Salmos 21

Louvor pela vitória

Ao mestre de canto. Salmo de Davi

1 O rei se alegra em tua força,

Senhor;

e na tua salvação

grandemente se regozija.

2 Cumpriste-lhe o desejo

do seu coração,

e não negaste as súplicas

dos seus lábios. (Selá.)

3 Pois vais ao seu encontro

com as bênçãos de bondade;

pões na sua cabeça

uma coroa de ouro fino.

4 Vida te pediu, e lha deste,

mesmo longura de dias

para sempre e eternamente.

5 Grande é a sua glória

pela tua salvação;

glória e majestade

puseste sobre ele.

6 Pois o abençoaste para sempre;

tu o enches de gozo

com a tua face.

7 Porque o rei confia

no Senhor,

e pela misericórdia do Altíssimo

nunca vacilará.

8 A tua mão alcançará

todos os teus inimigos,

a tua mão direita alcançará

aqueles que te odeiam.

9 Tu os farás como um forno de fogo

no tempo da tua ira;

o Senhor os devorará

na sua indignação,

e o fogo os consumirá.

10 Seu fruto destruirás da terra,

e a sua semente dentre

os filhos dos homens.

11 Porque intentaram o mal contra ti;

maquinaram um ardil,

mas não prevalecerão.

12 Assim que tu lhes farás

voltar as costas;

e com tuas flechas postas nas cordas

lhes apontarás ao rosto.

13 Exalta-te, Senhor, na tua força!

Então cantaremos

e louvaremos o teu poder.

Ο βασιλιάς μπορεί να ελπίζει στον Κύριο

1 Στον πρωτοψάλτη· ψαλμός του Δαβίδ.

2 Κύριε, για τη δύναμή σου χαίρεται ο βασιλιάς·

κι η νικηφόρα σου βοήθεια

τον γεμίζει ευφροσύνη.

3 Ό,τι η καρδιά του πόθησε, του το ’δωσες·

και δεν αρνήθηκες

ό,τι τα χείλη του ζητήσαν.

(Διάψαλμα)

4 Έτσι ευλογίες του ’δωσες καλόδεχτες,

μαλαματένιο στο κεφάλι του έβαλες στέμμα.

5 Ζωή σού ζήτησε και του ’δωσες,

μακροβιότητα αιώνια και παντοτινή.

6 Μεγάλωσε τη δόξα του η βοήθειά σου·

του ’δωσες λάμψη και μεγαλοσύνη.

7 Εσύ του δίνεις ευλογίες παντοτινές·

κι η παρουσία σου χαρά τον πλημμυρίζει.

8 Ελπίζει ο βασιλιάς στον Κύριο·

και με του Ύψιστου τη χάρη θα ’ναι ασφαλής.

9 Θα βρει το χέρι σου όλους τους εχθρούς σου,

το δεξί χέρι σου θα βρει

αυτούς που σε μισούν.

10 Σαν το καμίνι της φωτιάς θα αισθάνονται την τιμωρία σου

–στης παρουσίας σου, Κύριε, τον καιρό–

με την οργή σου θα τους εξοντώσεις

και θα τους καταφάει η φωτιά.

11 Θα εξαφανίσεις απ’ τη γη τα τέκνα τους,

τους απογόνους τους από την οικουμένη.

12 Γιατί κακές προθέσεις είχαν εναντίον σου·

σκέφτηκαν πονηριές μα ξαστοχήσαν.

13 Σ’ άτακτη θα τραπούν φυγή,

όταν με τη χορδή του τόξου σου

τους σκοπεύσεις κατά πρόσωπο.

14 Κύριε, δείξε την ανωτερότητά σου με τη δύναμή σου!

Θα τραγουδάμε και θα μεγαλύνουμε τα κατορθώματά σου!