Pular para o conteúdo
Publicidade

Isaías 25

VULG

1 Senhor, vós sois meu Deus; eu vos exaltarei e celebrarei vosso nome, porque executastes maravilhosos desígnios, concebidos, de muito, com firme constância.

2 Reduzistes a cidade a um montão de pedras e a fortaleza a um acervo de ruínas. A cidadela dos orgulhosos está aniquilada e jamais será reconstruída.

3 Por isso, um povo forte vos glorifica e a sociedade das nações valentes vos venera.

4 Porque vós sois refúgio para o fraco, refúgio para o pobre na sua tribulação, abrigo contra a tempestade e sombra contra o calor. Porque o sopro dos tiranos é como uma tempestade de inverno,

5 como o calor sobre uma terra árida. Vós fazeis cessar o clamor dos tiranos, assim como cessa o calor à sombra de uma nuvem. O canto triunfal dos tiranos se extinguirá.

6 O Senhor dos exércitos preparou para todos os povos, nesse monte, um banquete de carnes gordas, um festim de vinhos velhos, de carnes gordas e medulosas, de vinhos velhos purificados.

7 Nesse monte tirará o véu que vela todos os povos, a cortina que recobre todas as nações,

8 e fará desaparecer a morte para sempre. O Senhor Deus enxugará as lágrimas de todas as faces e tirará de toda a terra o opróbrio que pesa sobre o seu povo, porque o Senhor o disse.

9 Naquele dia, dirão: "Eis nosso Deus do qual esperamos nossa libertação. Congratulemo-nos, rejubilemo-nos por seu socorro,

10 porque a mão do Senhor repousa neste monte, enquanto que Moab é pisada no seu lugar como pisada é a palha no monturo.

11 estende as suas mãos como as estende o nadador para nadar. Porém, o Senhor abate o seu orgulho, e frustra-lhe o esforço das mãos.

12 Suas muralhas, soberbas e fortes, ele as faz cair e as arrasa até o rés do chão".

1 Domine, Deus meus es tu ;

exaltabo te, et confitebor nomini tuo :

quoniam fecisti mirabilia,

cogitationes antiquas fideles. Amen.

2 Quia posuisti civitatem in tumulum,

urbem fortem in ruinam, domum alienorum :

ut non sit civitas,

et in sempiternum non ædificetur.

3 Super hoc laudabit te populus fortis ;

civitas gentium robustarum timebit te :

4 quia factus es fortitudo pauperi,

fortitudo egeno in tribulatione sua,

spes a turbine,

umbraculum ab æstu ;

spiritus enim robustorum

quasi turbo impellens parietem.

5 Sicut æstus in siti,

tumultum alienorum humiliabis ;

et quasi calore sub nube torrente,

propaginem fortium marcescere facies.

6 Et faciet Dominus exercituum

omnibus populis in monte hoc

convivium pinguium,

convivium vindemiæ,

pinguium medullatorum,

vindemiæ defæcatæ.

7 Et præcipitabit in monte isto

faciem vinculi colligati super omnes populos,

et telam quam orditus est super omnes nationes.

8 Præcipitabit mortem in sempiternum ;

et auferet Dominus Deus

lacrimam ab omni facie,

et opprobrium populi sui auferet

de universa terra :

quia Dominus locutus est.

9 Et dicet in die illa :

Ecce Deus noster iste ;

exspectavimus eum, et salvabit nos ;

iste Dominus, sustinuimus eum :

exsultabimus, et lætabimur in salutari ejus.

10 Quia requiescet manus Domini

in monte isto ;

et triturabitur Moab sub eo,

sicuti teruntur paleæ in plaustro.

11 Et extendet manus suas sub eo

sicut extendit natans ad natandum ;

et humiliabit gloriam ejus

cum allisione manuum ejus.

12 Et munimenta sublimium murorum tuorum

concident, et humiliabuntur,

et detrahentur in terram usque ad pulverem.

Estes versículos te tocaram? Ore agora!

+581 estão orando agora.

Junte-se à corrente de oração.

Veja também