Salmos 72

O rei justo e o seu reino perpétuo

Salmo de Salomão

1 Ó Deus, dá ao rei os teus juízos,

e a tua justiça

ao filho do rei.

2 Ele julgará ao teu povo com justiça,

e aos teus pobres

com juízo.

3 Os montes trarão paz ao povo,

e os outeiros,

justiça.

4 Julgará os aflitos do povo,

salvará os filhos do necessitado,

e quebrantará o

opressor.

5 Temer-te-ão enquanto durarem o sol

e a lua,

de geração

em geração.

6 Ele descerá como chuva sobre a erva ceifada,

como os chuveiros

que umedecem a terra.

7 Nos seus dias florescerá o justo,

e abundância

de paz haverá

enquanto durar a lua.

8 Dominará de mar a mar,

e desde o rio

até às extremidades da terra.

9 Aqueles que habitam no deserto se inclinarão ante ele,

e os seus

inimigos lamberão o pó.

10 Os reis de Társis e das ilhas trarão presentes;

os reis de Sabá

e de Seba

oferecerão dons.

11 E todos os reis se prostrarão perante ele;

todas as nações

o servirão.

12 Porque ele livrará ao necessitado quando clamar,

como também ao aflito

e ao que

não tem quem o ajude.

13 Compadecer-se-á do pobre e do aflito,

e salvará

as almas

dos necessitados.

14 Libertará as suas almas do engano e da violência,

e precioso será o seu sangue

aos olhos dele.

15 E viverá, e se lhe dará do ouro de Sabá;

e continuamente se fará por ele oração;

e todos

os dias o

bendirão.

16 Haverá um punhado de trigo na terra sobre as cabeças dos montes;

o seu fruto

se moverá

como o Líbano,

e os

da cidade

florescerão como

a erva

da terra.

17 O seu nome permanecerá eternamente;

o seu nome se irá propagando

de pais a filhos enquanto o sol durar,

e os homens

serão abençoados nele;

todas as

nações lhe chamarão

bem-aventurado.

18 Bendito seja o Senhor Deus,

o Deus de Israel,

que só ele faz maravilhas.

19 E bendito seja para sempre o seu nome glorioso;

e encha-se toda a terra

da sua

glória.

Amém e Amém.

20 Aqui acabam as orações de Davi,

filho de Jessé.

Προσευχή για να ευλογήσει ο Θεός το βασιλιά

1 Για το Σολομώντα.

Κύριε, την ευθυκρισία σου

δώσε στο βασιλιά·

και τη δικαιοσύνη σου

σ’ αυτόν, που ’ναι κι ο νόμιμος διάδοχος.

2 Ώστε να κυβερνήσει το λαό σου

αμερόληπτα·

και ν’ αποδώσει δικαιοσύνη στους φτωχούς σου.

3 Τα βουνά ας φέρνουνε ειρήνη

στο λαό·

και δίκαιη κρίση οι λόφοι.

4 Του λαού ας κρίνει δίκαια τους φτωχούς,

ο βασιλιάς,

τους γιους ας βοηθάει των αδυνάτων·

σκόνη ας κάνει τους καταπιεστές τους.

5 Ας ζήσει ο βασιλιάς όσο ο ήλιος

κι όσο η σελήνη σ’ όλες τις γενιές.

6 Θα πέσει στα χωράφια σαν δροσιά

σαν τη βροχή όπου τη γη

ποτίζει.

7 Στις μέρες του θα προοδεύει

ο δίκαιος

και πολλή θα ’ναι ειρήνη,

ως τότε που η σελήνη δε θα υπάρχει πια.

8 Και θα κυριαρχήσει

από τη μια ως την άλλη

θάλασσα,*Ενν. η Μεσόγειος Θάλασσα και η Νεκρά Θάλασσα (βλ. Ζαχ 9:10).

κι από τον ποταμό

ως τα πέρατα της γης.

9 Μπροστά του θα προσπέσουνε

οι νομάδες της ερήμου·

χώμα θα γλείψουν

οι αντίπαλοί του.

10 Οι βασιλιάδες της Θαρσείς

και των χωρών των μακρινών

δώρα θα φέρουν·

θα δώσουν φόρο υποτέλειας

οι βασιλιάδες της Σαβά και της Σεβά.

11 Και θα τον προσκυνήσουν

όλοι οι βασιλιάδες·

όλοι οι λαοί αυτόν

θα υπηρετούν.

12 Αυτός θα ελευθερώσει το φτωχό,

που εκλιπαρεί βοήθεια·

και τον αδύνατο,

που βοηθό δεν έχει.

13 Σπλαχνίζεται φτωχούς και αδυνάτους

και τη ζωή των φτωχών σώζει.

14 Από την καταπίεση

κι από την αδικία

θα εξαγοράσει τις ζωές τους·

το αίμα τους

θα ’ναι στα μάτια του πολύτιμο.

15 Θα ζήσει και θα του δοθεί

απ’ το χρυσάφι της Σαβά,

και θα προσεύχονται γι’ αυτόν

παντοτινά·

όλες τις μέρες θα τον ευλογούν.

16 Και θα υπάρχει αφθονία σταριού στη χώρα,

ίσαμε τις βουνοκορφές,

και σαν τα δάση του Λιβάνου θα κυματίζουνε

τα στάχυα·

και θα ευδοκιμούν οι πόλεις

όμοια με το χορτάρι το άφθονο της γης.

17 Αιώνια ας μείνει τ’ όνομά του

όσο υπάρχει ήλιος,

κι η φήμη του ας ακτινοβολεί.

Ένας στον άλλο ας εύχεται

την ευλογία που έλαβε κι εκείνος·

αυτόν ας μακαρίζουν

όλοι οι λαοί.

18 Ας είναι ευλογημένος

Κύριος, ο Θεός,

του Ισραήλ ο Θεός·

που μόνο εκείνος πράττει

έργα αξιοθαύμαστα.

19 Ευλογημένο το ένδοξό του όνομα

αιώνια,

κι ας είναι όλη η γη

γεμάτη από τη δόξα του,

αμήν και αμήν·

20 Τέλος των προσευχών του Δαβίδ,

γιου του Ιεσσαί.