1 DIE wysheid van die vroue bou die huis, maar die sotheid breek dit met eie hande af.
2 Wie in sy opregtheid wandel, vrees die Here; maar hy wat verkeerd is in sy weë, verag Hom.
3 In die mond van die sot is 'n roede vir sy trots, maar die lippe van die wyse bewaar hulle.
4 Waar geen beeste is nie, is die krip leeg, maar deur die krag van die os is die inkomste baie.
5 'n Betroubare getuie lieg nie, maar 'n valse getuie strooi leuens uit.
6 Die spotter soek wysheid, en dit is nie daar nie; maar vir die verstandige is kennis maklik.
7 Gaan weg voor 'n dwase man, want jy het daar niks gemerk van die lippe van kennis nie.
8 Die wysheid van die skrandere is om sy weg te verstaan, maar die sotheid van die dwase is bedrog.
9 Die skuldoffer spot met die dwase, maar tussen die opregtes is daar welwillendheid.
10 Die hart ken sy eie verdriet, en in sy blydskap kan 'n ander hom nie meng nie.
11 Die huis van die goddelose word verdelg, maar die tent van die opregtes bloei.
12 Daar is 'n weg wat vir 'n mens reg lyk, maar die einde daarvan is weë van die dood.
13 Ook onder gelag kan die hart pyn ly, en die einde van so 'n blydskap is bekommernis.
14 Uit sy eie wandel word die verkeerde van hart versadig, maar die goeie man uit syne.
15 Die eenvoudige glo elke woord, maar die skrandere let op sy voetstappe.
16 Die wyse vrees en wyk af van die kwaad, maar die dwaas bruis op en is vol selfvertroue.
17 Wie kortgebonde is, begaan sotheid; en 'n slinkse man word gehaat.
18 Die eenvoudiges verkry sotheid as 'n erfenis, maar die skranderes word met kennis gekroon.
19 Die slegtes moet buig voor die goeies, en die goddelose by die poorte van die regverdige.
20 Die arme word selfs deur sy naaste gehaat, maar die vriende van die ryke is talryk.
21 Wie sy naaste verag, doen sonde; maar hy wat medelyde het met die ellendiges, hy is gelukkig.
22 Verdwaal hulle nie wat onheil bewerk nie? Maar liefde en trou is vir die wat die goeie bewerk.
23 In enige moeitevolle arbeid is voordeel, maar praatjies is net tot gebrek.
24 Die kroon van die wyse is hulle rykdom, die sotheid van die dwase bly sotheid.
25 'n Betroubare getuie red lewens, maar hy wat leuens uitstrooi, is bedrog.
26 In die vrees van die Here lê 'n sterk sekerheid, ook vir die kinders van 'n sodanige sal daar 'n toevlug wees.
27 Die vrees van die Here is 'n fontein van die lewe, om van die strikke van die dood af te wyk.
28 In die menigte van die volk lê die heerlikheid van die koning, maar in die gebrek aan mense die ondergang van die vors.
29 Die lankmoedige is groot van verstand, maar die kortgebondene behaal sotheid.
30 'n Rustige hart is die lewe vir die vlees, maar hartstog 'n verrotting vir die gebeente.
31 Wie die geringe verdruk, versmaad sy Maker, maar hy wat hom oor die behoeftige ontferm, eer Hom.
32 In sy ongeluk word die goddelose omgestoot, maar die regverdige vind 'n toevlug by sy dood.
33 Wysheid rus in die hart van die verstandige, word selfs rugbaar te midde van die dwase.
34 Geregtigheid verhoog 'n volk, maar die sonde is 'n skandvlek vir die nasies.
35 Die welbehae van die koning is vir 'n verstandige dienaar, maar een wat skande maak, is 'n voorwerp van sy grimmigheid.
1 A mulher Pv 9.1;24.3sábia edifica a sua casa,
mas a insensata a derruba com as suas mãos.
2 Quem Pv 19.1;28.6anda na retidão teme a Jeová,
mas aquele que é Pv 2.15perverso nos seus caminhos o despreza.
3 Na Pv 10.14boca do insensato, está o rebento da soberba,
mas os Pv 12.6lábios dos sábios os conservarão.
4 Onde não há bois, vazia está a manjedoura;
mas, pela força do boi, há abundância de novidades.
5 Ap 1.5;3.14A testemunha fiel não mentirá,
mas Pv 6.19;12.17;Êx 23.1;Dt 19.16a testemunha falsa Pv 19.5profere mentiras.
6 Pv 24.7O escarnecedor busca a sabedoria e não a acha;
mas para o inteligente o Pv 8.9;10.23;17.24conhecimento é fácil.
7 Afasta-te da Pv 23.9presença do homem insensato;
não é nos seus lábios que acharás a ciência.
8 Pv 15.21A sabedoria do prudente é entender o seu caminho,
mas a Pv 14.24estultícia dos loucos é engano.
9 A culpa Is 1.11;Os 4.19zomba dos insensatos,
mas Pv 3.34;11.20os retos têm o favor de Deus.
10 O coração conhece 1Sm 1.10;Jó 21.25a sua própria amargura,
e o estranho não participa da sua alegria.
11 Pv 3.33;12.7;15.25A casa dos perversos será destruída,
mas a tenda dos retos florescerá.
12 Pv 12.15;16.25Há um caminho que ao homem parece direito,
mas, no Rm 6.21fim, guia para a morte.
13 Até no riso o coração pode ter a dor,
e a Ec 2.1-2alegria pode acabar em tristeza.
14 Quem erra de coração Pv 1.31;12.21se encherá dos seus caminhos,
mas a Pv 12.14;18.20plenitude do homem de bem vem de si mesmo.
15 O simples Pv 17.4dá crédito a tudo o que se lhe diz,
mas o Pv 27.12prudente considera os seus passos.
16 O sábio teme e Pv 3.7;22.3;Jó 28.28;Sl 34.14desvia-se do mal,
mas o tolo é arrogante e dá-se por seguro.
17 Quem Pv 14.29se encoleriza facilmente fará loucuras,
e o homem de desígnios perversos é odiado.
18 Os simples herdarão a estultícia,
mas os Pv 18.15prudentes serão coroados de conhecimento.
19 Pv 11.29;1Sm 2.36Os maus prostram-se perante os bons,
e os perversos, junto às portas dos justos.
20 Pv 19.7O pobre é odiado até pelo seu vizinho,
mas o Pv 19.4rico tem muitos amigos.
21 Quem Pv 11.12despreza ao seu vizinho peca,
mas Pv 19.17;28.8;Sl 41.1aquele que se compadece dos pobres, esse é feliz.
22 Porventura, não erram os que Pv 3.29;12.2;Sl 36.4;Mq 2.1maquinam o mal?
Mas haverá Pv 3.3benignidade e verdade para os que planejam o bem.
23 Há proveito Pv 13.11em todo trabalho;
meras palavras, porém, só levam à penúria.
24 Pv 10.22;13.8;21.20A riqueza dos sábios é uma coroa para eles,
mas Pv 14.8a estultícia dos loucos não passa de estultícia.
25 A testemunha verdadeira livra almas,
mas quem Pv 14.5profere mentiras causa engano.
26 Pv 18.10;19.23;Is 33.6Quem teme a Jeová tem seguro apoio,
e os seus filhos terão um lugar de refúgio.
27 O temor de Jeová é Pv 10.11;13.14fonte de vida,
para desviar dos laços da morte.
28 Na 1Rs 4.20multidão do povo, está a glória do rei,
mas, na falta do povo, está a destruição do príncipe.
29 Quem é Pv 16.32;19.11;Ec 7.9;Tg 1.19tardio em irar-se é grande em entendimento,
mas o que tem Pv 29.20espírito impaciente exalta a estultícia.
30 Pv 15.13O ânimo tranquilo é a vida da carne,
mas a inveja é a Pv 12.4;Hc 3.16podridão dos ossos.
31 Quem Pv 17.5oprime ao pobre ultraja ao seu Criador,
mas honra-o aquele Pv 14.21que se compadece do necessitado.
32 O perverso Pv 6.15;24.16é derrubado pela sua malícia,
mas o Gn 49.18;Sl 16.11;17.15;37.37;73.24;2Co 1.9;5.8;2Tm 4.18justo, ainda morrendo, tem esperança.
33 A sabedoria Pv 2.10repousa no coração do inteligente,
mas o que está Pv 12.16;18.2;29.11no interior dos loucos vem a lume.
34 A justiça Pv 11.11exalta as nações,
mas o pecado é o opróbrio dos povos.
35 Pv 16.13O favor do rei é concedido ao servo que procede sabiamente,
mas a sua ira manifesta-se contra aquele que causa vergonha.
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)