meu espírito desfalece, vós conheceis o meu caminho. Na senda em que ando, ocultaram-me um laço.4 Olho para a direita e vejo: não há ninguém que cuide de mim. Não existe para mim um refúgio, ninguém que se interesse pela minha vida.5 Eu vos chamo, Senhor, vós sois meu refúgio, meu quinhão na terra dos vivos.6 Atendei ao meu clamor, porque estou numa extrema miséria. Livrai-me daqueles que me perseguem, porque são mais fortes do que eu.7 Tirai-me desta prisão, para que possa agradecer ao vosso nome. Os justos virão rodear-me, quando me tiverdes feito este benefício.
1 'n Onderwysing van Dawid, toe hy in die spelonk was. 'n Gebed.2 Hardop roep ek die HERE aan, hardop smeek ek die HERE.3 Ek stort my klagte uit voor sy aangesig; ek maak voor sy aangesig my nood bekend.4 As my gees in my versmag, dan ken U my pad. Op die pad wat ek moet gaan, het hulle 'n vangnet vir my gespan.5 Ek sien uit na regs en kyk, maar daar is niemand wat my ken nie; die toevlug is vir my verlore; niemand vra na my nie.6 Ek roep U aan, o HERE! Ek sê: U is my skuilplek, my deel in die land van die lewendes.7 Luister na my smeking, want ek is baie swak; red my van my vervolgers, want hulle is vir my te sterk. [ (Psalms 142:8) Lei my siel uit die gevangenis om u Naam te loof. Die regverdiges sal my omring as U aan my goed doen. ]