Jeremias 44

1 הַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֣ר הָיָ֣ה אֶֽל־יִרְמְיָ֔הוּ אֶ֚ל כָּל־הַיְּהוּדִ֔ים הַיֹּשְׁבִ֖ים בְּאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם הַיֹּשְׁבִ֤ים בְּמִגְדֹּל֙ וּבְתַחְפַּנְחֵ֣ס וּבְנֹ֔ף וּבְאֶ֥רֶץ פַּתְר֖וֹס לֵאמֹֽר׃ ס 2 כֹּה־אָמַ֞ר יְהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אַתֶּ֣ם רְאִיתֶ֗ם אֵ֤ת כָּל־הָֽרָעָה֙ אֲשֶׁ֤ר הֵבֵ֨אתִי֙ עַל־יְר֣וּשָׁלִַ֔ם וְעַ֖ל כָּל־עָרֵ֣י יְהוּדָ֑ה וְהִנָּ֤ם חָרְבָּה֙ הַיּ֣וֹם הַזֶּ֔ה וְאֵ֥ין בָּהֶ֖ם יוֹשֵֽׁב׃ 3 מִפְּנֵ֣י רָעָתָ֗ם אֲשֶׁ֤ר עָשׂוּ֙ לְהַכְעִסֵ֔נִי לָלֶ֣כֶת לְקַטֵּ֔ר לַעֲבֹ֖ד לֵאלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֑ים אֲשֶׁר֙ לֹ֣א יְדָע֔וּם הֵ֖מָּה אַתֶּ֥ם וַאֲבֹתֵיכֶֽם׃ 4 וָאֶשְׁלַ֤ח אֲלֵיכֶם֙ אֶת־כָּל־עֲבָדַ֣י הַנְּבִיאִ֔ים הַשְׁכֵּ֥ים וְשָׁלֹ֖חַ לֵאמֹ֑ר אַל־נָ֣א תַעֲשׂ֗וּ אֵ֛ת דְּבַֽר־הַתֹּעֵבָ֥ה הַזֹּ֖את אֲשֶׁ֥ר שָׂנֵֽאתִי׃ 5 וְלֹ֤א שָֽׁמְעוּ֙ וְלֹא־הִטּ֣וּ אֶת־אָזְנָ֔ם לָשׁ֖וּב מֵרָֽעָתָ֑ם לְבִלְתִּ֥י קַטֵּ֖ר לֵאלֹהִ֥ים אֲחֵרִֽים׃ 6 וַתִּתַּ֤ךְ חֲמָתִי֙ וְאַפִּ֔י וַתִּבְעַר֙ בְּעָרֵ֣י יְהוּדָ֔ה וּבְחֻצ֖וֹת יְרֽוּשָׁלִָ֑ם וַתִּהְיֶ֛ינָה לְחָרְבָּ֥ה לִשְׁמָמָ֖ה כַּיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃ ס 7 וְעַתָּ֡ה כֹּֽה־אָמַ֣ר יְהוָה֩ אֱלֹהֵ֨י צְבָא֜וֹת אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל לָמָה֩ אַתֶּ֨ם עֹשִׂ֜ים רָעָ֤ה גְדוֹלָה֙ אֶל־נַפְשֹׁ֣תֵכֶ֔ם לְהַכְרִ֨ית לָכֶ֧ם אִישׁ־וְאִשָּׁ֛ה עוֹלֵ֥ל וְיוֹנֵ֖ק מִתּ֣וֹךְ יְהוּדָ֑ה לְבִלְתִּ֛י הוֹתִ֥יר לָכֶ֖ם שְׁאֵרִֽית׃ 8 לְהַכְעִסֵ֨נִי֙ בְּמַעֲשֵׂ֣י יְדֵיכֶ֔ם לְקַטֵּ֞ר לֵאלֹהִ֤ים אֲחֵרִים֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם אֲשֶׁר־אַתֶּ֥ם בָּאִ֖ים לָג֣וּר שָׁ֑ם לְמַ֨עַן֙ הַכְרִ֣ית לָכֶ֔ם וּלְמַ֤עַן הֱיֽוֹתְכֶם֙ לִקְלָלָ֣ה וּלְחֶרְפָּ֔ה בְּכֹ֖ל גּוֹיֵ֥י הָאָֽרֶץ׃ 9 הַֽשְׁכַחְתֶּם֩ אֶת־רָע֨וֹת אֲבוֹתֵיכֶ֜ם וְאֶת־רָע֣וֹת ׀ מַלְכֵ֣י יְהוּדָ֗ה וְאֵת֙ רָע֣וֹת נָשָׁ֔יו וְאֵת֙ רָעֹ֣תֵכֶ֔ם וְאֵ֖ת רָעֹ֣ת נְשֵׁיכֶ֑ם אֲשֶׁ֤ר עָשׂוּ֙ בְּאֶ֣רֶץ יְהוּדָ֔ה וּבְחֻצ֖וֹת יְרוּשָׁלִָֽם׃ 10 לֹ֣א דֻכְּא֔וּ עַ֖ד הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה וְלֹ֣א יָרְא֗וּ וְלֹֽא־הָלְכ֤וּ בְתֽוֹרָתִי֙ וּבְחֻקֹּתַ֔י אֲשֶׁר־נָתַ֥תִּי לִפְנֵיכֶ֖ם וְלִפְנֵ֥י אֲבוֹתֵיכֶֽם׃ ס 11 לָכֵ֗ן כֹּֽה־אָמַ֞ר יְהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הִנְנִ֨י שָׂ֥ם פָּנַ֛י בָּכֶ֖ם לְרָעָ֑ה וּלְהַכְרִ֖ית אֶת־כָּל־יְהוּדָֽה׃ 12 וְלָקַחְתִּ֞י אֶת־שְׁאֵרִ֣ית יְהוּדָ֗ה אֲשֶׁר־שָׂ֨מוּ פְנֵיהֶ֜ם לָב֣וֹא אֶֽרֶץ־מִצְרַיִם֮ לָג֣וּר שָׁם֒ וְתַ֨מּוּ כֹ֜ל בְּאֶ֧רֶץ מִצְרַ֣יִם יִפֹּ֗לוּ בַּחֶ֤רֶב בָּֽרָעָב֙ יִתַּ֔מּוּ מִקָּטֹן֙ וְעַד־גָּד֔וֹל בַּחֶ֥רֶב וּבָרָעָ֖ב יָמֻ֑תוּ וְהָיוּ֙ לְאָלָ֣ה לְשַׁמָּ֔ה וְלִקְלָלָ֖ה וּלְחֶרְפָּֽה׃ 13 וּפָקַדְתִּ֗י עַ֤ל הַיּֽוֹשְׁבִים֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם כַּאֲשֶׁ֥ר פָּקַ֖דְתִּי עַל־יְרֽוּשָׁלִָ֑ם בַּחֶ֥רֶב בָּרָעָ֖ב וּבַדָּֽבֶר׃ 14 וְלֹ֨א יִהְיֶ֜ה פָּלִ֤יט וְשָׂרִיד֙ לִשְׁאֵרִ֣ית יְהוּדָ֔ה הַבָּאִ֥ים לָגֽוּר־שָׁ֖ם בְּאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וְלָשׁ֣וּב ׀ אֶ֣רֶץ יְהוּדָ֗ה אֲשֶׁר־הֵ֜מָּה מְנַשְּׂאִ֤ים אֶת־נַפְשָׁם֙ לָשׁוּב֙ לָשֶׁ֣בֶת שָׁ֔ם כִּ֥י לֹֽא־יָשׁ֖וּבוּ כִּ֥י אִם־פְּלֵטִֽים׃ ס 15 וַיַּעֲנ֣וּ אֶֽת־יִרְמְיָ֗הוּ כָּל־הָאֲנָשִׁ֤ים הַיֹּֽדְעִים֙ כִּֽי־מְקַטְּר֤וֹת נְשֵׁיהֶם֙ לֵאלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים וְכָל־הַנָּשִׁ֥ים הָעֹמְד֖וֹת קָהָ֣ל גָּד֑וֹל וְכָל־הָעָ֛ם הַיֹּשְׁבִ֥ים בְּאֶֽרֶץ־מִצְרַ֖יִם בְּפַתְר֥וֹס לֵאמֹֽר׃ 16 הַדָּבָ֛ר אֲשֶׁר־דִּבַּ֥רְתָּ אֵלֵ֖ינוּ בְּשֵׁ֣ם יְהוָ֑ה אֵינֶ֥נּוּ שֹׁמְעִ֖ים אֵלֶֽיךָ׃ 17 כִּ֩י עָשֹׂ֨ה נַעֲשֶׂ֜ה אֶֽת־כָּל־הַדָּבָ֣ר ׀ אֲשֶׁר־יָצָ֣א מִפִּ֗ינוּ לְקַטֵּ֞ר לִמְלֶ֣כֶת הַשָּׁמַיִם֮ וְהַסֵּֽיךְ־לָ֣הּ נְסָכִים֒ כַּאֲשֶׁ֨ר עָשִׂ֜ינוּ אֲנַ֤חְנוּ וַאֲבֹתֵ֨ינוּ֙ מְלָכֵ֣ינוּ וְשָׂרֵ֔ינוּ בְּעָרֵ֣י יְהוּדָ֔ה וּבְחֻצ֖וֹת יְרוּשָׁלִָ֑ם וַנִּֽשְׂבַּֽע־לֶ֨חֶם֙ וַנִּֽהְיֶ֣ה טוֹבִ֔ים וְרָעָ֖ה לֹ֥א רָאִֽינוּ׃ 18 וּמִן־אָ֡ז חָדַ֜לְנוּ לְקַטֵּ֨ר לִמְלֶ֧כֶת הַשָּׁמַ֛יִם וְהַסֵּֽךְ־לָ֥הּ נְסָכִ֖ים חָסַ֣רְנוּ כֹ֑ל וּבַחֶ֥רֶב וּבָרָעָ֖ב תָּֽמְנוּ׃ 19 וְכִֽי־אֲנַ֤חְנוּ מְקַטְּרִים֙ לִמְלֶ֣כֶת הַשָּׁמַ֔יִם וּלְהַסֵּ֥ךְ לָ֖הּ נְסָכִ֑ים הֲמִֽבַּלְעֲדֵ֣י אֲנָשֵׁ֗ינוּ עָשִׂ֨ינוּ לָ֤הּ כַּוָּנִים֙ לְהַ֣עֲצִבָ֔ה וְהַסֵּ֥ךְ לָ֖הּ נְסָכִֽים׃ פ 20 וַיֹּ֥אמֶר יִרְמְיָ֖הוּ אֶל־כָּל־הָעָ֑ם עַל־הַגְּבָרִ֤ים וְעַל־הַנָּשִׁים֙ וְעַל־כָּל־הָעָ֔ם הָעֹנִ֥ים אֹת֛וֹ דָּבָ֖ר לֵאמֹֽר׃ 21 הֲל֣וֹא אֶת־הַקִּטֵּ֗ר אֲשֶׁ֨ר קִטַּרְתֶּ֜ם בְּעָרֵ֤י יְהוּדָה֙ וּבְחֻצ֣וֹת יְרוּשָׁלִַ֔ם אַתֶּ֧ם וַאֲבֽוֹתֵיכֶ֛ם מַלְכֵיכֶ֥ם וְשָׂרֵיכֶ֖ם וְעַ֣ם הָאָ֑רֶץ אֹתָם֙ זָכַ֣ר יְהוָ֔ה וַֽתַּעֲלֶ֖ה עַל־לִבּֽוֹ׃ 22 וְלֹֽא־יוּכַל֩ יְהוָ֨ה ע֜וֹד לָשֵׂ֗את מִפְּנֵי֙ רֹ֣עַ מַעַלְלֵיכֶ֔ם מִפְּנֵ֥י הַתּוֹעֵבֹ֖ת אֲשֶׁ֣ר עֲשִׂיתֶ֑ם וַתְּהִ֣י אַ֠רְצְכֶם לְחָרְבָּ֨ה וּלְשַׁמָּ֧ה וְלִקְלָלָ֛ה מֵאֵ֥ין יוֹשֵׁ֖ב כְּהַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃ 23 מִפְּנֵי֩ אֲשֶׁ֨ר קִטַּרְתֶּ֜ם וַאֲשֶׁ֧ר חֲטָאתֶ֣ם לַיהוָ֗ה וְלֹ֤א שְׁמַעְתֶּם֙ בְּק֣וֹל יְהוָ֔ה וּבְתֹרָת֧וֹ וּבְחֻקֹּתָ֛יו וּבְעֵדְוֺתָ֖יו לֹ֣א הֲלַכְתֶּ֑ם עַל־כֵּ֞ן קָרָ֥את אֶתְכֶ֛ם הָרָעָ֥ה הַזֹּ֖את כַּיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃ ס 24 וַיֹּ֤אמֶר יִרְמְיָ֨הוּ֙ אֶל־כָּל־הָעָ֔ם וְאֶ֖ל כָּל־הַנָּשִׁ֑ים שִׁמְעוּ֙ דְּבַר־יְהוָ֔ה כָּל־יְהוּדָ֕ה אֲשֶׁ֖ר בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃ ס 25 כֹּֽה־אָמַ֣ר יְהוָֽה־צְבָאוֹת֩ אֱלֹהֵ֨י יִשְׂרָאֵ֜ל לֵאמֹ֗ר אַתֶּ֨ם וּנְשֵׁיכֶ֜ם וַתְּדַבֵּ֣רְנָה בְּפִיכֶם֮ וּבִידֵיכֶ֣ם מִלֵּאתֶ֣ם ׀ לֵאמֹר֒ עָשֹׂ֨ה נַעֲשֶׂ֜ה אֶת־נְדָרֵ֗ינוּ אֲשֶׁ֤ר נָדַ֨רְנוּ֙ לְקַטֵּר֙ לִמְלֶ֣כֶת הַשָּׁמַ֔יִם וּלְהַסֵּ֥ךְ לָ֖הּ נְסָכִ֑ים הָקֵ֤ים תָּקִ֨ימְנָה֙ אֶת־נִדְרֵיכֶ֔ם וְעָשֹׂ֥ה תַעֲשֶׂ֖ינָה אֶת־נִדְרֵיכֶֽם׃ פ 26 לָכֵן֙ שִׁמְע֣וּ דְבַר־יְהוָ֔ה כָּל־יְהוּדָ֕ה הַיֹּשְׁבִ֖ים בְּאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם הִנְנִ֨י נִשְׁבַּ֜עְתִּי בִּשְׁמִ֤י הַגָּדוֹל֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה אִם־יִהְיֶה֩ ע֨וֹד שְׁמִ֜י נִקְרָ֣א ׀ בְּפִ֣י ׀ כָּל־אִ֣ישׁ יְהוּדָ֗ה אֹמֵ֛ר חַי־אֲדֹנָ֥י יְהוִ֖ה בְּכָל־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃ 27 הִנְנִ֨י שֹׁקֵ֧ד עֲלֵיהֶ֛ם לְרָעָ֖ה וְלֹ֣א לְטוֹבָ֑ה וְתַמּוּ֩ כָל־אִ֨ישׁ יְהוּדָ֜ה אֲשֶׁ֧ר בְּאֶֽרֶץ־מִצְרַ֛יִם בַּחֶ֥רֶב וּבָרָעָ֖ב עַד־כְּלוֹתָֽם׃ 28 וּפְלִיטֵ֨י חֶ֜רֶב יְשֻׁב֨וּן מִן־אֶ֧רֶץ מִצְרַ֛יִם אֶ֥רֶץ יְהוּדָ֖ה מְתֵ֣י מִסְפָּ֑ר וְֽיָדְע֞וּ כָּל־שְׁאֵרִ֣ית יְהוּדָ֗ה הַבָּאִ֤ים לְאֶֽרֶץ־מִצְרַ֨יִם֙ לָג֣וּר שָׁ֔ם דְּבַר־מִ֥י יָק֖וּם מִמֶּ֥נִּי וּמֵהֶֽם׃ 29 וְזֹאת־לָכֶ֤ם הָאוֹת֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה כִּֽי־פֹקֵ֥ד אֲנִ֛י עֲלֵיכֶ֖ם בַּמָּק֣וֹם הַזֶּ֑ה לְמַ֨עַן֙ תֵּֽדְע֔וּ כִּי֩ ק֨וֹם יָק֧וּמוּ דְבָרַ֛י עֲלֵיכֶ֖ם לְרָעָֽה׃ ס 30 כֹּ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִנְנִ֣י נֹ֠תֵן אֶת־פַּרְעֹ֨ה חָפְרַ֤ע מֶֽלֶךְ־מִצְרַ֨יִם֙ בְּיַ֣ד אֹֽיְבָ֔יו וּבְיַ֖ד מְבַקְשֵׁ֣י נַפְשׁ֑וֹ כַּאֲשֶׁ֨ר נָתַ֜תִּי אֶת־צִדְקִיָּ֣הוּ מֶֽלֶךְ־יְהוּדָ֗ה בְּיַ֨ד נְבוּכַדְרֶאצַּ֧ר מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֛ל אֹיְב֖וֹ וּמְבַקֵּ֥שׁ נַפְשֽׁוֹ׃ ס

အဲ​ဂု​တ္တု​ရှိ​ယု​ဒ​တို့​အ​တွက်​ဗျာ​ဒိတ်

1 အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်၊ မိ​ဂ​ဒေါ​လ​မြို့၊ တာ​ပ​နက်​မြို့၊ နော​ဖ​မြို့၊ ပါ​သ​ရု​အ​ရပ်၌​နေ​သော ယု​ဒ​လူ​အ​ပေါင်း​တို့​ကို ရည်​မှတ်၍ ယေ​ရ​မိ​သို့ ရောက်​လာ​သော နှုတ်​က​ပတ်​တော်​အား​ဖြင့်၊ 2 ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး၏​ဘု​ရား​သ​ခင်၊ ကောင်း​ကင်​ဗိုလ်​ခြေ​အ​ရှင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့ အ​စ​ရှိ​သော ယု​ဒ​မြို့​ရွာ အ​ရပ်​ရပ်​တို့​အ​ပေါ်​သို့ ငါ​ရောက်​စေ​သော​ဘေး​ဒဏ်​ကို သင်​တို့​သည် မြင်​ကြ​ပြီ။ 3 ကြည့်​ရှု​ကြ​လော့။ ယ​နေ့​မှာ ထို​မြို့​ရွာ​တို့​သည်၊ နေ​သော​သူ​မ​ရှိ၊ လူ​ဆိတ်​ညံ​သော​အ​ရပ် ဖြစ်​ကြ၏။ အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ အ​ရင်​နေ​သော​သူ​တို့​သည် ကိုယ်​တိုင်​မ​သိ၊ ဘိုး​ဘေး​တို့​မ​သိ၊ အ​ခြား​တစ်​ပါး​သော ဘု​ရား​တို့​အား နံ့​သာ​ပေါင်း​ကို​မီး​ရှို့၍ ဝတ်​ပြု​သ​ဖြင့်၊ ငါ၏​အ​မျက်​တော်​ကို နှိုး​ဆော်​ခြင်း​ငှာ ပြု​ကြ​သော​ဒု​စ​ရိုက်​ကြောင့် ဤ​အ​မှု​ရောက်​သ​တည်း။ 4 ငါ၏​ကျွန် ပ​ရော​ဖက်​အ​ပေါင်း​တို့​ကို ငါ​သည် စော​စော​ထ၍ သင်​တို့​ရှိ​ရာ​သို့ အ​ထပ်​ထပ်​စေ​လွှတ်​လျက်၊ ငါ​မုန်း​သော​အ​မှု၊ ဤ​စက်​ဆုပ်​ရွံ​ရှာ​ဖွယ်​သော​အ​မှု​ကို မ​ပြု​ပါ​နှင့်​ဟု​ပြော​သော်​လည်း၊ 5 သူ​တို့​သည် အ​ခြား​တစ်​ပါး​သော ဘု​ရား​အား နံ့​သာ​ပေါင်း​ကို​မီး​မ​ရှို့၊ ဒု​စ​ရိုက်​ကို​ရှောင်​မည်​အ​ကြောင်း နား​ထောင်​ခြင်း​ကို မ​ပြု၊ မ​နာ​မ​ယူ​ဘဲ နေ​ကြ၏။ 6 ထို​ကြောင့်၊ ငါ၏​အ​မျက်​အ​ရှိန်​ကို ငါ​သွန်း​လောင်း၍၊ ယု​ဒ​မြို့​များ ယေ​ရု​ရှ​လင်​လမ်း​များ​တို့၌ အ​မျက်​မီး​ရှို့​သ​ဖြင့်၊ သူ​တို့​သည် ယ​နေ့၌ ဖြစ်​သ​ကဲ့​သို့ သုတ်​သင်​ပယ်​ရှင်း​ရာ​အ​ရပ် ဖြစ်​ကြ​၏။

7,8 ယ​ခု​မှာ ဣ​သ​ရေ​လ​မျိုး၏​ဘု​ရား​သ​ခင်၊ ကောင်း​ကင်​ဗိုလ်​ခြေ​အ​ရှင် ဘု​ရား​သ​ခင်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ သင်​တို့​သည် ကိုယ်​ကို​ကိုယ် ပယ်​ဖြတ်​လို​သော​ငှာ​လည်း​ကောင်း၊ မြေ​ကြီး​ပေါ်​မှာ လူ​အ​မျိုး​မျိုး​တို့​တွင် ကဲ့​ရဲ့​ကျိန်​ဆဲ​ရာ ဖြစ်​လို​သော​ငှာ​လည်း​ကောင်း၊ သွား၍​နေ​သော အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်၌ အ​ခြား​တစ်​ပါး​သော ဘု​ရား​တို့​အား နံ့​သာ​ပေါင်း​ကို မီး​ရှို့​လျက်၊ ကိုယ်​တိုင်​ပြု​သော​အ​မှု​နှင့် ငါ၏​အ​မျက်​ကို​နှိုး​ဆော်​သ​ဖြင့်၊ သင်​တို့​တွင် တစ်​ယောက်​မျှ မ​ကြွင်း၊ ယု​ဒ​အ​မျိုး ယောက်ျား​မိန်း​မ၊ သူ​ငယ်​နို့​စို့​က​လေး​အ​ပေါင်း​တို့​ကို ပယ်​ဖြတ်​မည်​အ​ကြောင်း၊ ကြီး​စွာ​သော ဒု​စ​ရိုက်​ကို ကိုယ်​စိတ်​ဝိ​ညာဉ်​တစ်​ဖက်၌ အ​ဘယ်​ကြောင့် ပြု​ကြ​သ​နည်း။ 9 ယု​ဒ​ပြည်၌​လည်း​ကောင်း၊ ယေ​ရု​ရှ​လင်​လမ်း​တို့၌​လည်း​ကောင်း၊ သင်​တို့​ဘိုး​ဘေး​များ ပြု​သော​ဒု​စ​ရိုက်၊ ယု​ဒ​ရှင်​ဘု​ရင်​များ ပြု​သော​ဒု​စ​ရိုက်၊ မိ​ဖု​ရား​များ​ပြု​သော​ဒု​စ​ရိုက်၊ သင်​တို့​ကိုယ်​တိုင် ပြု​သော​ဒု​စ​ရိုက်၊ သင်​တို့​မ​ယား​များ ပြု​သော​ဒု​စ​ရိုက်​တို့​ကို မေ့​လျော့​ကြ​ပြီ​လော့။ 10 ယ​နေ့​တိုင်​အောင် သူ​တို့​သည် နှိမ့်​ချ​သော​စိတ်​မ​ရှိ၊ ကြောက်​ရွံ့​သော​စိတ်​မ​ရှိ၊ ငါ၏​တ​ရား​လမ်း​သို့ မ​လိုက်၊ သင်​တို့​မှ​စ၍ သင်​တို့​ဘိုး​ဘေး​တို့​ရှေ့​မှာ ငါ​ထား​သော ပ​ညတ်​များ​ကို မ​စောင့်​ရှောက်​ကြ။ 11 သို့​ဖြစ်၍၊ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး၏​ဘု​ရား​သ​ခင်၊ ကောင်း​ကင်​ဗိုလ်​ခြေ​အ​ရှင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ သင်​တို့​ကို​အ​ပြစ်​ပြု၍ ယု​ဒ​အ​မျိုး​သား​အ​ပေါင်း​တို့​ကို ပယ်​ဖြတ်​ခြင်း​ငှာ ငါ​သည်​မျက်​နှာ​ထား​မည်။ 12 အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​သို့​သွား၍ တည်း​ခို​ခြင်း​ငှာ မျက်​နှာ​ပြု​သော ယု​ဒ​အ​မျိုး​သား​အ​ကျန်​အ​ကြွင်း​တို့​ကို ငါ​သည်​ယူ၍၊ သူ​တို့​သည် ထို​ပြည်၌ သေ​ကြေ​ပျက်​စီး​ကြ​လိမ့်​မည်။ ဓား​ဘေး၊ မွတ်​သိပ်​ခြင်း​ဘေး​ဖြင့် ပျက်​စီး​ခြင်း​သို့​လည်း​ကောင်း၊ အ​ငယ်​ဆုံး​သော​သူ​မှ​စ၍ အ​ကြီး​ဆုံး​သော သူ​တိုင်​အောင် ဓား​ဘေး၊ မွတ်​သိပ်​ခြင်း​ဘေး​ဖြင့် သေ​ကြေ​ပျက်​စီး​ခြင်း​သို့​လည်း​ကောင်း ရောက်၍၊ ဆဲ​ရေး​ခြင်း၊ အံ့​ဩ​ခြင်း၊ ကျိန်​ခြင်း၊ ကဲ့​ရဲ့​ခြင်း​ကို​ခံ​ဖို့​ရာ ဖြစ်​ကြ​လိမ့်​မည်။ 13 ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့​သား​တို့​ကို ဓား​ဘေး၊ မွတ်​သိပ်​ခြင်း​ဘေး၊ ကာ​လ​နာ​ဘေး​တို့​ဖြင့် ငါ​သည်​ဒဏ်​ပေး​သည်​နည်း​တူ၊ အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်၌​နေ​သော သူ​တို့​ကို ငါ​သည်​ဒဏ်​ပေး​သ​ဖြင့်၊ 14 အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​သို့​သွား၍ တည်း​ခို​သော ယု​ဒ​အ​မျိုး​သား​အ​ကျန်​အ​ကြွင်း​တို့​သည် ယု​ဒ​ပြည်​သို့ ပြန်၍​နေ​ချင်​သော်​လည်း၊ တစ်​ယောက်​မျှ ဘေး​နှင့်​မ​လွတ်​ရ၊ တစ်​ယောက်​မျှ မ​ကျန်​ကြွင်း​ရ​ကြ။ ဘေး​လွတ်​သော​သူ​သာ​လျှင် ပြန်​ရ​ကြ​လိမ့်​ဟု မိန့်​တော်​မူ၏။

15 ထို​အ​ခါ မိ​မိ​မ​ယား​တို့​သည် အ​ခြား​တစ်​ပါး​သော​ဘု​ရား​အား နံ့​သာ​ပေါင်း​နှင့် မီး​ရှို့​ကြောင်း​ကို သိ​သော​လူ​များ၊ အ​နား၌​ရပ်​နေ​သော မိန်း​မ​များ၊ ကြီး​စွာ​သော အ​လုံး​အ​ရင်း​တည်း​ဟူ​သော၊ အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည် ပါ​သ​ရု​အ​ရပ်၌​နေ​သော​သူ​အ​ပေါင်း​တို့​သည် ယေ​ရ​မိ​ကို ပြန်​ပြော​ကြ​သည်​ကား၊ 16 သင်​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​နာ​မ​တော်​ကို အ​မှီ​ပြု၍၊ ငါ​တို့​အား ဟော​ပြော​သော​စ​ကား​ကို ငါ​တို့​သည်​နား​မ​ထောင်။ 17 ငါ​တို့​မှ​စ၍ ငါ​တို့​ဘိုး​ဘေး၊ ရှင်​ဘု​ရင်၊ မှူး​မတ်​တို့​သည် ယု​ဒ​မြို့​များ၊ ယေ​ရု​ရှ​လင်​လမ်း​များ၌ ပြု​ဖူး​သ​ကဲ့​သို့၊ ကောင်း​ကင်​မိ​ဖု​ရား​အ​ဖို့ နံ့​သာ​ပေါင်း​ကို​မီး​ရှို့၍၊ သွန်း​လောင်း​ရာ​ပူ​ဇော်​သ​ကာ​ကို ပြု​ခြင်း​ငှာ၊ ကိုယ်​အ​လို​အ​လျောက် စီ​ရင်​သည်​အ​တိုင်း ဆက်​ဆက်​ပြု​မည်။ အ​ထက်​က ဝ​စွာ​စား​ရ​ကြ၏။ ဘေး​နှင့်​လွတ်၍ ချမ်း​သာ​စွာ​နေ​ရ​ကြ၏။ 18 ကောင်း​ကင်​မိ​ဖု​ရား​အ​ဖို့ နံ့​သာ​ပေါင်း​ကို မီး​မ​ရှို့၊ သွန်း​လောင်း​ရာ ပူ​ဇော်​သ​ကာ​ကို​မ​ပြု​ဘဲ နေ​ပြန်​သော​အ​ခါ၊ အ​လွန်​ဆင်း​ရဲ​ခြင်း၊ ဓား​ဘေး၊ မွတ်​သိပ်​ခြင်း​ဘေး​ဖြင့် ပျက်​စီး​ခြင်း​သို့ ရောက်​ကြ​ပြီ။ 19 ကောင်း​ကင်​မိ​ဖု​ရား​အ​ဖို့ နံ့​သာ​ပေါင်း​ကို​မီး​ရှို့၍၊ သွန်း​လောင်း​ရာ ပူ​ဇော်​သ​ကာ​ကို ပြု​သော​အ​ခါ၊ ငါ​တို့၏ ယောက်ျား​မ​ပါ​ဘဲ မုန့်​ပြား​တို့​ကို​လုပ်၍၊ သွန်း​လောင်း​ရာ ပူ​ဇော်​သ​ကာ​ပြု​လျက် ကိုး​ကွယ်​သ​လော​ဟု ပြန်​ပြော​ကြ၏။

20 ထို​သို့​ပြန်​ပြော​သော ယောက်ျား​မိန်း​မ​အ​ပေါင်း​တို့​အား ယေ​ရ​မိ​ပြန်​ပြော​သည်​ကား၊ 21 သင်​တို့​မှ​စ၍ သင်​တို့​ဘိုး​ဘေး၊ ရှင်​ဘု​ရင်၊ မှူး​မတ်၊ ပြည်​သူ​ပြည်​သား​တို့​သည် ယု​ဒ​မြို့​များ၊ ယေ​ရု​ရှ​လင်​လမ်း​များ၌ မီး​ရှို့​သော​နံ့​သာ​ပေါင်း​ကို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် မ​အောက်​မေ့၊ နှ​လုံး​မ​သွင်း​ဘဲ နေ​တော်​မူ​သ​လော။ 22 သင်​တို့​ပြု​သော​ဒု​စ​ရိုက်၊ စက်​ဆုပ်​ရွံ​ရှာ​ဖွယ်​သော​အ​မှု​တို့​ကို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် သည်း​ခံ​တော်​မ​မူ​နိုင်​သော​ကြောင့်၊ သင်​တို့​ပြည်​သည်၊ ယ​နေ့ ဖြစ်​သည်​အ​တိုင်း၊ နေ​သော​သူ​မ​ရှိ၊ လူ​ဆိတ်​ညံ​ရာ၊ အံ့​ဩ​ဖွယ်​ရာ၊ ကျိန်​ဆဲ​ရာ ဖြစ်​လေ​ပြီ​တ​ကား။ 23 သင်​တို့​သည် နံ့​သာ​အ​ပေါင်း​ကို​မီး​ရှို့၍ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို ပြစ်​မှား​သော​ကြောင့်​လည်း​ကောင်း၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​အ​မိန့်​တော်​ကို နား​မ​ထောင်၊ ထုံး​ဖွဲ့​ချက်၊ သက်​သေ​ခံ​ချက် ပ​ညတ်​တ​ရား​တော်​လမ်း​သို့ မ​လိုက်​သော​ကြောင့်​လည်း​ကောင်း၊ ဤ​ဘေး​သည် ယ​နေ့၌​ရှိ​သည်​အ​တိုင်း၊ သင်​တို့၌ ရောက်​လေ​ပြီ​တ​ကား​ဟု ပြော​ဆို၏။

24 တစ်​ဖန် မိန်း​မ​အ​ပေါင်း​တို့​နှင့် လူ​ခပ်​သိမ်း​တို့​အား ယေ​ရ​မိ​ဟော​ပြော​သည်​ကား၊ အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်၌​ရှိ​သော ယု​ဒ​လူ​အ​ပေါင်း​တို့၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​အ​မိန့်​တော်​ကို နား​ထောင်​ကြ​လော့။ 25 ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး၏ ဘု​ရား​သ​ခင်၊ ကောင်း​ကင်​ဗိုလ်​ခြေ​အ​ရှင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ သင်​တို့​နှင့် သင်​တို့​မ​ယား​တို့​က၊ ငါ​တို့​သည် ကောင်း​ကင်​မိ​ဖု​ရား​အ​ဖို့ နံ့​သာ​ပေါင်း​ကို​မီး​ရှို့၍ သွန်း​လောင်း​ရာ ပူ​ဇော်​သ​ကာ​ပြု​ခြင်း​ငှာ၊ သ​စ္စာ​က​တိ​ထား​သည်​နှင့်​အ​ညီ ဆက်​ဆက်​ပြု​မည်​ဟု နှုတ်​နှင့်​ပြော၍ လက်​နှင့် ပြု​သည်​အ​တိုင်း၊ သင်​တို့​သည် ကိုယ်​ထား​သော သ​စ္စာ​က​တိ​ကို ဆက်​ဆက်​စောင့်၍၊ သ​စ္စာ​က​တိ​ထား​သည်​အ​တိုင်း ပြု​ကြ​လိမ့်​မည်။ 26 သို့​ဖြစ်၍ အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်၌​နေ​သော ယု​ဒ​လူ​အ​ပေါင်း​တို့၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​အ​မိန့်​တော်​ကို နား​ထောင်​ကြ​လော့။ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ အ​ရှင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား အ​သက်​ရှင်​တော်​မူ​သည်​ဟူ၍ အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​တစ်​လျှောက်​လုံး​တွင်၊ ယု​ဒ​လူ​တစ်​ယောက်​မျှ ငါ၏​နာ​မ​ကို​မ​မြွက်​မ​ဆို​ရ​မည်​အ​ကြောင်း၊ ငါ​သည် ကိုယ်​မ​ဟာ​နာ​မ​ကို တိုင်​တည်၍ ကျိန်​ဆို၏။ 27 သူ​တို့​ကို ကျေး​ဇူး​ပြု​ခြင်း​ငှာ မ​ဟုတ်၊ အ​ပြစ်​ပြု​ခြင်း​ငှာ ငါ​စောင့်​သည်​ဖြစ်၍၊ အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်၌​ရှိ​သော ယု​ဒ​လူ​အ​ပေါင်း​တို့​သည် ဆုံး​ရှုံး​ခြင်း​သို့ မ​ရောက်​မီ​တိုင်​အောင် ဓား​ဘေး၊ မွတ်​သိပ်​ခြင်း​ဘေး​နှင့် ပျက်​စီး​ကြ​လိမ့်​မည်။ 28 သို့​ရာ​တွင်၊ ဓား​ဘေး​နှင့်​လွတ်၍၊ အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​မှ ယု​ဒ​ပြည်​သို့ ပြန်​ရ​သော​သူ​တို့​သည် နည်း​ကြ​လိမ့်​မည်။ ငါ့​စ​ကား​တည်​မည်၊ သူ​တို့​စ​ကား​တည်​မည်​ကို၊ အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်၌ တည်း​ခို​ခြင်း​ငှာ​သွား​သော ယု​ဒ​လူ အ​ကျန်​အ​ကြွင်း​တို့​သည် သိ​ကြ​လိမ့်​မည်။ 29 ဤ​အ​ရပ်၌ သင်​တို့​ကို​ငါ​ဆုံး​မ၍၊ သင်​တို့၌ အ​ပြစ်​ရောက်​စေ​ခြင်း​ငှာ ငါ့​စ​ကား​သည် ဆက်​ဆက်​တည်​လိမ့်​မည်​ဟု သင်​တို့ သိ​မည်​အ​ကြောင်း၊ ငါ​ပေး​သော​နိ​မိတ်​လ​က္ခ​ဏာ​ဟူ​မူ​ကား၊ 30 ယု​ဒ​ရှင်​ဘု​ရင်​ဇေ​ဒ​ကိ​မင်း အ​သက်၏​ရန်​သူ​တည်း​ဟူ​သော ဗာ​ဗု​လုန်​ရှင်​ဘု​ရင် နေ​ဗု​ခဒ်​နေ​ဇာ​မင်း၏​လက်​သို့ ဇေ​ဒ​ကိ​မင်း​ကို ငါ​အပ်​သည်​နည်း​တူ၊ အဲ​ဂု​တ္တု​ရှင်​ဘု​ရင် ဖာ​ရော​ဟော​ဖ​ရာ​အ​သက်​ကို ရှာ​သော ရန်​သူ​လက်​သို့ ထို​မင်း​ကို​ငါ​အပ်​သည်​ဟု ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ၏။*၄​ရာ၊၂၅:၁-၇။