1 Crônicas 21

Telling van die volk. Pes in Israel.

1 TOE het Satan teen Israel opgetree en Dawid aangehits om Israel te tel.

2 En Dawid het aan Joab en die owerstes van die volk gesê: Gaan tel Israel van Berséba tot Dan, en bring vir my berig, dat ek hulle getal kan weet.

3 En Joab sê: Mag die Here by sy volk honderd maal meer byvoeg as wat hulle is; hulle is tog almal, my heer koning, my heer se dienaars. Waarom verlang my heer dit? Waarom moet Israel skuldig word?

4 Maar die woord van die koning het die oorhand gehad oor Joab, en Joab het uitgetrek en die hele Israel deurgetrek en in Jerusalem aangekom.

5 En Joab het die getal van die volkstelling aan Dawid gegee; en die hele Israel was elfhonderdduisend man wat die swaard uittrek, en Juda vierhonderd-en-sewentigduisend man wat die swaard uittrek.

6 Maar Levi en Benjamin het hy nie onder hulle getel nie, want die woord van die koning was vir Joab 'n gruwel.

7 En hierdie saak was verkeerd in die oë van God; daarom het Hy Israel swaar getref.

8 Toe sê Dawid tot God: Ek het swaar gesondig, dat ek hierdie ding gedoen het; maar vergeef tog nou die skuld van u kneg, want ek het my baie besondig.

9 En die Here het met Gad, die siener van Dawid, gespreek en gesê:

10 Gaan heen en spreek met Dawid en sê: So spreek die Here: Drie dinge lê Ek jou voor; kies vir jou een daaruit, dat Ek dit aan jou kan doen.

11 Toe kom Gad by Dawid en sê vir hom: So spreek die Here: Kies vir jou

12 òf drie jaar lank hongersnood, òf om drie maande lank om te kom vanweë jou teëstanders deurdat die swaard van jou vyande jou inhaal, òf drie dae lank die swaard van die Here, naamlik pes in die land deurdat die engel van die Here verderf aanrig in die hele grondgebied van Israel; oorweeg dan nou watter antwoord ek my Sender moet bring.

13 Daarop sê Dawid vir Gad: Ek is baie benoud; laat my tog in die hand van die Here val, want sy barmhartighede is baie groot, maar laat my in die hand van mense nie val nie.

14 En die Here het 'n pes onder Israel beskik, en van Israel het daar sewentigduisend man geval.

15 En God het 'n engel na Jerusalem gestuur om dit te verwoes; en terwyl hy dit verwoes, het die Here dit gesien, en dit het Hom berou oor die onheil, en Hy het aan die engel wat die verwoesting moes aanrig, gesê: Genoeg, trek nou jou hand terug! En die engel van die Here het by die dorsvloer van Ornan, die Jebusiet, gestaan.

16 Toe Dawid sy oë opslaan, sien hy die engel van die Here staan tussen die aarde en die hemel met sy ontblote swaard in sy hand oor Jerusalem uitgestrek. Daarop val Dawid en die oudstes, met rouklere bedek, op hulle aangesig.

17 En Dawid sê tot God: Is dit nie ék wat beveel het om die volk te tel nie? Ja, dit is ek wat gesondig en baie verkeerd gehandel het; maar hierdie skape, wat het hulle gedoen? Here, my God, laat u hand tog teen my en my familie wees, maar nie as 'n plaag teen u volk nie.

18 Daarop gee die engel van die Here bevel aan Gad om aan Dawid te sê dat Dawid moet opgaan om vir die Here 'n altaar op te rig op die dorsvloer van Ornan, die Jebusiet.

19 En Dawid het opgegaan volgens die woord van Gad wat hy in die Naam van die Here gespreek het.

20 Toe Ornan hom omdraai, sien hy die engel; en sy vier seuns wat by hom was, het hulle weggesteek; Ornan het naamlik koring gedors.

21 Toe Dawid by Ornan kom, het Ornan opgekyk en Dawid gesien, en hy het van die dorsvloer uitgegaan en hom voor Dawid met sy aangesig na die aarde gebuig.

22 Daarop sê Dawid vir Ornan: Gee aan my die plek van die dorsvloer, dat ek daarop vir die Here 'n altaar kan bou; gee dit aan my vir die volle geld, sodat die plaag van die volk afgewend kan word.

23 Maar Ornan sê vir Dawid: Neem dit vir u, en laat my heer die koning doen wat goed is in sy oë; kyk, ek gee die beeste as brandoffers en die sleë as hout en die koring as 'n spysoffer; ek gee dit alles.

24 Maar koning Dawid het vir Ornan gesê: Nee, maar ek wil dit verseker koop vir die volle geld; want ek wil nie wat aan jou behoort, vir die Here neem, dat ek verniet 'n brandoffer sou bring nie.

25 En Dawid het vir die plek seshonderd sikkels goud in gewig aan Ornan gegee.

26 En Dawid het daar vir die Here 'n altaar gebou en brandoffers en dankoffers gebring. Onderwyl hy die Here aanroep, het Hy hom met vuur uit die hemel op die brandofferaltaar geantwoord.

27 En die Here het die engel beveel om sy swaard weer in die skede te steek.

28 In dié tyd, toe Dawid sien dat die Here hom geantwoord het op die dorsvloer van Ornan, die Jebusiet, het hy daar geoffer;

29 want die tabernakel van die Here wat Moses in die woestyn gemaak het, en die brandofferaltaar was in dié tyd op die hoogte in Gíbeon.

30 En Dawid het nie daarvoor durf verskyn om God te soek nie, want hy was verskrik vanweë die swaard van die engel van die Here.

Davi numera o povo, e Deus castiga-o

1 *2Sm 24.1-25Então, se levantou Satanás contra Israel e incitou a Davi a fazer resenha de Israel. 2 Disse Davi a Joabe e aos príncipes do povo: *1Cr 27.23-24Ide e contai a Israel desde Berseba até Dã; e trazei-me a conta, para que eu saiba o número. 3 Respondeu Joabe: *Dt 1.11Multiplique Jeová o seu povo cem vezes mais do que ele é; porém, ó rei, meu senhor, não são todos eles servos do meu senhor? Por que requer isso o meu senhor? Por que será ele ocasião de culpa a Israel? 4 Todavia, a palavra do rei prevaleceu contra Joabe. Pelo que partiu Joabe, e passou por todo o Israel, e voltou para Jerusalém. 5 Joabe deu a Davi a soma da resenha do povo. *2Sm 24.9Era todo o Israel um milhão e cem mil homens que usavam de espada; e Judá era quatrocentos e setenta mil homens que usavam de espada. 6 Mas entre eles não contou Joabe a *1Cr 27.24Levi nem a Benjamim, porque a palavra do rei era abominável a Joabe. 7 Isso desagradou a Deus, que feriu a Israel. 8 Então, disse Davi a Deus: Cometi um grande pecado em fazer isso; *2Sm 12.13porém, agora, digna-te perdoar a iniquidade do teu servo, porque procedi mui loucamente.

9 Falou Jeová a *1Cr 29.29;2Sm 24.11Gade, *1Sm 9.9vidente de Davi: 10 Vai e fala a Davi: Assim diz Jeová: Três coisas te proponho: Escolhe uma, para que eu ta faça. 11 Veio Gade a Davi e disse: Assim diz Jeová: Escolhe o que quiseres: 12 *2Sm 24.13ou três anos de fome; ou seres por três meses consumido diante dos teus adversários, enquanto a espada dos teus inimigos te alcança; ou senão a espada de Jeová por três dias, a saber, a peste na terra, e o anjo de Jeová fazendo estragos em todos os termos de Israel. Considera, agora, que resposta hei de dar a quem me enviou. 13 Respondeu Davi a Gade: Acho-me em grande aperto; caia eu nas mãos de Jeová (*Sl 51.1;130.4,7porque mui grandes são as suas misericórdias); e não caia nas mãos dos homens. 14 *1Cr 27.24Mandou Jeová a peste a Israel; e morreram de Israel setenta mil homens. 15 Enviou Deus um anjo a Jerusalém para a destruir; estando o anjo prestes a destruir, olhou Jeová, e *Êx 32.14;1Sm 15.11;Jn 3.10arrependeu-se do mal, e disse ao anjo destruidor: Basta; cesse já a tua mão. O anjo de Jeová estava junto à eira de Ornã, jebuseu. 16 Levantando Davi os olhos, viu ao anjo de Jeová que estava entre a terra e o céu, tendo uma espada desembainhada na mão estendida sobre Jerusalém. Então, Davi e os anciãos, *1Rs 21.27cobertos de cilício, se prostraram com o rosto em terra. 17 Disse Davi a Deus: Não sou eu quem mandou contar o povo? Sou eu o que pequei e procedi malissamente; *2Sm 7.8;Sl 74.1mas estas ovelhas, que fizeram? Seja Jeová, meu Deus, a tua mão contra mim e contra a casa de meu pai, porém não seja contra o teu povo para castigá-lo com peste.

Davi levanta um altar a Jeová na eira de Ornã

18 *2Cr 3.1Então, o anjo de Jeová ordenou a Gade que dissesse a Davi para subir e levantar um altar a Jeová, na eira de Ornã, jebuseu. 19 Subiu Davi conforme a palavra que Gade falou em nome de Jeová. 20 Virando-se Ornã, viu ao anjo; e esconderam-se seus quatro filhos que estavam com ele. Ora, Ornã estava debulhando trigo. 21 Quando Davi se vinha chegando a Ornã, este olhou e o viu e, saindo da eira, prostrou-se perante ele com o rosto em terra. 22 Então Davi disse a Ornã: Dá-me o lugar desta eira, para eu edificar um altar a Jeová (pelo seu valor mo darás), a fim de que cesse a praga de cima do povo. 23 Respondeu Ornã a Davi: Toma-o, e faça o rei, meu senhor, o que for do seu agrado. Eis que te dou os bois para holocaustos, os instrumentos de trilhar para lenha e o trigo para a oferta de cereais; dou tudo. 24 Disse o rei Davi a Ornã: Não; antes, pelo seu valor, quero comprá-lo, porque não tomarei o que é teu para Jeová, nem oferecerei um holocausto que não me custou nada. 25 *2Sm 24.24Davi deu a Ornã pelo lugar o peso de seiscentos siclos de ouro. 26 Edificou ali um altar a Jeová, ofereceu holocaustos e ofertas pacíficas e invocou a Jeová, *Lv 9.24;Jz 6.21que lhe respondeu do céu, mandando fogo sobre o altar do holocausto. 27 Jeová deu ordem ao anjo, que tornou a meter a sua espada na bainha.

28 Nesse tempo, vendo Davi que Jeová lhe tinha respondido na eira de Ornã, jebuseu, ofereceu ali sacrifícios. 29 *1Cr 16.39;1Rs 3.4Pois o tabernáculo de Jeová, que Moisés tinha feito no deserto, e o altar do holocausto estavam, naquele tempo, no alto em Gibeão. 30 Mas Davi não podia ir perante ele para indagar de Deus, porque estava atemorizado por causa da espada do anjo de Jeová.