Job bely sy skuld.
1 TOE het Job die Here geantwoord en gesê:
2 Ek weet dat U alles kan doen en geen plan vir U onuitvoerbaar is nie.
3 Wie verberg die raadsbesluit daar sonder kennis? So het ek dan gespreek sonder om te verstaan, dinge te wonderbaar vir my, wat ek nie begryp nie.
4 Hoor tog, en ék sal spreek; ek sal U ondervra en onderrig U my!
5 Volgens hoorsê het ek van U gehoor; maar nou het my oog U gesien.
6 Daarom herroep ek en het berou in stof en as.
Die geseënde einde.
7 EN nadat die Here Job toegespreek het met hierdie woorde, sê die Here aan Élifas, die Temaniet: My toorn het ontvlam teen jou en jou twee vriende; want julle het nie reg van My gespreek soos my kneg Job nie.
8 Neem dan nou vir julle sewe bulle en sewe ramme, en gaan na my kneg Job en bring 'n brandoffer vir julle, en laat my kneg Job vir julle bid; want hom alleen sal Ek in guns aanneem, sodat Ek aan julle nie die dwaasheid laat vergelde nie; want julle het nie reg van My gespreek soos my kneg Job nie.
9 Toe het Élifas, die Temaniet, en Bildad, die Suhiet, en Sofar, die Naämatiet, heengegaan en gedoen soos die Here aan hulle gesê het; en die Here het Job in guns aangeneem.
10 En die Here het die lot van Job verander toe hy vir sy vriende gebid het; en die Here het Job se besittings vermeerder tot dubbel soveel as voorheen.
11 Ook het al sy broers en al sy susters en al sy bekendes van vroeër na hom gekom en met hom saam brood geëet in sy huis; en hulle het met hom medelyde gehad en hom vertroos oor al die onheil wat die Here oor hom gebring het. En hulle het hom elkeen 'n geldstuk gegee en elkeen 'n goue ring.
12 En die Here het die einde van Job meer geseën as sy begin; en hy het veertienduisend stuks kleinvee en sesduisend kamele en duisend paar beeste en duisend eselinne gehad.
13 Daarby het hy sewe seuns en drie dogters gehad.
14 En hy het die eerste genoem Jemíma en die tweede Kesía en die derde Kerenhappug.
15 En in die hele land is geen vroue gevind so mooi soos die dogters van Job nie; en hulle vader het hulle 'n erfdeel gegee onder hulle broers.
16 En Job het daarna honderd-en-veertig jaar lank gelewe; en hy het sy kinders en kindskinders gesien, vier geslagte.
17 En Job het gesterwe, oud en afgeleef.
Jó humilha-se perante Deus e dá-lhe glória
1 Então, respondeu Jó a Jeová:
2 Sei que tudo podes
e que nenhum propósito teu se pode impedir.
3 Quem é este que, sem conhecimento, Jó 38.2encobre o conselho?
Portanto, proferi o que não entendia,
coisas Sl 40.5;131.1;139.6demasiado maravilhosas para mim, as quais eu não conhecia.
4 Ouve, pois, e eu falarei;
Jó 38.3;40.7eu te perguntarei, e tu me responderás.
5 Eu Jó 26.14tinha ouvido de ti com os ouvidos;
mas, agora, te veem Is 6.5os meus olhos.
6 Pelo que me abomino a mim mesmo e me arrependo
no pó e na cinza.
Deus manda os amigos de Jó ir ter com ele e oferecer sacrifícios
7 Tendo Jeová falado essas palavras a Jó, disse a Elifaz, temanita: A minha ira acendeu-se contra ti e contra os teus dois amigos, pois não tendes falado de mim o que é reto, Jó 42.1-6;40.3-5como o meu servo Jó. 8 Agora, tomai vós sete novilhos e sete carneiros, e ide ao meu servo Jó, e oferecei Jó 1.5um holocausto por vós. O meu servo Jó orará por vós; Jó 22.30porque a ele o aceitarei, para que eu vos não trate segundo a vossa estultícia; pois não tendes falado de mim o que é reto, como o meu servo Jó. 9 Foram Elifaz, temanita, Bildade, suíta, e Zofar, naamatita, e fizeram como Jeová lhes ordenou. Jeová aceitou a Jó.
Deus confere a Jó o dobro da prosperidade que antes tinha
10 Dt 30.3;Sl 14.7;85.1-3;126.1-6Jeová tirou o cativeiro de Jó, quando este orava pelos seus amigos, e deu-lhe o dobro do que antes possuía. 11 Então, vieram ter com ele todos os seus Jó 19.13irmãos, e todas as suas irmãs, e todos quantos antes o haviam conhecido e comeram com ele em sua casa. Jó 2.11Condoeram-se dele e consolaram-no de todo o mal que Jeová lhe havia enviado. Também cada um lhe deu uma moeda e um anel de ouro. 12 Jó 1.10Abençoou Jeová o último estado de Jó mais que o seu primeiro. Jó Jó 1.3chegou a ter quatorze mil ovelhas, seis mil camelos, mil juntas de bois e mil jumentas. 13 Jó 1.2Teve também sete filhos e três filhas. 14 Chamou o nome da primeira, Jemima, o nome da segunda, Queziz, e o nome da terceira, Quéren-Hapuque. 15 Não foram achadas em toda a terra mulheres tão formosas como as filhas de Jó. Seu pai deu-lhes herança entre seus irmãos. 16 Depois disso, Jó viveu cento e quarenta anos e viu seus filhos e os filhos de seus filhos até quatro gerações. Jó 5.26;Gn 15.15;25.8;35.29Assim, morreu Jó, velho e cheio de dias.