1 ‹‹İlah Bel diz çökmüş, ilah Nebo sinmiş, 2 Putları hayvanlara, öküzlere yüklenmiş gidiyor. 2 Taşınan bu nesneleriniz ağırlık, 2 Yorgun hayvana yük oldu.2 Birlikte sinmiş, diz çökmüşler, 2 Putlarını yük olmaktan kurtaramıyorlar. 2 Sürgüne gidecek onlar.3 ‹‹Ey Yakup soyu, İsrailin sağ kalanları, 2 Doğdunuz doğalı yüklendiğim, 2 Rahimden çıktınız çıkalı taşıdığım sizler, 2 Dinleyin beni:4 Siz yaşlanıncaya dek ben Oyum; 2 Saçlarınız ağarıncaya dek 2 Ben yükleneceğim sizi. 2 Sizi ben yarattım, ben taşıyacağım, 2 Evet, sizi ben yüklenecek, ben kurtaracağım.5 ‹‹Beni kime benzetecek, 2 Kime denk tutacaksınız? 2 Kiminle karşılaştıracaksınız ki, benzer olalım?6 Kimisi bol keseden harcadığı altından, 2 Terazide tarttığı gümüşten 2 Ücret karşılığında kuyumcuya ilah yaptırır, 2 Önünde yere kapanıp tapınır.7 Onu omuzlayıp taşır, yerine koyar. 2 Öylece durur put, yerinden kımıldamaz. 2 Kendisine yakarana yanıt veremez, 2 Onu sıkıntısından kurtaramaz.8 ‹‹Bunu anımsayın, ey başkaldıranlar, 2 Adam olun, aklınızdan çıkarmayın!9 Çok önceden beri olup bitenleri anımsayın. 2 Çünkü Tanrı benim, başkası yok. 2 Tanrı benim, benzerim yok.10 Sonu ta başlangıçtan, 2 Henüz olmamış olayları çok önceden bildiren, 2 ‹Tasarım gerçekleşecek, 2 İstediğim her şeyi yapacağım› diyen benim.11 Doğudan yırtıcı kuşu, 2 Uzak bir ülkeden 2 Tasarımı gerçekleştirecek adamı çağıran benim. 2 Evet, bunları söyledim, 2 Kesinlikle yerine getirecek, 2 Tasarladığımı yapacağım mutlaka.12 ‹‹Ey dikbaşlılar, doğruluktan uzak olanlar, 2 Dinleyin beni!13 Zaferim yaklaştı, uzak değil; 2 Kurtarışım gecikmeyecek. 2 Güzelliğim olan İsrail için 2 Siyon'u kurtaracağım.››

1 Bel crolla, Nebo cade; le loro statue son messe sopra animali, su bestie da soma; quest’idoli che voi portavate qua e là son diventati un carico; un peso per la bestia stanca!2 Son caduti, son crollati assieme, non possono salvare il carico, ed essi stessi se ne vanno in cattività.3 Ascoltatemi, o casa di Giacobbe, e voi tutti, residuo della casa d’Israele, voi di cui mi son caricato dal dì che nasceste, che siete stati portati fin dal seno materno!4 Fino alla vostra vecchiaia io sarò lo stesso, fino alla vostra canizie io vi porterò; io vi ho fatti, ed io vi sosterrò; sì, vi porterò e vi salverò.5 A chi mi assomigliereste, a chi mi uguagliereste, a chi mi paragonereste quasi fossimo pari?6 Costoro profondono l’oro dalla loro borsa, pesano l’argento nella bilancia; pagano un orefice perché ne accia un dio per prostrarglisi dinanzi, per adorarlo.7 Se lo caricano sulle spalle, lo portano, lo mettono al suo posto, ed esso sta in piè, e non si muove dal suo posto; e benché uno gridi a lui, esso non risponde né lo salva dalla sua distretta.8 Ricordatevi di questo, e mostratevi uomini! O trasgressori, rientrate in voi stessi!9 Ricordate il passato, le cose antiche: perché io sono Dio, e non ve n’è alcun altro; son Dio, e niuno è simile a me;10 che annunzio la fine sin dal principio, e molto tempo prima predìco le cose non ancora avvenute; che dico: "Il mio piano sussisterà, e metterò ad effetto tutta la mia volontà";11 che chiamo dal levante un uccello da preda, e da una terra lontana l’uomo che effettui il mio disegno. Sì, io l’ho detto, e lo farò avvenire; ne ho formato il disegno e l’eseguirò.12 Ascoltatemi, o gente dal cuore ostinato, che siete lontani dalla giustizia!13 Io faccio avvicinare la mia giustizia; essa non è lungi, e la mia salvezza non tarderà; io porrò la salvezza in Sion, e la mia gloria sopra Israele.