1 Vinde, manifestemos nossa alegria ao Senhor, aclamemos o Rochedo de nossa salvação;2 apresentemo-nos diante dele com louvores, e cantemos-lhe alegres cânticos,3 porque o Senhor é um Deus imenso, um rei que ultrapassa todos os deuses;4 nas suas mãos estão as profundezas da terra, e os cumes das montanhas lhe pertencem.5 Dele é o mar, ele o criou; assim como a terra firme, obra de suas mãos.6 Vinde, inclinemo-nos em adoração, de joelhos diante do Senhor que nos criou.7 Ele é nosso Deus; nós somos o povo de que ele é o pastor, as ovelhas que as suas mãos conduzem. Oxalá ouvísseis hoje a sua voz:8 Não vos torneis endurecidos como em Meribá, como no dia de Massá no deserto,9 onde vossos pais me provocaram e me tentaram, apesar de terem visto as minhas obras.10 Durante quarenta anos desgostou-me aquela geração, e eu disse: É um povo de coração desviado, que não conhece os meus desígnios.11 Por isso, jurei na minha cólera: Não hão de entrar no lugar do meu repouso.
1 Kom, laat ons jubel tot eer van die HERE, laat ons juig ter ere van die rots van ons heil!2 Laat ons sy aangesig tegemoetgaan met lof, met lofsange Hom toejuig!3 Want die HERE is 'n grote God, ja, 'n groot Koning bo al die gode.4 In wie se hand die diepste plekke van die aarde is, en die toppe van die berge is syne.5 Aan wie die see behoort wat Hy self gemaak het, en die droë land wat sy hande geformeer het.6 Kom, laat ons aanbid en neerbuk; laat ons kniel voor die HERE wat ons gemaak het.7 Want Hy is onse God, en ons is die volk van sy weide en die skape van sy hand. Ag, as julle vandag maar na sy stem wou luister!8 Verhard julle hart nie soos by M,riba, soos op die dag van Massa in die woestyn nie;9 waar julle vaders My versoek het, My beproef het, alhoewel hulle my werk gesien het.10 Veertig jaar het Ek 'n afkeer gehad van hierdie geslag en gesê: Hulle is 'n volk met 'n dwalende hart, en hulle ken my weë nie;11 sodat Ek in my toorn gesweer het: Waarlik, hulle sal in my rus nie ingaan nie!