Job handhaaf sy onskuld voor God.
1 EN Job het verder sy spreuk aangehef en gesê:
2 So waar as God leef wat my my reg ontneem het, en die Almagtige wat my siel bitterheid aangedoen het —
3 want my asem is nog heeltemal in my, en die lewensasem van God is in my neus —
4 my lippe spreek geen onreg nie, en my tong verkondig geen bedrog nie!
5 Dit is ver van my dat ek julle gelyk sou gee; totdat ek die asem uitblaas, sal ek my onskuld nie prysgee nie.
6 Aan my geregtigheid hou ek vas en laat dit nie los nie; my hart veroordeel geeneen van my dae nie.
Job maak sy vriende opmerksaam hoe weinig ooreenkoms daar tussen hom en 'n goddelose is.
7 MY vyand moet dus verskyn as goddelose en my teëstander as kwaaddoener.
8 Want wat is die verwagting van die goddelose as Hy afsny — as God sy siel wegneem?
9 Sal God sy geroep hoor as benoudheid oor hom kom?
10 Of sal hy hom kan verlustig in die Almagtige, God altyd kan aanroep?
Job erken dat die reg van God dikwels geopenbaar word in die ondergang van die goddelose mense; maar dit is nie op hom toepaslik nie, want hy is geen goddelose nie.
11 EK sal julle onderrig aangaande die hand van God; wat by die Almagtige is, sal ek nie verberg nie.
12 Kyk, julle het dit almal self aanskou, en waarom koester julle dan 'n ydele hoop?
13 Dít is die deel van die goddelose mens by God en die erfdeel van die tiranne wat hulle van die Almagtige ontvang:
14 as sy kinders baie word, is dit vir die swaard; en sy spruite word nie versadig met brood nie.
15 Die wat van hom oorbly, word deur die pes begrawe, en sy weduwees ween nie.
16 As hy silwer ophoop soos stof en klere aanskaf soos modder —
17 hy skaf aan, maar die regverdige trek dit aan; en die onskuldige verdeel die silwer.
18 Hy het sy huis gebou soos 'n mot en soos 'n skerm wat die oppasser maak.
19 Ryk gaan hy lê, maar hy doen dit nie weer nie; hy maak sy oë oop en — is nie meer nie.
20 Verskrikkinge oorval hom soos waterstrome; in die nag voer 'n stormwind hom weg.
21 Die oostewind tel hom op, en daar gaan hy; en dit storm hom weg uit sy plek.
22 En God werp op hom af sonder verskoning, vir sy hand moet hy haastig vlug.
23 Hulle klap oor hom in hul hande en spot hom weg uit sy plek.
Jó sustenta a sua integridade e sinceridade
1 De novo, prosseguiu Jó o seu Jó 13.12;29.1discurso e disse:
2 Pela vida de Deus, Jó 16.11, ref.;34.5que me tirou o direito,
e do Todo-Poderoso, Jó 9.18que me amargurou a alma
3 (Pois ainda está em mim a minha vida,
e o Jó 32.8;33.4sopro de Deus, no meu nariz.);
4 os meus lábios não falam a injustiça,
nem a minha Jó 6.28;33.3língua profere o engano.
5 Não permita Deus que eu vos dê razão.
Até que eu morra, Jó 6.29, ref.não apartarei de mim a minha integridade.
6 À minha justiça Jó 2.3;13.18me apegarei e não a largarei.
Não reprova o meu coração dia algum da minha vida.
7 Seja como iníquo o meu inimigo,
e, como injusto, aquele que se levanta contra mim.
8 Pois qual é a Jó 8.13;11.20esperança do ímpio quando Deus o corta,
quando lhe arrebata Jó 12.10a alma?
9 Acaso, Jó 35.12-13;Sl 18.41;Pv 1.28;Is 1.15;Jr 14.12;Mq 3.4ouvirá Deus o clamor,
quando lhe Pv 1.27sobrevier a tribulação?
10 Jó 22.26-27;Sl 37.4;Is 58.14Deleitar-se-á no Todo-Poderoso
e invocará a Deus em todo o tempo?
11 Ensinar-vos-ei acerca Jó 27.13das obras de Deus,
E não ocultarei a mente do Todo-Poderoso.
12 Eis que todos vós o conheceis.
Por que, pois, vos entregais a juízos falsos?
13 Esta é, a porção do iníquo da Jó 20.29parte de Deus,
e a herança que os Jó 15.20opressores recebem do Todo-Poderoso.
14 Se seus filhos se multiplicarem, multiplicam-se Jó 15.22, ref.;18.19para a espada;
a sua Jó 20.10prole não se fartará de pão.
15 Os que ficarem deles na peste serão sepultados,
e as suas Sl 78.64viúvas não chorarão.
16 Embora amontoe ele prata como pó
e aparelhe vestidos como barro,
17 ele pode aparelhá-los, Jó 20.18-21mas o justo os vestirá,
e o inocente repartirá a prata.
18 Edifica a sua Jó 8.15;18.14casa como a traça
e como a choça que o vigia faz.
19 Deita-se rico, porém não será recolhido à sepultura;
abre os seus olhos, Jó 7.8,21;20.7e já não é.
20 Jó 15.21, ref.Pavores o alcançam como águas,
Jó 20.8;34.20de noite, o arrebata a tempestade.
21 Jó 21.18O vento oriental leva-o, e ele se vai,
e varre-o Jó 7.10, ref.do seu lugar.
22 Pois Deus atirará contra ele, Jr 13.14;Ez 5.11;24.14e não o poupará a ele,
que quer Jó 11.20, ref.fugir da sua mão a toda a pressa.
23 Os homens baterão palmas à sua queda
e o afugentarão Jó 18.18;20.8com assobios.