Provérbios 7

1 MY seun, onderhou my woorde en bewaar my gebooie by jou;

2 onderhou my gebooie, dan sal jy lewe, en my onderwysing soos jou oogappel;

3 bind hulle aan jou vingers, skryf hulle op die tafel van jou hart.

4 Sê aan die wysheid: Jy is my suster! en noem die verstand jou vertroueling,

5 sodat hulle jou kan bewaar vir die vreemde vrou, vir die ontugtige wat met haar woorde vlei.

6 Want ek het deur die venster van my huis, deur my tralievenster uitgekyk,

7 en ek het onder die eenvoudiges gesien, onder die jongmense 'n verstandelose jongman opgemerk,

8 wat op die straat verbygaan naby haar hoek en in die rigting van haar huis stap,

9 in die skemer, in die aand van die dag, in die middel van die nag en die donker.

10 En kyk, daar kom 'n vrou hom tegemoet, soos 'n hoer aangetrek en listig van hart —

11 sy is onrustig en losbandig, haar voete kan nie in haar huis bly nie —

12 nou buitekant, dan weer op die pleine, en sy staan by elke hoek en loer.

13 En sy het hom gegryp en hom gesoen, met 'n onbeskaamde gesig vir hom gesê:

14 Ek moes dankoffers bring, vandag het ek my geloftes betaal;

15 daarom het ek uitgegaan om jou te ontmoet, om jou aangesig te soek, en ek het jou gekry.

16 Ek het my bed met dekens opgemaak, met bont spreie van Egiptiese linne;

17 ek het my bed besprinkel met mirre, alewee en kaneel —

18 kom, laat ons dronk word van liefde tot die môre toe, laat ons mekaar vrolik maak in welluste.

19 Want die man is nie tuis nie, hy het ver weg op reis gegaan,

20 die geldbeurs het hy met hom saamgeneem, teen die dag van volmaan sal hy eers tuis kom.

21 Sy het hom verlei deur haar baie mooipraatjies, deur die gladheid van haar lippe het sy hom verlok.

22 Hy loop skielik agter haar aan soos 'n bees wat na die slagpaal gaan, en soos voetboeie wat dien tot tugtiging van die sot,

23 totdat die pyl sy lewer splits; soos 'n voël haastig na die vangnet vlieg — sonder om te weet dat dit ten koste van sy lewe is.

24 Hoor dan nou na my, seuns, en luister na die woorde van my mond.

25 Laat jou hart nie afwyk na haar weë nie, dwaal nie rond op haar paaie nie.

26 Want baie is die gesneuweldes wat sy laat val het, en talryk almal wat deur haar vermoor is.

27 Haar huis is weë na die doderyk, wat afdaal na die kamers van die dood.

A loucura de ceder às astúcias da prostituta

1 Filho meu, *Pv 2.1;6.20observa as minhas palavras

e entesoura em ti os meus mandamentos.

2 *Pv 4.4Observa os meus mandamentos, e vive,

e guarda a minha lei como *Dt 32.10;Sl 17.8;Zc 2.8a menina dos teus olhos;

3 ata-os aos teus dedos

*Pv 3.3e escreve-os na tábua do teu coração.

4 Dize à sabedoria: Tu és minha irmã;

e chama ao entendimento a tua parenta,

5 para te *Pv 6.24guardarem da *Pv 5.3mulher estranha,

*Pv 5.20da estrangeira que *Pv 6.24lisonjeia com as suas palavras.

6 Pois, estando eu *Jz 5.28à janela da minha casa,

espiei *Ct 2.9pelas minhas grades;

7 vi entre *Pv 1.22os simples,

discerni entre os moços

um mancebo *Pv 6.32falto de entendimento,

8 que passava pelas ruas junto *Pv 7.12à esquina da estrangeira,

seguindo o caminho *Pv 7.27da casa dela,

9 *Jó 24.15no crepúsculo, à tarde do dia,

à noite fechada e na escuridão.

10 Eis que lhe saía ao encontro uma mulher

*Gn 38.14-15ornada à moda das prostitutas e astuta de coração.

11 Ela é *Pv 9.13turbulenta e obstinada;

os seus pés não param em casa.

12 Ora está nas ruas, ora, *Pv 9.14nas praças

*Pv 23.28e põe-se de emboscada a cada esquina.

13 Assim, pegou dele, e o beijou,

e, com *Pv 21.29uma cara sem vergonha, lhe disse:

14 Sacrifícios de *Lv 7.11ofertas pacíficas estão comigo;

hoje, *Lv 7.16paguei os meus votos.

15 Por isso, saí para me encontrar contigo,

para te procurar, e te achei.

16 Cobri a minha cama com *Pv 31.22cobertas,

com colchas *Is 19.9;Ez 27.7de linho do Egito, de várias cores.

17 Perfumei o meu leito

com *Sl 45.8mirra, aloés e *Êx 30.23cinamomo.

18 Vem, embriaguemo-nos de amor, até que amanheça o dia;

alegremo-nos com amores.

19 Pois meu marido não está em casa,

foi fazer uma viagem dilatada.

20 Levou consigo um *Gn 42.35saquitel de dinheiro;

lá para o dia da lua cheia voltará para casa.

21 Ela fê-lo ceder com o seu muito falar;

com *Pv 5.3;6.24a lisonja dos seus lábios o arrasta.

22 Ele a segue logo,

como o boi que vai ao matadouro

ou como louco agrilhoado para a correção,

23 até que uma seta lhe traspasse o fígado,

como o *Ec 9.12pássaro se apressa para o laço,

sem saber que está armado contra a sua vida.

24 Agora, pois, filhos, *Pv 5.7escutai-me;

e atendei às palavras da minha boca.

25 *Pv 5.8Não se desvie para os seus caminhos o teu coração,

não andes perdido pelas suas veredas.

26 Pois ela a muitos tem feito cair feridos;

e muitíssimos são os que têm sido *Pv 9.18mortos por ela.

27 *Pv 2.18;5.5;9.18A sua casa é o caminho do Sheol,

que desce às câmaras da morte.