1 'n Onderwysing van Dawid, toe hy in die spelonk was. 'n Gebed.2 Hardop roep ek die HERE aan, hardop smeek ek die HERE.3 Ek stort my klagte uit voor sy aangesig; ek maak voor sy aangesig my nood bekend.4 As my gees in my versmag, dan ken U my pad. Op die pad wat ek moet gaan, het hulle 'n vangnet vir my gespan.5 Ek sien uit na regs en kyk, maar daar is niemand wat my ken nie; die toevlug is vir my verlore; niemand vra na my nie.6 Ek roep U aan, o HERE! Ek sê: U is my skuilplek, my deel in die land van die lewendes.7 Luister na my smeking, want ek is baie swak; red my van my vervolgers, want hulle is vir my te sterk. [ (Psalms 142:8) Lei my siel uit die gevangenis om u Naam te loof. Die regverdiges sal my omring as U aan my goed doen. ]

1 En læresalme av David, da han var i hulen, en bønn.2 Med min røst roper jeg til Herren, med min røst beder jeg inderlig til Herren.3 Jeg utøser min sorg for hans åsyn, jeg gir min nød til kjenne for hans åsyn.4 Når min ånd vansmekter i mig, kjenner dog du min sti; på den vei jeg skal vandre, har de lagt skjulte snarer for mig.5 Sku til min høire side og se! Det er ikke nogen som kjennes ved mig; all tilflukt er borte for mig, det er ikke nogen som spør efter min sjel.6 Jeg roper til dig, Herre! Jeg sier: Du er min tilflukt, min del i de levendes land.7 Gi akt på mitt klagerop, for jeg er blitt såre elendig! Fri mig fra mine forfølgere, for de er mig for sterke!8 Før min sjel ut av fengslet, så jeg kan love ditt navn! De rettferdige skal samle sig omkring mig, når du gjør vel imot mig.