1 A mulher sábia edifica a sua casa,
mas a insensata, com as próprias mãos, a derriba.
2 O que anda na retidão teme ao Senhor,
mas o que anda em caminhos tortuosos, esse o despreza.
3 Está na boca do insensato a vara para a sua própria soberba,
mas os lábios do prudente o preservarão.
4 Não havendo bois, o celeiro fica limpo,
mas pela força do boi há abundância de colheitas.
5 A testemunha verdadeira não mente,
mas a falsa se desboca em mentiras.
6 O escarnecedor procura a sabedoria e não a encontra,
mas para o prudente o conhecimento é fácil.
7 Foge da presença do homem insensato,
porque nele não divisarás lábios de conhecimento.
8 A sabedoria do prudente é entender o seu próprio caminho,
mas a estultícia dos insensatos é enganadora.
9 Os loucos zombam do pecado,
mas entre os retos há boa vontade.
10 O coração conhece a sua própria amargura,
e da sua alegria não participará o estranho.
11 A casa dos perversos será destruída,
mas a tenda dos retos florescerá.
12 Há caminho que ao homem parece direito,
mas ao cabo dá em caminhos de morte.
13 Até no riso tem dor o coração,
e o fim da alegria é tristeza.
14 O infiel de coração dos seus próprios caminhos se farta,
como do seu próprio proceder, o homem de bem.
15 O simples dá crédito a toda palavra,
mas o prudente atenta para os seus passos.
16 O sábio é cauteloso e desvia-se do mal,
mas o insensato encoleriza-se e dá-se por seguro.
17 O que presto se ira faz loucuras,
e o homem de maus desígnios é odiado.
18 Os simples herdam a estultícia,
mas os prudentes se coroam de conhecimento.
19 Os maus inclinam-se perante a face dos bons,
e os perversos, junto às portas do justo.
20 O pobre é odiado até do vizinho,
mas o rico tem muitos amigos.
21 O que despreza ao seu vizinho peca,
mas o que se compadece dos pobres é feliz.
22 Acaso, não erram os que maquinam o mal?
Mas amor e fidelidade haverá para os que planejam o bem.
23 Em todo trabalho há proveito;
meras palavras, porém, levam à penúria.
24 Aos sábios a riqueza é coroa,
mas a estultícia dos insensatos não passa de estultícia.
25 A testemunha verdadeira livra almas,
mas o que se desboca em mentiras é enganador.
26 No temor do Senhor, tem o homem forte amparo,
e isso é refúgio para os seus filhos.
27 O temor do Senhor é fonte de vida
para evitar os laços da morte.
28 Na multidão do povo, está a glória do rei,
mas, na falta de povo, a ruína do príncipe.
29 O longânimo é grande em entendimento,
mas o de ânimo precipitado exalta a loucura.
30 O ânimo sereno é a vida do corpo,
mas a inveja é a podridão dos ossos.
31 O que oprime ao pobre insulta aquele que o criou,
mas a este honra o que se compadece do necessitado.
32 Pela sua malícia é derribado o perverso,
mas o justo, ainda morrendo, tem esperança.
33 No coração do prudente, repousa a sabedoria,
mas o que há no interior dos insensatos vem a lume.
34 A justiça exalta as nações,
mas o pecado é o opróbrio dos povos.
35 O servo prudente goza do favor do rei,
mas o que procede indignamente é objeto do seu furor.
Almeida Revista e Atualizada© Copyright © 1993 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a Sociedade Bíblica do Brasil www.sbb.org.br. A Sociedade Bíblica do Brasil trabalha para que a Bíblia esteja, efetivamente, ao alcance de todos e seja lida por todos. A SBB é uma entidade sem fins lucrativos, dedicada a promover o desenvolvimento integral do ser humano. Você também pode ajudar a Causa da Bíblia!
1 Ko ta te wahine whakaaro nui he hanga i tona whare; ko ta te wahine wairangi, ko ona ringa hei wahi iho.2 Ko te tangata e haere ana i runga i tona tika, e wehi ana i a Ihowa; ko te tangata he parori ki ona ara e whakahawea ana ki i ia.3 Kei te mangai o te wairangi he patu whakapehapeha; ma nga ngutu ia o te hunga whakaaro nui ratou ka ora ai.4 Ki te kahore he kau, ka ma te takotoranga kai; ma te kaha ia o te kau ka nui ai nga hua.5 E kore te kaiwhakaatu pono e teka; ka puaki ia te teka i te kaiwhakaatu teka.6 E rapu ana te tangata whakahi i te whakaaro nui, heoi kahore e kitea e ia; ki te tangata matau ia he mama noa te matauranga.7 Haere atu ki te aroaro o te kuware, ina kahore e kitea e koe he ngutu matau ona.8 Ko te whakaaro nui o te tangata tupato, he matau ki tona ara; ko te wairangi o nga kuware, he tinihanga.9 Ko ta nga wairangi he kata ki te he: na kei te hunga tika te whakaaro pai.10 E mohio ana te ngakau ki tona ake mamae, e kore ano hoki tona koa e pikitia e te tangata ke.11 Ka whakangaromia te whare o te hunga kino: ka tupu ia te teneti o te hunga tika.12 He huarahi ano tera e tika ana ki ta te tangata titiro, ko tona mutunga ia ko nga huarahi ki te mate.13 Ahakoa e kata ana, e mamae ana te ngakau; a, ko te mutunga o te koa, he pouri.14 Ko te tangata i te ngakau tahuri ke, ka makona i ona ara ake: a ko te tangata pai ka makona i tana ake ano.15 Ko ta te kuware he whakapono ki nga kupu katoa; tena ko te tangata tupato, ka ata titiro ki tana hikoi.16 E wehi ana te tangata whakaaro nui, ka neke atu i te kino; ko te kuware ia ka whakahi, ka tohe.17 Ko te tangata riri wawe ka mahi i te wairangi; ka kinongia ano hoki te tangata i nga rauhanga kino.18 He wairangi te whakarerenga iho mo nga kuware; ko te tangata tupato ia ka karaunatia ki te matauranga.19 E piko ana te hunga kino ki te aroaro o te hunga pai; a ko te hunga he ki nga kuwaha o te tangata tika.20 E kinongia ana te rawakore e tona hoa ake nei ano; he tokomaha ia nga tangata e aroha ana ki te tangata taonga.21 Ko te tangata e whakahawea ana ki tona hoa, e hara ana; ko te tangata ia e atawhai ana ki nga rawakore, ka hari.22 He teka ianei e kotiti ke ana nga kaiwhakatakoto i te kino? He atawhai ia, he pono, kei nga kaihanga i te pai.23 He hua to nga mauiuitanga katoa; tena ko te korero o nga ngutu e ahu ana ki te rawakore.24 Hei karauna mo nga whakaaro nui o ratou taonga; ko te wairangi ia o nga kuware, he wairangi kau.25 Ka ora nga wairua i te kaiwhakaatu pono: ko te tangata korero teka ia e mea ana kia tinihanga.26 U tonu, kaha tonu te whakaaro ina wehi ki a Ihowa; ka whai rerenga atu ano hoki ana tamariki.27 He puna ora te wehi ki a Ihowa, e mahue ai nga reti o te mate.28 Ma te nui o te iwi ka whai honore ai te kingi; ma te kore o te iwi ka taka ai te rangatira.29 He matauranga nui to te tangata manawanui; ko te tangata riri wawe ia, e whakaneke ake ana ia i te wairangi.30 He ora ki nga kikokiko te ngakau ora; ko te hae ia, he pirau ki nga wheua.31 Ko te tangata e tukino ana i te ware, he tawai tana ki tona Kaihanga; ko te tangata ia e atawhai ana i te rawakore, e whakahonore ana i a ia.32 E uakina iho ana te tangata kino i runga i tona he; ko te tangata tika ia ka whai tumanakohanga i tona matenga.33 Ka noho te whakaaro nui ki te ngakau o te tangata matau; engari ko te mea kei te wahi ki roto o nga kuware e whakaaturia ana.34 Ma te tika ka kake ai te iwi; ma te hara ia ka ingoa kino ai nga iwi.35 Ka manako te kingi ki te pononga mahara; a ka riri ki te tangata i takea ai te whakama.