Salmos 45

O Ungido de Deus e sua esposa

Ao mestre de canto, segundo a melodia "Os lírios". Dos filhos de Corá. Salmo didático. Cântico de amor

1 O meu coração ferve com palavras boas,

falo do que tenho feito no tocante ao Rei.

A minha língua é a pena

de um destro

escritor.

2 Tu és mais formoso do que os filhos dos homens;

a graça

se derramou em teus lábios;

por isso Deus

te abençoou

para sempre.

3 Cinge a tua espada à coxa, ó valente,

com a tua glória

e a tua

majestade.

4 E neste teu esplendor cavalga prosperamente,

por causa da verdade,

da mansidão e da justiça;

e a tua

destra te ensinará

coisas terríveis.

5 As tuas flechas são agudas

no coração dos inimigos do rei,

e por elas

os povos caíram debaixo

de ti.

6 O teu trono, ó Deus, é eterno e perpétuo;

o cetro do teu

reino é um cetro

de equidade.

7 Tu amas a justiça e odeias a impiedade;

por isso Deus,

o teu Deus,

te ungiu com óleo

de alegria mais do

que a teus companheiros.

8 Todas as tuas vestes cheiram a mirra

e aloés e cássia,

desde os palácios

de marfim de

onde te alegram.

9 As filhas dos reis estavam

entre as tuas ilustres mulheres;

à tua direita

estava a rainha ornada

de finíssimo ouro de Ofir.

10 Ouve, filha, e olha, e inclina os teus ouvidos;

esquece-te do teu povo

e da casa

do teu pai.

11 Então o rei se afeiçoará da tua formosura,

pois ele

é teu Senhor;

adora-o.

12 E a filha de Tiro estará ali com presentes;

os ricos

do povo

suplicarão o teu favor.

13 A filha do rei é toda ilustre lá dentro;

o seu vestido

é entretecido

de ouro.

14 Levá-la-ão ao rei

com vestidos bordados;

as virgens

que a

acompanham a trarão

a ti.

15 Com alegria e regozijo as trarão;

elas entrarão

no palácio do rei.

16 Em lugar de teus pais estarão teus filhos;

deles farás príncipes

sobre toda a

terra.

17 Farei lembrado o teu nome

de geração em geração;

por isso os

povos te louvarão

eternamente.

Ποίημα για το γάμο του βασιλιά

1 Στον πρωτοψάλτη, όπως το «Σοσανίμ» (τα Κρίνα)· για τη συγγένεια του Κορέ· Μασχίλ· τραγούδι της αγάπης.

2 Μ’ εμπνέουν οι χαρμόσυνες στιγμές,

στο βασιλιά θα πω τα ποιήματά μου·

η γλώσσα μου ωραία θα μιλήσει

σαν πέννα γραμματέα έμπειρου.

3 Είσαι ο ωραιότερος απ’ όλους,

χαριτωμένα λόγια βγαίνουν από το στόμα σου,

για τούτο και σ’ ευλόγησε για πάντα ο Θεός.

4 Ζώσε στη μέση το σπαθί σου, δυνατέ,

μεγαλόπρεπε κι ένδοξε!

5 Δώσε τις μάχες σου λαμπρός,

θριάμβευε για την αλήθεια

και για το δίκιο του αδυνάτου·

οι πράξεις σου τρόμο θα προκαλούν.

6 Τα βέλη σου τα αιχμηρά

την καρδιά των εχθρών του βασιλιά θα διαπερνούνε,

λαοί κάτω από σε θα πέφτουνε.

7 Ο θρόνος σου είναι θρόνος του Θεού*Ο θρόνος... Θεού. Άλλη απόδοση: Ο θρόνος σου ω Θεέ ή Ο θεϊκός σου θρόνος.

αιώνιος και παντοτινός·

σκήπτρο χρηστής διοίκησης

το σκήπτρο το βασιλικό σου.

8 Δικαιοσύνη αγάπησες

και μίσησες την αδικία·

γι’ αυτό σε διάλεξε ο Θεός,

ο Θεός σου,

σ’ εσένα έδωσε χαρά πιότερη απ’ τους συντρόφους σου.

9 Σμύρνας, κασίας κι αλόης άρωμα

είναι στη φορεσιά σου·

στα φιλντισένια ανάκτορά σου

άρπας σε τέρπουν οι χορδές.

10 Βασιλοκόρες είναι η συνοδεία σου·

στέκει η βασίλισσα*η βασίλισσα. Πιθανώς εννοείται η βασιλομήτωρ. στα δεξιά σου

με τα χρυσάφια στολισμένη της Οφείρ.

11 Άκουσε, κόρη μου, και δες,

δώσε την προσοχή σου·

ξέχασε το λαό σου και το σπίτι του πατέρα σου.

12 Ο βασιλιάς επιθυμεί την ομορφιά σου·

ο κύριός σου είν’ αυτός,

προσκύνησε μπροστά του.

13 Της Τύρου οι κόρες με δώρα μπροστά σου θα ’ρθουν,

οι πλούσιοι του λαού θα σε παινέψουν.

14 Όλο μεγαλοπρέπεια η βασιλοκόρη

στα διαμερίσματά της μέσα

με χρυσοΰφαντη τη φορεσιά.

15 Πολύχρωμα ντυμένη θα οδηγηθεί στο βασιλιά·

θα την ακολουθούν παρθένες·

η συνοδεία της σ’ εσένα θα οδηγηθεί.

16 Με αλαλαγμούς και με χαρές

μπαίνουν μέσα στου βασιλιά τ’ ανάκτορα.

17 Τη θέση των προγόνων σου

οι γιοι σου θα την πάρουν,

άρχοντες θα ’ναι μες στη χώρα ολόκληρη.

18 Θα μνημονεύουν τ’ όνομά σου

από γενιά σ’ άλλη γενιά·

γι’ αυτό οι λαοί θα σ’ εξυμνούν

παντοτινά κι αιώνια.