1 Eyüp şöyle yanıtladı:2 ‹‹Ne zamana dek beni üzecek, 2 Sözlerinizle ezeceksiniz?3 On kez oldu beni aşağılıyor, 2 Hiç utanmadan saldırıyorsunuz.4 Yanlış yola sapmışsam, 2 Bu benim suçum.5 Kendinizi gerçekten benden üstün görüyor, 2 Utancımı bana karşı kullanıyorsanız,6 Bilin ki, Tanrı bana haksızlık yaptı, 2 Beni ağıyla kuşattı.7 ‹‹İşte, ‹Zorbalık bu!› diye haykırıyorum, ama yanıt yok, 2 Yardım için bağırıyorum, ama adalet yok.8 Yoluma set çekti, geçemiyorum, 2 Yollarımı karanlığa boğdu.9 Üzerimden onurumu soydu, 2 Başımdaki tacı kaldırdı.10 Her yandan yıktı beni, tükendim, 2 Umudumu bir ağaç gibi kökünden söktü.11 Öfkesi bana karşı alev alev yanıyor, 2 Beni hasım sayıyor.12 Orduları üstüme üstüme geliyor, 2 Bana karşı rampalar yapıyor, 2 Çadırımın çevresinde ordugah kuruyorlar.13 ‹‹Kardeşlerimi benden uzaklaştırdı, 2 Tanıdıklarım bana büsbütün yabancılaştı.14 Akrabalarım uğramaz oldu, 2 Yakın dostlarım beni unuttu.15 Evimdeki konuklarla hizmetçiler 2 Beni yabancı sayıyor, 2 Garip oldum gözlerinde.16 Kölemi çağırıyorum, yanıtlamıyor, 2 Dil döksem bile.17 Soluğum karımı tiksindiriyor, 2 Kardeşlerim benden iğreniyor.18 Çocuklar bile beni küçümsüyor, 2 Ayağa kalksam benimle eğleniyorlar.19 Bütün yakın dostlarım benden iğreniyor, 2 Sevdiklerim yüz çeviriyor.20 Bir deri bir kemiğe döndüm, 2 Ölümün eşiğine geldim.21 ‹‹Ey dostlarım, acıyın bana, siz acıyın, 2 Çünkü Tanrının eli vurdu bana.22 Neden Tanrı gibi siz de beni kovalıyor, 2 Etime doymuyorsunuz?23 ‹‹Keşke şimdi sözlerim yazılsa, 2 Kitaba geçseydi,24 Demir kalemle, kurşunla 2 Sonsuza dek kalsın diye kayaya kazılsaydı!25 Oysa ben kurtarıcımın yaşadığını, 2 Sonunda yeryüzüne geleceğini biliyorum.26 Derim yok olduktan sonra, 2 Yeni bedenimle Tanrıyı göreceğim.27 Onu kendim göreceğim, 2 Kendi gözlerimle, başkası değil. 2 Yüreğim bayılıyor bağrımda!28 Eğer, ‹Sıkıntının kökü onda olduğu için 2 Onu kovalım› diyorsanız,29 Kılıçtan korkmalısınız, 2 Çünkü kılıç cezası öfkeli olur, 2 O zaman adaletin var olduğunu göreceksiniz.››

1 Então respondeu Jó:2 Até quando afligireis a minha alma, E me despedaçareis com palavras?3 Já são dez vezes que me haveis vituperado: Não vos envergonhais de me oprimir?4 Embora tenha eu de fato errado, O meu erro fica comigo.5 Se vos engrandecerdes na verdade contra mim, E me incriminardes pelo meu opróbrio;6 Sabei que Deus não me fez justiça, E me cercou com a sua rede.7 Eis que clamo: Violência! porém não sou ouvido; Peço socorro, porém não há justiça.8 Com muros fechou ele o meu caminho, de modo que não posso passar, E pôs trevas nas minhas veredas.9 Despojou-me da minha glória, E tirou-me da cabeça a coroa.10 De todos os lados me derrui, e eu me vou, E a minha esperança arranca-a como uma árvore.11 Acende também a sua ira contra mim, E sou tido por ele como um dos seus adversários.12 Avançam-se as suas tropas juntas, Levantam um caminho alto contra mim, E acampam-se ao redor da minha tenda.13 Ele pôs longe de mim a meus irmãos, E os que me conhecem são de todo alienados de mim.14 Meus parentes faltaram, E os meus conhecidos esqueceram-se de mim.15 Os que moram em minha casa, e as minhas servas, me têm por estranho: Sou estrangeiro aos seus olhos.16 Chamo ao meu servo, e ele não me responde: Tenho que suplicar-lhe com a minha boca.17 O meu bafo é intolerável à minha mulher, Sou repugnante aos filhos de minha mãe.18 Até os pequeninos me desprezam; Tentando levantar-me, falam de mim.19 Todos os meus amigos íntimos me abominam, E os que eu amava me voltam as costas.20 Os meus ossos apegam-se à minha pele e à minha carne, E escapei-me com a pele dos meus dentes.21 Compadecei-vos de mim, compadecei-vos de mim, amigos meus; Pois a mão de Deus me tocou.22 Por que me perseguis como Deus, E não cessais de devorar a minha carne?23 Oxalá que as minhas palavras fossem agora escritas! Oxalá que fossem inscritas num livro!24 Que com uma pena de ferro, e com chumbo, Fossem para sempre gravadas na rocha!25 Sei porém que o meu redentor vive, E o que vem depois de mim, se levantará em pé sobre o pó;26 E depois de destruída esta minha pele, Mesmo fora da minha carne verei a Deus:27 Vê-lo-ei ao meu lado, E os meus olhos o contemplarão, não mais como adversário: Eis que os meus rins desfalecem dentro em mim.28 Se disserdes: Como o havemos de perseguir! E que a causa deste mal se acha em mim,29 Temei a espada: Terríveis são os castigos dela, Para que saibais que há juízo.