Jó 23

As Job maar geweet het waar om God te vind, sou hy wel voor Hom sy onskuld kon bewys.

1 MAAR Job het geantwoord en gesê:

2 Nog altyd geld my geklaag as wederstrewigheid; my hand lê swaar op my gesug.

3 Ag, as ek maar geweet het waar ek Hom kon vind, maar kon kom tot by sy woning!

4 Dan sou ek die regsaak voor sy aangesig uiteensit en my mond met bewyse vul;

5 ek sou verneem die woorde wat Hy my sou antwoord, en verstaan wat Hy aan my sou sê.

6 Sou Hy met oormag teen my stry? Nee, maar Hý sou ag op my gee.

7 Dan sou daar 'n opregte met Hom staan en pleit, en ek sou vir ewig van my regter vrykom.

Maar God trek Hom van sy kneg terug.

8 KYK, ek gaan na die ooste, en Hy is nie daar nie; en na die weste, maar ek bemerk Hom nie.

9 As Hy in die noorde werk, aanskou ek Hom nie; buig Hy af na die suide, dan sien ek Hom nie.

10 Want Hy weet hoe my wandel is; as Hy my toets, sal ek soos goud te voorskyn kom.

11 Aan sy voetstap het my voet vasgehou; sy weg het ek bewaar sonder om uit te draai.

12 Van die gebod van sy lippe het ek nie afgewyk nie; die woorde van sy mond het ek bewaar meer as my eie wet.

Ook wil God sy onbegryplike besluit aangaande Job nie verander nie.

13 MAAR Hy bly onveranderlik Een — wie sal Hom dan teëhou? En wat sy siel begeer, dit doen Hy.

14 Want Hy sal volbring wat oor my besluit is, en baie sulke dinge is daar by Hom.

15 Daarom is ek verskrik voor sy aangesig; as ek daarop ag gee, vrees ek vir Hom.

16 En God het my hart week gemaak, en die Almagtige het my verskrik.

17 Want ek vergaan nie vanweë die duisternis of vanweë my eie aangesig wat deur donkerheid oordek is nie.

Jó deseja apresentar-se perante Deus e confia na sua misericórdia

1 Então, respondeu Jó:

2 Ainda hoje a *Jó 7.11, ref.minha queixa é uma revolta,

embora a minha mão reprima o meu gemido.

3 Quem me dera que soubesse onde o encontrasse,

para que eu chegasse até a sua habitação!

4 *Jó 13.18Exporia ante ele a minha causa

e encheria a minha boca de argumentos.

5 Saberia as palavras que ele me respondesse

e entenderia a que ele me dissesse.

6 Porventura, oporia contra mim *Jó 9.4, ref.a grandeza do seu poder?

Não! Mas ele me prestaria atenção.

7 Nesse caso, um reto estaria *Jó 13.3pleiteando com ele;

assim, para sempre, ficaria *Jó 23.10;13.16livre do meu juiz.

8 Eis que eu vou para adiante, mas ele lá não está;

e, para trás, porém não o *Jó 9.11;35.14posso perceber.

9 Para a esquerda, quando ele opera, porém não o posso contemplar;

ele se esconde à direita, de modo que não o posso ver.

10 Mas ele sabe o caminho por que ando;

se ele me *Jó 7.18;Sl 7.9;11.5;66.10;Zc 13.9;1Pe 1.7provasse, sairia eu como ouro.

11 O meu pé *Jó 31.7;Sl 17.5;44.18seguiu de perto as suas pisadas;

guardei o meu caminho e não me desviei.

12 Do mandamento dos seus lábios não me apartei,

escondi no meu seio as *Jó 6.10;22.22palavras da sua boca.

13 Porém ele está resolvido, quem pode desviá-lo?

E o que desejar a sua alma, isso mesmo faz.

14 Pois ele cumprirá o que está ordenado para mim,

e dele ainda vêm muitas coisas como estas.

15 Portanto, estou perturbado na sua presença;

quando considero, tenho medo dele.

16 É Deus quem me *Jó 27.2;Dt 20.3;Jr 51.46fez desmaiar o coração,

E o Todo-Poderoso que me perturbou.

17 Porque não *Jó 10.18-19estou desfalecido por causa das trevas,

nem porque a *Jó 19.8escuridão cobre o meu rosto.