1 O gün RAB Livyatanı, o kaçan yılanı, 2 Evet Livyatanı, o kıvrıla kıvrıla giden yılanı 2 Acımasız, kocaman, güçlü kılıcıyla cezalandıracak, 2 Denizdeki canavarı öldürecek.2 O gün RAB, 2 ‹‹Sevdiğim bağ için ezgiler söyleyin›› diyecek,3 ‹‹Ben RAB, bağın koruyucusuyum, 2 Onu sürekli sularım. 2 Kimse zarar vermesin diye 2 Gece gündüz beklerim.4 Kızgın değilim. 2 Keşke karşıma dikenli çalılar çıksa! 2 Onların üzerine yürür, 2 Tümünü ateşe verirdim.5 Ya da koruyuculuğuma sarılsınlar, 2 Barışsınlar benimle, 2 Evet, benimle barışsınlar.››6 Yakup soyu gelecekte kök salacak, 2 İsrail filizlenip çiçeklenecek, 2 Yeryüzünü meyvesiyle dolduracak.7 RAB İsraillileri, kendilerini cezalandıranları cezalandırdığı gibi cezalandırdı mı? 2 Ya da İsraillileri başkalarını öldürdüğü gibi öldürdü mü?8 RAB onları yargıladı, 2 Kovup sürgüne gönderdi. 2 Doğu rüzgarının estiği gün 2 Onları şiddetli soluğuyla savurdu.9 Böylece Yakup soyunun suçu bağışlanacak. 2 Günahlarının kaldırılmasının sonucu şöyle olacak: 2 Sunağın taşlarını tebeşir taşı gibi un ufak ettiklerinde 2 Ne Aşera putu ne de buhur sunağı kalacak.10 Surlu kent terk edildi, 2 Çöl kadar ıssız, sahipsiz bir yurt oldu. 2 Dana orada otlayıp uzanacak, 2 Filizlerini yiyip bitirecek.11 Kuruyan dalları koparılacak, 2 Kadınlar gelip bunları yakacaklar. 2 Çünkü bu halk akıllı bir halk değil. 2 Bu yüzden onları yaratan kendilerine acımayacak, 2 Onlara biçim veren onları kayırmayacak.12 Ey İsrailoğulları, o gün RAB gürül gürül akan Fırat ile Mısır Vadisi arasında harman döver gibi, sizi birer birer toplayacak.13 Evet, o gün büyük bir boru çalınacak; Asur'da yitenlerle Mısır'a sürgün edilenler gelip kutsal dağda, Yeruşalim'de RAB'be tapınacaklar.

1 In quel giorno, l’Eterno punirà con la sua spada dura, grande e forte, il leviathan, l’agile serpente, il leviathan, il serpente tortuoso, e ucciderà il mostro che è nel mare!2 In quel giorno, cantate la vigna dal vin vermiglio!3 Io, l’Eterno, ne sono il guardiano, io l’adacquo ad ogni istante; la custodisco notte e giorno, affinché niuno la danneggi.4 Nessuna ira è in me. Ah! se avessi a combattere contro rovi e pruni, io muoverei contro a loro, e li brucerei tutti assieme!5 A meno che non mi si prenda per rifugio, che non si faccia la pace meco, che non si faccia la pace meco.6 In avvenire, Giacobbe metterà radice, Israele fiorirà e germoglierà, e copriranno di frutta la faccia del mondo.7 L’Eterno ha egli colpito il suo popolo come ha colpito quelli che colpivan lui? L’ha egli ucciso come ha ucciso quelli che uccidevan lui?8 Tu l’hai punito con misura, mandandolo lontano, portandolo via con il tuo soffio impetuoso, in un giorno di vento orientale.9 In questo modo è stata espiata l’iniquità di Giacobbe, e questo è il frutto della rimozione del suo peccato: ch’Egli ha ridotte tutte le pietre degli altari come pietre di calce frantumate, in guisa che gl’idoli d’Astarte e le colonne solari non risorgeranno più.10 La città forte è una solitudine, una dimora inabitata, abbandonata come il deserto; vi pascoleranno i vitelli, vi giaceranno, e ne divoreranno gli arbusti.11 Quando i rami saran secchi, saran rotti; e verranno le donne a bruciarli; poiché è un popolo senza intelligenza; perciò Colui che l’ha fatto non ne avrà compassione. Colui che l’ha formato non gli farà grazia.12 In quel giorno, l’Eterno scoterà i suoi frutti, dal corso del fiume al torrente d’Egitto; e voi sarete raccolti ad uno ad uno, o figliuoli d’Israele.13 E in quel giorno sonerà una gran tromba; e quelli ch’eran perduti nel paese d’Assiria, e quelli ch’eran dispersi nel paese d’Egitto verranno e si prostreranno dinanzi all’Eterno, sul monte santo, a Gerusalemme.