Salmos 95

Chamado para louvar a Deus

1 Vinde, cantemos ao Senhor;

jubilemos

à rocha

da nossa salvação.

2 Apresentemo-nos ante

a sua face com louvores,

e celebremo-lo com salmos.

3 Porque

o Senhor é Deus grande,

e Rei grande

sobre todos os deuses.

4 Nas suas mãos estão

as profundezas da terra,

e as alturas

dos montes são suas.

5 Seu é o mar,

e ele o fez,

e as suas mãos formaram a terra seca.

6 Ó, vinde, adoremos e prostremo-nos;

ajoelhemos diante

do Senhor

que nos criou.

7 Porque ele é o nosso Deus,

e nós povo do seu pasto

e ovelhas da sua mão.

Se hoje ouvirdes a sua voz,

8 Não endureçais os vossos corações,

assim como

na provocação e como

no dia da tentação no deserto;

9 Quando vossos

pais me tentaram,

me provaram,

e viram

a minha obra.

10 Quarenta anos estive desgostado

com esta geração,

e disse:

É um povo

que erra de coração,

e não tem conhecido

os meus caminhos.

11 A quem jurei na minha ira

que não entrarão no meu repouso.

Ας παρουσιαστούμε μπροστά στον Κύριο

1 Ελάτε,

ας δοξολογήσουμε τον Κύριο!

Ας αλαλάξουμε στης σωτηρίας μας το βράχο!

2 Μ’ ευχαριστία ας παρουσιαστούμε μπρος του,

ας αλαλάξουμε σ’ εκείνον με ψαλμούς!

3 Γιατ’ είναι μέγας ο Θεός, ο Κύριος·

και βασιλιάς υπέρτατος πάνω απ’ όλους τους θεούς.

4 Στην εξουσία του είναι της γης τα θέμελα

και των βουνών οι κορυφές δικές του·

5 δική του η θάλασσα·

αυτός την έκανε,

και την ξηρά τα χέρια του την πλάσαν.

6 Ελάτε,

ας προσπέσουμε κι ας κλίνουμε

τα γόνατα σ’ αυτόν!

Ας γονατίσουμε μπροστά στον Κύριο

το δημιουργό μας!

7 Γιατί αυτός είν’ ο Θεός μας,

κι εμείς της έγνοιας του λαός,

τα πρόβατα που τα οδηγεί το χέρι του.

Σήμερα δώστε προσοχή, ακούστε τη φωνή του:

8 «Μην κλείσετε με πείσμα την καρδιά σας»

–λέει ο Κύριος–

«όπως οι πρόγονοί σας στη Μεριβά,

όπως τη μέρα της Μασσά στην έρημο,

9 όταν με προκαλέσανε οι πρόγονοί σας,

με δοκιμάσαν κι είδανε τα έργα μου.

10 Σαράντα χρόνια αντιπαθούσα

εκείνη τη γενιά·

κι είπα: Αυτοί είναι λαός

με φρόνημα ασταθές·

και δε γνωρίσανε το θέλημά μου.

11 Έτσι, μες στην οργή μου ορκίστηκα:

Στη χώρα δε θα μπούνε που τους έδωσα

για ν’ αναπαυτούν».