Salmos 41

A oração do enfermo

Ao mestre de canto. Salmo de Davi

1 Bem-aventurado é aquele que atende ao pobre;

o Senhor o livrará

no dia do mal.

2 O Senhor o livrará,

e o conservará em vida;

será abençoado na terra,

e tu não o entregarás

à vontade de seus inimigos.

3 O Senhor o sustentará no leito da enfermidade;

tu o restaurarás

da sua cama

de doença.

4 Dizia eu: Senhor, tem piedade de mim;

sara a minha alma,

porque pequei

contra ti.

5 Os meus inimigos falam mal de mim, dizendo:

Quando morrerá ele,

e perecerá o

seu nome?

6 E, se algum deles vem me ver, fala coisas vãs;

no seu coração amontoa a maldade;

saindo para fora,

é disso que fala.

7 Todos os que me odeiam murmuram

à uma contra mim;

contra mim

imaginam o mal,

dizendo:

8 Uma doença má se lhe tem apegado;

e agora que está deitado,

não se levantará mais.

9 Até o meu próprio amigo íntimo,

em quem eu tanto confiava,

que comia do meu pão,

levantou contra mim

o seu calcanhar.

10 Porém tu, Senhor, tem piedade de mim,

e levanta-me,

para que

eu lhes dê

o pago.

11 Por isto conheço eu que tu me favoreces:

que o meu inimigo

não triunfa

de mim.

12 Quanto a mim,

tu me sustentas na minha sinceridade,

e me puseste diante da tua face

para sempre.

13 Bendito seja o

Senhor Deus

de Israel de século em século.

Amém e Amém.

Προσευχή ενός καταδιωγμένου

1 Στον πρωτοψάλτη· ψαλμός του Δαβίδ.

2 Μακάριος όποιος νοιάζεται τον αδύναμο·

θα τον λυτρώσει ο Κύριος

στης δυστυχίας τη μέρα.

3 Τον προστατεύει ο Κύριος, του δίνει τη ζωή

και θα τον πουν στη γη ευτυχισμένο·

κι ούτε θα παραδώσει

τη ζωή του στους εχθρούς του.

4 Ο Κύριος τον βοηθά να σηκωθεί

απ’ της αρρώστιας του το στρώμα·

σ’ όλες του τις ασθένειες τον ανακουφίζει.

5 Εγώ είπα: «Δώσ’ μου, Κύριε, το έλεός σου·

γιάτρεψε την ψυχή μου

γιατί σ’ εσένα αμάρτησα».

6 Οι εχθροί μου εναντίον μου

λόγια λαλούν κακόβουλα:

«Αχ, πότε να πεθάνει

και τ’ όνομά του να χαθεί!»

7 Κι αν έρθει κάποιος να με δει,

μου λέει ανοησίες·

μαζεύει στην καρδιά του θέματα για κακογλωσσιά,

φεύγει από μένα και τα διαλαλεί στους δρόμους.

8 Ανάμεσά τους ψιθυρίζουν εναντίον μου

όλοι που με μισούνε·

για μένα σκέφτονται το χειρότερο:

9 «Αγιάτρευτο κακό τον βρήκε.

Τώρα, μια και τον έριξε η αρρώστια,

δε θα μπορέσει πια να σηκωθεί».

10 Κι ο φίλος μου ακόμα ο ακριβός,

που τον εμπιστευόμουν

και τρώγαμε ψωμί μαζί,

μου γύρισε την πλάτη και με κλώτσησε.

11 Εσύ όμως, Κύριε, δωσ’ μου το έλεός σου,

κάνε να σηκωθώ,

κι εγώ θα τους το ξεπληρώσω.

12 Έτσι θα καταλάβω πως έχω την αγάπη σου:

Όταν δε θα καυχιέται

ο εχθρός σε βάρος μου.

13 Αλλά για την ακεραιότητά μου εσύ με στήριξες,

μπροστά στην παρουσία σου

με στέριωσες αιώνια.

14 Ευλογημένος να ’ναι ο Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ,

από πάντα και για παντοτινά!

Αμήν, αμήν.