Salmos 94

Súplica pela justiça de Deus

1 Ó Senhor Deus, a quem a vingança pertence, ó Deus,

a quem a vingança pertence, mostra-te resplandecente.

2 Exalta-te, tu,

que és juiz da terra;

dá a paga aos soberbos.

3 Até quando os ímpios, Senhor,

até quando os ímpios saltarão de prazer?

4 Até quando proferirão,

e falarão coisas duras,

e se gloriarão todos os

que praticam a iniquidade?

5 Reduzem a pedaços o teu povo, ó Senhor,

e afligem a tua herança.

6 Matam a viúva e o estrangeiro,

e ao órfão tiram a vida.

7 Contudo dizem:

O Senhor não o verá;

nem para isso atenderá o Deus de Jacó.

8 Atendei,

ó brutais dentre o povo;

e vós, loucos,

quando sereis sábios?

9 Aquele que fez

o ouvido não ouvirá?

E o que formou o olho,

não verá?

10 Aquele que repreende

os gentios não castigará?

E o

que ensina

ao homem o conhecimento, não saberá?

11 O Senhor conhece

os pensamentos do homem,

que são vaidade.

12 Bem-aventurado é o homem a quem tu castigas,

ó Senhor,

e a quem ensinas a tua lei;

13 Para lhe dares descanso

dos dias maus,

até que se abra

a cova para o ímpio.

14 Pois o Senhor

não rejeitará o seu povo,

nem desamparará

a sua herança.

15 Mas o juízo voltará

à retidão,

e segui-lo-ão todos

os retos de coração.

16 Quem será

por mim contra os malfeitores?

Quem se porá

por mim contra os

que praticam a iniquidade?

17 Se o Senhor não tivera ido em meu auxílio,

a minha alma quase

que teria ficado no silêncio.

18 Quando eu disse:

O meu pé vacila;

a tua benignidade, Senhor, me susteve.

19 Na multidão

dos meus pensamentos dentro de mim,

as tuas consolações recrearam

a minha alma.

20 Porventura o trono

de iniquidade te acompanha,

o qual forja

o mal por uma lei?

21 Eles se ajuntam contra

a alma do justo,

e condenam o sangue inocente.

22 Mas o Senhor é

a minha defesa;

e o meu Deus é

a rocha do meu refúgio.

23 E trará sobre eles

a sua própria iniquidade;

e os destruirá

na sua própria malícia;

o Senhor nosso Deus os destruirá.

Ο Θεός ανταποδίδει την αδικία

1 Κύριε, Θεέ ανταποδόσεων,

ανταποδόσεων Θεέ, εμφανίσου.

2 Ορθώσου εσύ, κριτή της γης,

του αλαζόνα το έργο ανταπόδωσε.

3 Ως πότε, Κύριε, οι ασεβείς,

ως πότε οι ασεβείς θα θριαμβεύουν;

4 Ως πότε θα μιλούν με θράσος, θα φλυαρούν;

ως πότε θα καυχιούνται

όλοι της ανομίας οι δράστες;

5 Τσακίζουν, Κύριε, το λαό σου,

καταπιέζουνε εκείνους που σου ανήκουν.

6 Χήρες και ξένους εξοντώνουν,

και τα ορφανά δολοφονούν.

7 Λένε: «Δε βλέπει ο Κύριος·

τίποτα δεν καταλαβαίνει ο Θεός του Ιακώβ».

8 Οι αλόγιστοι μες στο λαό εννοήστε,

κι εσείς ανόητοι, πότε θα βρείτε σύνεση;

9 Αυτός που την ακοή δίνει,

μπορεί να μην ακούει;

ή αυτός, που τα μάτια έφτιαξε,

γίνεται να μη βλέπει;

10 Αυτός, που τους ειδωλολάτρες διαπαιδαγωγεί,

γίνεται να μην τιμωρεί;

εκείνος που τον άνθρωπο διδάσκει,

πώς θα ’ταν δυνατό να μη γνωρίζει;

11 Ο Κύριος γνωρίζει τις σκέψεις του ανθρώπου,

ξέρει πόσο είναι μηδαμινές.

12 Μακάριος είν’ ο άνθρωπος,

που τον διορθώνεις, Κύριε,

και τον διδάσκεις με το νόμο σου!

13 Έτσι του δίνεις ανακούφιση

στης συμφοράς τις μέρες,

ωσότου ανοίξει ο τάφος του ασεβή.

14 Δεν αποδιώχνει ο Κύριος

το λαό του,

και δεν εγκαταλείπει τους δικούς του.

15 Γιατί σύμφωνα με το δίκαιο

θα βγαίνουν οι αποφάσεις,

κι αυτό θ’ ακολουθούν όλοι οι έντιμοι.

(Διάψαλμα)

16 Ποιος θα μου συμπαρασταθεί

ενάντια στους κακούς;

και ποιος θα με υπερασπιστεί

ενάντια στης ανομίας τους δράστες;

17 Αν δεν μου ’δινες,

Κύριε, βοήθεια,

ακόμη λίγο κι η ψυχή μου θα ’ταν

μες στου θανάτου τη σιωπή.

18 Την ώρα που έλεγα:

«Κλονίστηκαν τα βήματά μου»,

το έλεός σου, Κύριε, με στήριζε.

19 Όταν πολύ ήταν το άγχος μέσα μου,

οι παρηγόριες σου απαλαίναν την ψυχή μου.

20 Γίνεται να ’χουν σύμμαχο εσένα

οι διεφθαρμένοι δικαστές;

μπορούν να προκαλούν τη δυστυχία,

ενάντια στο νόμο σου;

21 Ορμούν αυτοί ενάντια

στου δικαίου τη ζωή

και τον αθώο σε θάνατο καταδικάζουν.

22 Αλλά εσύ έγινες, Κύριε,

προστασία μου·

κι εσύ, Θεέ μου, φρούριο καταφυγής μου.

23 Θα τους ανταποδώσεις την ανομία τους·

για την κακία τους

θα τους εξαφανίσεις·

εσύ θα τους εξαφανίσεις, Κύριε, Θεέ μας!